Ωδή στον Καταρράκτη

Ξαφνικά, μια μέρα σηκώθηκα νωρίς και σου έδωσα έναν καταρράκτη. Από ό,τι υπάρχει πάνω στη γη, πέτρες, κτίρια, γαρύφαλα, από ό,τι πετάει στον αέρα, σύννεφα, πουλιά από ό,τι υπάρχει κάτω από τη γη, ορυκτά, νεκροί τίποτα δεν είναι τόσο φευγαλέο τίποτα που να τραγουδάει σαν ένας καταρράκτης. Και είναι: βρυχάται σαν μια λευκή λέαινα, λάμπει […]

Αργοπεθαίνει

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος γίνεται σκλάβος τῆς συνήθειας, ἐπαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τὶς ἴδιες διαδρομές, ὅποιος δὲν ἀλλάζει περπατησιά, ὅποιος δὲν διακινδυνεύει ν᾿ ἀλλάξει χρῶμα στὰ ροῦχα του, ὅποιος δὲν μιλᾶ σὲ ὅποιον δὲν γνωρίζει. Ἀργοπεθαίνει ὅποιος ἀποφεύγει ἕνα πάθος, ὅποιος προτιμᾶ τὸ μαῦρο γιὰ τὸ ἄσπρο καὶ τὰ διαλυτικὰ σημεῖα στὸ «Ι» ἀντὶ ἑνὸς συνόλου συγκινήσεων ποὺ […]