Δημοσιογράφοι, διανοούμενοι και ο βασιλικός μας βιασμός…

του Back Door Man

Από το περιδιάβασμα μου στον θαυμαστό κόσμο  του Internet την βδομάδα που μας πέρασε, συγκράτησα δύο “ειδήσεις”:

Το εμετικό  γλύψιμο Ευαγγελάτου σε έναν από τους πολλούς  βιαστές της δημοκρατίας

και η  απέλπιδα προσπάθεια ενός επιφανούς  μέλους της ντόπιας διανόησης να πείσει ότι το γεροντικό κορμί του σφύζει ακόμα από πάθος και ερωτισμό.

Δεν θα ασχοληθώ με την ουσία τους, τα ζητήματα που θέτουν τα παραπάνω είναι τόσο εξόφθαλμα ηλίθια, που δεν αξίζει τον κόπο. Εξ’ αλλού, άλλοι τα λένε πολύ καλύτερα από μένα.

Οι δύο ειδήσεις, φαντάζουν εντελώς άσχετες μεταξύ τους (εκτός ίσως ότι μου προκάλεσαν την ίδια οργή). Με δεύτερη ανάγνωση όμως βρήκα (με κάποια δόση αυθαιρεσίας) ότι έχουν ένα κοινό στοιχείο: Φανερώνουν σε κάποιο βαθμό τον λόγο για τον βιασμό που δεχόμαστε στις ζωές μας το τελευταίο διάστημα. Όχι βέβαια για τα αίτια (μακριά από μας οι ηθικού τύπου αναλύσεις) αλλά για τους λόγους που το έγκλημα που λαμβάνει χώρα σε βάρος μας δεν συναντά τις αντιστάσεις που θα θέλαμε. Continue reading “Δημοσιογράφοι, διανοούμενοι και ο βασιλικός μας βιασμός…”

Advertisements

ΡΕΛΑΝΣ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ-ΕΚΠΛΗΞΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

Με μια υποψηφιότητα που θα ταράξει τα νερά ετοιμάζεται να απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Αθήνα, στα τρανταχτά γέλια που ακολούθησαν την δημοσιοποίηση της πρόθεσης να κατεβάσει για υποψήφιο δήμαρχο τον κιθαρωδό των Κνιτών Διονύση Τσακνή και τα ακόμα πιο τρανταχτά που διαδέχτηκαν την είδηση ότι ο αξόφλητος τραγουδοποιός μετά το μέλλον γύρισε την πλάτη και στον Αλέξη. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, μετά τις απανωτές χυλόπιτες και μπροστά στον κίνδυνο να αναγκαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίξει σε Δήμο και Περιφέρεια το ακτύπητο δίδυμο των υποψηφίων Αννας Φιλίνη και Γρηγόρη Ψαριανού (κίνηση που εμπεριείχε το ισχυρό ρίσκο να μην δεχτούν ούτε αυτοί, αφού το ΔΗΑΡΙ τους κατέβασε για μπλόφα με δύο εφτάρια για να στηρίξει μετά τον ενωτικό υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ), ο επικεφαλής της Κ.Ο. του σχηματισμού κ. Αλ. Τσίπρας, ζήτησε να του βρούν επειγόντως μια ενωτική υποψηφιότητα που να μπορεί να συσπειρώσει τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά να διεμβολήσει και αυτόν της σοσιαλδημοκρατίας, του κέντρου, της λαϊκής δεξιάς, των προοδευτικών φιλελεύθερων, των φωτισμένων συντηρητικών, των χεβιμεταλάδων, των θαμώνων των ρεμπετάδικων, των ιδιοκτητών περιπτέρων, των προσφάτως αποχωρήσαντων από την αδελφότητα ”Ζωή” και γενικότερα όσων αντιστέκονται στο Μνημόνιο και την Τρόικα -πλην των αντιεξουσιαστών που καταδικάζουν τη βία, τους οποίους έχει κατοχυρώσει ήδη ο Μπαρμπα-Αλέκος Αλαβάνος ως μπραντ νέιμ στη γενική γραμματεία Εμπορίου, προλαβαίνοντας στο τσακ το Νώντα Σκυφτούλη, ο οποίος προσέεγιζε κουτσαίνοντας γοργά τη σχετική υπηρεσία. Continue reading “ΡΕΛΑΝΣ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ-ΕΚΠΛΗΞΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ”

Ατσάλινη λογική…

του Στάθη, απο το λεύκωμα "Σσσσ...! Το φεγγάρι"

της Jaquou Utopie

Μπορεί ο σουρεαλιστικός Νταλί να σημάδεψε την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά αυτή τη βδομαδούλα το Ελλαδιστάν που όλοι ζούμε και λατρεύουμε θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι ένας πίνακας του Νόρμαν Ρόκγουελ ιδωμένος με ειρωνικό μειδίαμα… Γιατί κάτω από την βιτρίνα αναδεύεται η κόλαση. Continue reading “Ατσάλινη λογική…”

Το Ιδεολόγημα της Αξιοκρατίας

της Cynical

Αναδημοσίευση από το Enet διάλογοι

Μια από τις λέξεις που υπερίπταται εσχάτως πάνω από τις κεφαλές μας, ευγενής και αυτή ως προς την καταγωγή, και υπεράνω πάσης υποψίας ως προς τις προθέσεις της, μια λέξη φετίχ και μαγική, που σε αντικατάσταση άλλων που έχουν πια χρεοκοπήσει, εισβάλλει αμόλυντη κι αγνή για να γεννήσει προσδοκίες και ν’ αναπτερώσει τις ελπίδες των απανταχού απελπισμένων είναι και η λέξη Αξιοκρατία.

Μια λέξη δηλαδή που ευαγγελίζεται την αντικατάσταση των Αχρήστων εις την κεφαλήν της χώρας, υπό των Αρίστων.

Με σκοπό να διερευνήσουμε το περιεχόμενο της λέξης «άξιος» ας θέσουμε μερικά αυτονόητα ερωτήματα: Continue reading “Το Ιδεολόγημα της Αξιοκρατίας”

Τρία πουλάκια κάθονταν…

Του Στάθη

της Jaquou Utopie

Βράχο βράχο τον καημό μου… θα ήταν ταιριαστός υπότιτλος.

‘Ισως φταίει ο καύσωνας, ίσως το ριζικό μου, αλλά ολοφάνερα η πραγματικότητα λιώνει σαν τα ρολόγια στον διάσημο πίνακα του Νταλί. Από όπου κι αν το πιάσεις το σκηνικό αποσυντίθεται. Ο George παραβρίσκεται σε συμπόσια, θεωρητικολογώντας απέραντα για το σοσιαλιστικό όραμα της σοσιαλιστικής διεθνούς της σοσιλαιστικής επιτροπής του σοσιαλιστή Στίγκλιτς. Εσείς το ξέρατε; Η κρίση “προήλθε από τη μεγάλη διαφθορά, την ανισότητα, έλλειψη δημοκρατικού ελέγχου και τη συγκέντρωση μεγάλου πλούτου και δύναμης σε λίγους”. Αποκάλυψη τώρα… όχι, αυτό που σας περιέγραψε ο Γιωργάκης μόλις δεν λέγεται καπιταλισμός… κάπως αλλιώς θα το λένε. Continue reading “Τρία πουλάκια κάθονταν…”