Όταν ήρθαν να πάρουν τους Ρομά δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Ρομά.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Βαθιά μαχαιριά στην καρδιά της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας αποτελούν οι πρόσφατες κινήσεις του Νικολά Σαρκοζί εναντίον των Ρομά. Κινήσεις με τις οποίες ελπίζει να κλέψει και πάλι την ψήφο της Άκρας Δεξιάς από την παράταξη του Ζαν Μαρί Λεπέν και να συγκαλύψει τον ταξικό χαρακτήρα των επερχόμενων κοινωνικών συγκρούσεων πίσω από ένα μανδύα εθνικών και φυλετικών στοιχείων.

Με τη δημοτικότητά του να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και ενώ ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τη «μητέρα όλων των μαχών» για το ασφαλιστικό, ο γάλλος πρόεδρος διαφημίζει τις ομαδικές απελάσεις των Ρομά με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές του 2012. Μέσα σε λίγες ημέρες σχεδόν 700 άτομα αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν σε ειδικά ναυλωμένα αεροπλάνα που τους μετέφεραν σε αεροδρόμια της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Οι απελάσεις, που θύμισαν σε αρκετούς τις διώξεις των Εβραίων από την κατοχική κυβέρνηση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, προκάλεσαν την αντίδραση του ΟΗΕ, της ΕΕ ακόμη και του Βατικανού. Παρόλα αυτά έγιναν δεκτές σαν μια «μάλλον καλή ιδέα» από κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη που αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους εν όψει επερχόμενων κοινωνικών συγκρούσεων. Continue reading “Όταν ήρθαν να πάρουν τους Ρομά δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Ρομά.”

Advertisements

Μεταναστευτική εργασία και η οικονομία του ρατσισμού

Ιωάννα  Λαλιώτου


Τα γεγονότα που μας πλήττουν βαθύτερα είναι  συχνά  εκείνα που τα περιμέναμε, τα φοβόμασταν, ή τουλάχιστον διαισθανόμασταν την ενδεχόμενη πραγματοποίησή τους. Οι εφιάλτες, οι φόβοι και οι εμμονές μας, είναι κατά μια έννοια οικείοι, δικοί μας, εσωτερικοί, ιδιωτικοί και σε ένα βαθμό διαχειρίσιμοι. Η πραγματοποίηση όμως του εφιάλτη συνεπάγεται την αναγκαστική ανοικείωση ενός κομματιού της ιδιωτικής φαντασίας μας. Το πέρασμα από τη δυστοπική φαντασία στην πραγματοποίηση του εφιάλτη στο δημόσιο χώρο είναι οδυνηρό. Continue reading “Μεταναστευτική εργασία και η οικονομία του ρατσισμού”