Ο βασιλιάς*

Όπως και να ‘χει, ο καιρός – το παρελθόν και η θερμοκρασία – είναι ένα θέμα για γέρους, αυτούς που έχουν το μπαρ Αουρόρα σαν δεύτερο σπίτι:  ταροκίνο και κουβεντολόι. Αυτοί που ακόμη εργάζονται, εν τω μεταξύ, είναι στην αίθουσα μπιλιάρδου, μιλώντας για αθλητικά και γυναίκες. Αλλά αυτό που είναι σημαντικό δεν είναι το θέμα […]

Φωνή του καιρού

του Εντουάρντο Γκαλεάνο*  *Ο Εντουάρντο Γκαλεάνο, από την Ουρουγουάη, φιγουράρει ανάμεσα στους πιο γνωστούς σύγχρονους λατινοαμερικάνους συγγραφείς. Κατά καιρούς έχει υπάρξει δημοσιογράφος και ποιητής, αφηγητής και ιστορικός και εδώ υπογράφει τα “σκετσάκια” ενός ξεχασμένου καθημερινού ανθρώπου και μας υπενθυμίζει ότι μια μικρή ιστορία έχει να πει μερικές φορές τόσα όσα μια μεγάλη ανάλυση. Το κείμενο […]

Αργύρης

ΜΙΚΡΑ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ, διαβόλια μάλλον, μου τραβούν τις νύχτες τα σεντόνια και, όταν δεν ξυπνώ, τραβούνε την ψυχή μου από τις άκρες, τα βλέφαρα μου ανοίγουν με το ζόρι. «Τι έκανες, τι έκανες, πες στη ζωή σου τι έκανες;», ρωτούν σχεδόν τραγουδιστά. «Έγραψα ποιήματα», απαντώ, πιστεύοντας πως φτάνει αυτό για να μ’ αφήσουν ήσυχο. «Χαρά […]

Eighteen promises

One hundred and one floors One hundred days to abundance Ninety nine percent Ninety eight minutes Ninety seven dollars Ninety six men in uniform Ninety five  faces Ninety four pages Ninety three million miles away Ninety two johnson solids Ninety one space wings Ninety  stable isotopes Eighty nine bullets Eighty eight constellations Eighty seven acres Eighty […]

Διδάσκουμε ζωή, κύριε

της Rafeef Ziadah* Σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή Σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή που έπρεπε να χωρέσει στο ηχητικό και το όριο λέξεων Σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή που έπρεπε να χωρέσει στο ηχητικό και στο όριο λέξεων που ήδη είχε ξεπεραστεί με στατιστικούς υπολογισμούς του […]

H χώρα του Ποτέ Ποτέ παρουσιάζει τις Αναιρέσεις

Ο εσωτερικός διάλογος “χωρίς προαπαιτούμενα” μεταξύ μουσικής , επικαιρότητας, πλανήτη, πολιτικής, βιβλίων που γίνεται στη Χώρα του Ποτέ Ποτέ κάθε Παρασκευή μεσημέρι (3-5 μετά το Βυτίο)  στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του Radiobubble  αυτή τη φορά θα ξεφύγει από το καθιερωμένο πρόγραμμα. Θα κάνει μια μικρή κατάληψη στη ζώνη 9-11 μ.μ της Πέμπτης (10 Νοέμβρη) και θα καταπιαστεί […]

Love Song

The Love Song of J. Alfred Prufrock S’io credesse che mia risposta fosse A persona che mai tornasse al mondo, Questa fiamma staria senza piu scosse. Ma perciocche giammai di questo fondo Non torno vivo alcun, s’i’odo il vero, Senza tema d’infamia ti rispondo. (1)   Let us go then, you and I, When the […]

Περί της ουσίας της ανθρώπινης ελευθερίας

Αυτή είναι μια θλίψη αδιαχώριστη από κάθε θνητό βίο, μια θλίψη όμως που δεν γίνεται ποτέ πραγματικότητα παρά εξυπηρετεί μόνο την άφθαρτη χαρά της υπέρβασής της. Εξού και ο πέπλος της βαρυθυμίας που απλώνεται σε ολόκληρη τη φύση, η βαθιά, η ακατάλυτη μελαγχολία κάθε ζωής. Ζωή λοιπόν υπάρχει μόνο στην προσωπικότητα και κάθε προσωπικότητα στηρίζεται […]

Το Πνεύμα των Ιακωβίνων (via //ΠαραλληλοΓράφος//)

του Slavoj Žižek, Καλοκαίρι  2011 (προδημοσίευση από το καλοκαιρινό τεύχος του περιοδικού Jacobin) μετέφρασε (και δέχεται παρατηρήσεις και διορθώσεις) η Jaquou Utopie Η επισήμανση κλειδί του Μαρξ παραμένει έγκυρη, ίσως πιο έγκυρη από ποτέ: για τον Μαρξ, το ερώτημα της ελευθερίας δεν θα έπρεπε να εντοπίζεται αρχικά στην καθαρά πολιτική σφαίρα (Έχει μια χώρα εκλογές; Είναι οι […]

Το σώμα σου κι’ εγώ

Έχουμε πολύ ταξιδέψει το σώμα σου κι εγώ έχουμε φανταστεί όσα ένα σώμα κι ένα εγώ μπορούν να φανταστούν. Το σώμα μου κι εγώ έχουμε ονειρευτεί το σώμα σου σε στάσεις που ποτέ σου δεν φαντάστηκες. Δεν έχεις θέση τώρα τι ζητάς αναμεσα σ’ εμένα και στο σώμα σου. Γιάννης Βαρβέρης

Άτιτλο

Σε όλους Μην κατηγορήσετε κανέναν για το θάνατο μου και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά. Ο Μακαρίτης τα απεχθανόταν φοβερά. Μαμά, αδελφές, και σύντροφοι, σχωρέστε με – αυτός δεν είναι τρόπος (δεν τον συμβουλεύω σε κανένα), μα εγώ δεν έχω διέξοδο. Λιλλή αγάπα με. Συντρόφισσα κυβέρνηση, η οικογένεια μου είναι η Λιλλή Μπρίκ, η μαμά, […]

Επιστολές…

17 Ιουλίου 1936 “Σ’ αγαπώ Κέιτλιν… Σ’ αγαπώ για εκατομμύρια εκατομμυρίων πράγματα, ρολόγια και βαμπίρ και βρόμικα νύχια και μπερδεμένες ζωγραφιές και όμορφα μαλλιά και ωραία μεθύσια και έκπτωτα όνειρα. Θέλω να είσαι μαζί μου· μπορείς να έχεις όλους τους χώρους ανάμεσα στα σπίτια, και μπορώ να έχω μια κάμαρα δίχως παράθυρα· θα κάνουμε ένα […]

Κίγκο ή μια εποχή αναλογιζόμενη…

Σπουδαίος Αγναντεύει τους λόφους Ο μικρός βάτραχος ΚΟΜΠΑΓΙΑΣΙ ΙΣ-ΣΑ Λακωνική, περιγραφική, ουσιώδης σύλληψη μιας στιγμής που μπορεί να φτάσει με την ανάγκη μόνο μιας ανάσας για να γίνει η εφήμερη απαγγελία ταξίδι στην αιωνιότητα. Η ζωή είναι παντού, καθρεφτίζει το μεγαλείο και τις αδυναμίες αυτού που την περιγράφει, αλλά απεικονίζεται με ταπεινές λέξεις, μικρές, απλές […]

Κώστας Μπαλάφας: Φωτογραφίζοντας μια εποποιία

 

Της Ειρήνης Κοντογεωργίου, αναδημοσιεύει από το Αριστερό Βήμα η Jaquou Utopie

«20 χρονών παιδί φωτογράφισα τα αισθήματά μου για την Αντίσταση. Έζησα τη γενιά του ’40. Αυτό το μεγαλούργημα. Ήταν η γενιά που εξαγόρασε το δικαίωμά της να ζει λεύτερα με το ίδιο της το αίμα. Έβλεπες τότε αυτό που λέμε προσφορά και που δεν το συναντάς σήμερα». Με αφορμή την έκθεση που στεγάζεται στο Μουσείο Μπενάκη (κτίριο Πειραιώς) ως το τέλος Απριλίου, η Ειρήνη Κοντογεωργίου ανασύρει μια παλιά συνέντευξη με το φωτογράφο – τυφεκιοφόρο του 85ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Κώστα Μπαλάφα. Continue reading “Κώστας Μπαλάφας: Φωτογραφίζοντας μια εποποιία”

Η εγκυμονούσα στιγμή

[Αναδημοσίευση] του Γιώργου Μανιάτη Οι επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης –μιας κρίσης που συνεχώς βυθίζεται σε αδιέξοδα- καθορίζουν πια την καθημερινή μας εμπειρία. Η βίαιη διάλυση των μεσαίων στρωμάτων και η ραγδαία προλεταριοποίησή τους, η συνεχής εξαθλίωση των συνθηκών ζωής της εργατικής τάξης και η απαξίωσή της από την καπιταλιστική ηγεμονία αποτελούν καταστάσεις που διαμορφώνουν μια […]

Μαίρη Ζυγούρη: Σινιάλα κατά βαρβαρότητας

[Αναδημοσίευση]

Συνέντευξη στην Ειρήνη Κοντογεωργίου

Στη νέα εποχή της βαρβαρότητας που βιώνουμε στη Δύση, καλλιτέχνες έξω από το «χρηματιστήριο της τέχνης» και εξαιρετικά κοντά στον πολιτικό ακτιβισμό μελετούν, προβαίνουν σε αντισυμβατικές καλλιτεχνικές δράσεις θέτοντας σύγχρονους προβληματισμούς στο παγκοσμιοποιημένο γίγνεσθαι. Το Αριστερό Βήμα, μέσα από μια σειρά συνεντεύξεων προσπαθεί να «συστήσει» στους αναγνώστες του ομάδες και καλλιτέχνες που δρουν σε αυτή την κατεύθυνση. Στη δεύτερη συνέντευξη του αφιερώματος, συζητάμε με την Μαίρη Ζυγούρη, καλλιτέχνιδα, περφόρμερ και μέλος της «Ομάδας Φιλοπάππου».

Τον περασμένο Δεκέμβρη κυκλοφόρησε στα social media ότι έκανες μια συγκλονιστική performance στη Ρώμη, με θέμα την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Διάβασα μάλιστα σχόλια του τύπου «να βγούμε οι Έλληνες καλλιτέχνες στο εξωτερικό για τέτοιου είδους διαμαρτυρίες». Τι ακριβώς έκανες; Continue reading “Μαίρη Ζυγούρη: Σινιάλα κατά βαρβαρότητας”

«Επίκαιρος ο Μαρξ και τον 21ο αιώνα»

 

Eric Hobsbawm, αριστερά, συζητώντας με τον Tristram Hunt. Φωτογραφία: Karen Robinson

O Έρικ Χόμπσμπαουμ, κορυφαίος μαρξιστής ιστορικός, συμομιλεί με τον επίσης ιστορικό και ντοκιμαντερίστα Τρίστραμ Χαντ για το καινούργιο βιβλίο του “Πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο”, που μόλις κυκλοφόρησε. Τη συνένετευξη δημοσιεύει ο βρετανικός Observer. Ο Ε. Χόμπσμπομ επισημαίνει πως το γεγονός ότι ανακαλύπτουμε εκ νέου τον Μαρξ σε τούτη την περίοδο καπιταλιστικής κρίσης οφείλεται στο ότι προέβλεψε πολύ περισσότερα για τον σύγχρονο κόσμο από οποιονδήποτε άλλον το 1848. Αυτό , κατά την άποψή του, τράβηξε την προσοχή σύγχρονων μελετητών στο έργο του – και πρώτα-πρώτα, παραδόξως, επιχειρηματιών και επιχειρηματικών αναλυτών παρά αριστερών. Η στιγμή ήταν η πιο κατάλληλη για να συγκεντρώσει τα πιο φημισμένα του κείμενα πάνω στον Μαρξ σε έναν τόμο, μαζί με καινούργιο υλικό για τον μαρξισμό υπό το φως της σημερινής κρίσης, όπως παρατηρεί στον Πρόλογό του ο Τ. Χαντ. Από την “Καθημερινή” 30/1/2011 via Αριστερό Βήμα. Continue reading “«Επίκαιρος ο Μαρξ και τον 21ο αιώνα»”

Clandestino

Το αφιέρωμα του radiobubble.gr για το ζήτημα της μετανάστευσης φέρνει καθημερινά από σήμερα ως την Παρασκευή στο στούντιο του σταθμού δημοσιογράφους, επιστήμονες, δικηγόρους, ακτιβιστές, αλλά και τους ανθρώπους που ζουν την καθημερινότητα του ζητήματος από κοντά. Το προσφυγικό, η ιθαγένεια, η FRONTEX, η έξαρση του ρατσισμού, η διελκυνστίδα Ελλάδας-Τουρκίας, αναλύονται σε πέντε μεσημεριανές εκπομπές. Continue reading “Clandestino”

Ο νέος πολιτικός και καλλιτεχνικός ακτιβισμός

Συνέντευξη της Ελένης Τζιρτζιλάκη στην Ειρήνη Κοντογεωργίου

[Αναδημοσίευση]

Ο αστικός χώρος την εποχή της παγκοσμιοποίησης όλο και περισσότερο εμπορευματικοποιείται, ομογενοποιείται, χάνει τον όποιο δημόσιο χαρακτήρα του σαρώνοντας διαφορές και δημιουργώντας εκ-τοπισμένους και νομάδες. Η διεκδίκησή του αποτελεί βάση για την αμφισβήτηση της ηγεμονίας του κεφαλαίου. Σε συνέχεια των καλλιτεχνικών κινημάτων του ’68 αλλά και των καταλήψεων στα ευρωπαϊκά μητροπολιτικά κέντρα του ’70, σύγχρονοι καλλιτέχνες, κυρίως αρχιτέκτονες και εικαστικοί, προσπάθησαν να απαντήσουν στις προκλήσεις αυτές με έρευνα και δράση. Ενδεικτικά: εργαστήριο Stalker στη Ρώμη, ο αρχιτέκτονας Gordon Matta Clark, οι καλλιτέχνες Joseph Beuys και Robert Smithson. Με καθυστέρηση αλλά και με ορμή ανάλογες δράσεις κάνουν τα τελευταία χρόνια την εμφάνισή τους στην Αθήνα. Συλλογικότητες καλλιτεχνών, έξω από το «χρηματιστήριο της τέχνης», λειτουργούν στο μεταίχμιο πολιτικού ακτιβισμού και τέχνης, μελετούν, προβαίνουν σε αντισυμβατικές καλλιτεχνικές δράσεις, διεκδικώντας την επανάκτηση του δημόσιου χώρου στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο γίγνεσθαι. Continue reading “Ο νέος πολιτικός και καλλιτεχνικός ακτιβισμός”

Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ πρόδρομος του σοσιαλισμού

[Αναδημοσίευση]

του Γιώργου Μωραΐτη*

Από το ΠΡΙΝ, 19.12.2010 μέσω του Αριστερού Βήματος

Ο Ρουσσώ καλύπτει με τη ζωή του το μεγαλύτερο μέρος του 18ου αιώνα (1712-1778). Με τη σκέψη του έθεσε τις βάσεις για μια ριζοσπαστική ανάγνωση του πολιτικού φαινομένου, μολονότι χρονικά δεν συνέπεσε με καμία από τις μεγάλες επαναστάσεις του τέλους του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα. Στο παρόν άρθρο θα επιχειρήσω ευσύνοπτα να παρουσιάσω πώς ο Ρουσσώ συνδέεται με τη διατύπωση ενός πρώιμου σοσιαλιστικού αιτήματος, μολονότι ο σοσιαλισμός σαν οικονομικό και πολιτικό σύστημα είναι προϊόν του 19ου αιώνα και της βιομηχανικής επανάστασης. Τη σχέση αυτή θα υποστηρίξω ανατρέχοντας στις θέσεις του φιλοσόφου για τον άνθρωπο σαν έλλογο ον (φιλοσοφική ανθρωπολογία) και στην αντίληψή του για την ιστορία σαν διαδικασία εξέλιξης και προόδου του ανθρώπου και του πολιτισμού του (φιλοσοφία της ιστορίας), μολονότι για κάποιους μελετητές δεν πρέπει να αναζητούμε μια πλήρως ανεπτυγμένη φιλοσοφία της ιστορίας στο έργο του στοχαστή.[1] Βεβαίως, τα δύο αυτά ζητήματα είναι τόσο στενά συνδεδεμένα στην περίπτωση του Ρουσσώ, που είναι σχεδόν αδύνατο να αναφερθείς ή να αναλύσεις το ένα, χωρίς ταυτόχρονα να αναφερθείς και στο άλλο. Continue reading “Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ πρόδρομος του σοσιαλισμού”

"Επανάσταση σημαίνει μια νέα τάξη πραγμάτων"

[Αναδημοσίευση][βίντεο]

Η ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΪ ΖΙΖΕΚ ΣΤΟ ΕΜΠ (ή κάτι παρόμοιο)

Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, Αθήνα, 19 Δεκεμβρίου 2010

Πανοραμική του ΜΑΧ από την διάλεξη , φωτογραφίζει ο Αγγελος Κ.

Λέγεται ότι στην Κίνα, αν πραγματικά μισούν κάποιον, η κατάρα που του εκτοξεύουν είναι: «Είθε να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς»! Στην ανθρώπινη ιστορία, «ενδιαφέροντες καιροί» είναι, στην πραγματικότητα, εποχές αναταραχών, πολέμων και σύγκρουσης για την εξουσία, με βαριές συνέπειες για εκατομμύρια αθώους. Σήμερα, είναι φανερό ότι πλησιάζουμε μια νέα εποχή για την οποία θα αρμόζει η περιγραφή «ενδιαφέροντες καιροί». Μετά από δεκαετίες κοινωνικού κράτους (ή μάλλον υπόσχεσης κοινωνικού κράτους), κατά τις οποίες τα μέτρα λιτότητας περιορίζονταν σε σύντομες περιόδους και συνοδεύονταν από την υπόσχεση ότι τα πράγματα σύντομα θα επέστρεφαν στην ομαλότητα, εισερχόμαστε σε μια νέα περίοδο κατά την οποία η κρίση- ή μάλλον ένα είδος οικονομικής κατάστασης εκτάκτου ανάγκης- μαζί με την ανάγκη κάθε είδους μέτρων λιτότητας (περικοπές επιδομάτων, συρρίκνωση της δωρεάν παιδείας και υγείας, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας κ.α.) γίνονται μόνιμες, σταθερές της καθημερινότητας, ένας νέος τρόπος ζωής.  Continue reading “"Επανάσταση σημαίνει μια νέα τάξη πραγμάτων"”

Ο κομμουνισμός είναι εξαιρετικά επίκαιρος

[Αναδημοσίευση]

Η ιδέα του κομμουνισμού είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρη από ποτέ, καθώς αυτό που απειλείται από τον απολυταρχικό καπιταλισμό είναι το κοινό, δημόσιο αγαθό (commons) σε όλες τις μορφές του- από τον πλούτο που παράγει η εργασία της γενικής διάνοιας, μέχρι το βιογενετικό μας υλικό.

Αυτό υποστηρίζει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, σε συνέντευξή του στον Π. Παπακωνσταντίνου και την “Καθημερινή”. Προσκεκλημένος του Αριστερού Βήματος, ο μαρξιστής φιλόσοφος θα δώσει διάλεξη την ερχόμενη Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου, στις 11.30 π.μ. στο ΕΜΠ (αμφιθέατρο ΜΑΧ) με θέμα “Ζώντας στην εποχή των τεράτων- Η κρίση, η Ευρώπη, ο κομμουνισμός”.

Από την “Καθημερινή”, 12.12.2010
Συνέντευξη στον Πετρο Παπακωνσταντινου

Continue reading “Ο κομμουνισμός είναι εξαιρετικά επίκαιρος”

Which side are you on Fest

3ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΕΧΝΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ

Στις 11-12 Δεκέμβρη η Τέχνη Εν Κινήσει (ΤΕΚ) διοργανώνει στην ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ (Α.Σ.Κ.Τ.), Πειραιώς 256, Αγ.Ι. Ρέντης, το3ο Φεστιβάλ Εν Κινήσει, με τίτλο:

«WHICH SIDE ARE YOU ON FEST» – Για μια τέχνη αντίστασης στο πλευρό των εργαζομένων. Continue reading “Which side are you on Fest”

Εγκλημα στα οδοφράγματα

[Αναδημοσίευση]
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Ενας μηχανικός προβολής με ύποπτο παρελθόν πεθαίνει δηλητηριασμένος στο νεοσύστατο Ελευθεριακό Πανεπιστήμιο της Βενσέν.

Ετσι ο Πάκο Μαρτίνεθ, ο γαλλοϊσπανός αστυνομικός, γιος του αναρχικού δασκάλου που σκοτώθηκε στα οδοφράγματα της επαναστατημένης Βαρκελώνης, μεταμορφώνεται σε επαναστάτη φοιτητή για να διεισδύσει στις αριστερίστικες ομάδες και να ανακαλύψει τον ένοχο. Continue reading “Εγκλημα στα οδοφράγματα”

Η φωνή της Καμπάνας…

Μες το δροσάνεμο που αναγαλλιάζω κι ο νους χανότανε σε χάος γαλάζιο ψηλά ας μ’ αφήνατε να ξεχαστώ φωτοπερίχυτη, στόμα κλειστό. Ποιο χέρι απλώθηκε να με σπαράξει απ’ το χρυσόνειρο στην άγια πράξη! Ο πρώτος ήχος μου πρώτη πληγή. Με τραβάς, αίμα μου ξανά στη Γη. Ω! σεις χαμόσυρτα λέρα σκουλήκια, η άλαμπη ζήση σας […]

σφαγμένη εντός σου μιαν ερώτηση δε λέει να σωπάσει…

  Αφότου ξώκειλε το ζαφειρί αστέρι ξέρα ο νους η ουλή βυθός μόνο εσύ ω ποίηση έμεινε να φέγγεις   μεσ από βράχο διάφανο το μόνο πλοίο.   Πιο κορυφαίο σπόνδυλο απ τη σιωπή δεν έχεις   χαράδρα η μνήμη, μάγμα απέραντο η οργή.   Κι αν το νόημα είναι του βυθού;   Η μελλούμενη […]

H αγαπημένη κινηματογραφική ταινία του "Μπουμπούκου"…

…ή όταν Χριστιανισμός και Τέχνη πάνε χέρι-χέρι

Ποιος είπε πως σε περιόδους κρίσης πρώτος χτυπιέται ο πολιτισμός ;

Με δεδομένα τα συμπλέγματα κατωτερότητας που έχουν δημιουργήσει τα κομμουνιστικοκεντρικά  ΜΜΕ στον Άδωνι όλων των Ελλήνων περί πολιτιστικής υπεροχής της εθνικής μαέστρου Ευγενίας, ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής αποφασίζει να κάνει το μεγάλο άνοιγμα στον πολιτισμό και τις τέχνες.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες η ταινία που τον έχει πραγματικά συνεπάρει είναι μια πατριωτική 100% ελληνική ταινία μικρού μήκους που αναδεικνύει τα χαρίσματα του brutal πλην τίμιου Έλληνα εραστή, χωρίς να παραβλέψει να αποτίσει φόρο τιμής σε γνήσιες ελληνικές αξίες και ιδανικά όπως ο χριστιανισμός και η ισότητα των 2 φύλων. Continue reading “H αγαπημένη κινηματογραφική ταινία του "Μπουμπούκου"…”

ΕΛ.ΑΣ , το λίκνο του πολιτισμού…

Οι συμβασιούχοι στο Υπουργείο Πολιτισμού, απλήρωτοι 24 μήνες και συμβασιούχοι μια ζωή, προχώρησαν σε αποκλεισμό του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης. Αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους απαιτούν τα δεδουλευμένα τους, προσλήψεις, να καταργηθεί ο νόμος Παυλόπουλου που θα οδηγήσει σε 350 απολύσεις και να μονιμοποιηθούν μετά από ακόμα και 10 χρόνια αβεβαιότητας.

Για τον  ορυμαγδό των τηλεορασόπληκτων που βλέπουν την Ακρόπολη σα νεκρές πέτρες άξιες προσκυνήματος, οι άνθρωποι αυτοί είναι εμπόδιο.

Για την κυβέρνηση του ΜΠΑΤΣΟΚ είναι άλλο ένα αγκάθι που πρέπει να εξολοθρεύσει για να συνεχίσει το θεάρεστο (για την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ) έργο της εξαθλίωσης του πληθυσμού της χερσονήσου που ονομάζεται Ελλάδα… Continue reading “ΕΛ.ΑΣ , το λίκνο του πολιτισμού…”

Συνέντευξη : Άτυπη κινηματογραφική συμμορία tiiinewzfilms

Αναδημοσιεύει από το blog  Με Αφορμή η Jaquou Utopie

Ο Κώστας Κ. εκ μέρους της «Αφορμή» πήρε τη συνέντευξη που ακολουθεί από τους δημιουργούς της ομάδας Άτυπη Κινηματογραφική Συμμορία tiiinewzfilms.

Περιγράψτε μας τη διαδρομή σας, από τότε που συγκροτήσατε την ομάδα σας μέχρι σήμερα. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της δουλειά σας;

Ως ομάδα συγκροτηθήκαμε το 2006. Είχαμε ξεκινήσει τα γυρίσματα της πρώτης μας ταινίας κ είχαμε ανάγκη από ένα label κάτω από το οποίο θα έμπαιναν κ οι επόμενες δουλειές μας, γι’ αυτό κ φτιάξαμε την ΑΚΣ tiiinewzfilms. Στη συνέχεια καταπιαστήκαμε με videoclips, videoart, documentaries κ ταινίες μικρού μήκους στις οποίες κ έχουμε επικεντρωθεί τον τελευταίο καιρό. Όλα μας τα projects βρίσκονται συγκεντρωμένα στο site μας, το www.tnfilms.gr. Το σημαντικό για μας είναι ότι από την πρώτη μέρα μέχρι κ σήμερα οι δουλειές μας γίνονται με κριτήριο την ελεύθερη έκφραση, χωρίς έξοδα – χωρίς έσοδα, χωρίς κανένα περιορισμό κ η ομάδα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά κ χωρίς καμία ιεραρχία. Continue reading “Συνέντευξη : Άτυπη κινηματογραφική συμμορία tiiinewzfilms”

Οικονομικά αιτήματα και πάλη αξιών

Vincent Van Gogh - Έναστρη Νύχτα

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου

grousis@ath.forthnet.gr

Η πολύμορφη, γενικευμένη επίθεση ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες και η συνεπαγόμενη ενδυνάμωση του αυταρχισμού και της καταστολής έτσι ώστε να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις, έχει σαν συνέπεια το ίδιο το κίνημα αντίστασης να ρίχνει το βάρος του σε διεκδικήσεις οικονομικού χαρακτήρα και δευτερευόντως σε διεκδικήσεις που έχουν να κάνουν με την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Ετσι όμως από τη μια υποβαθμίζεται μια σημαντική πτυχή της επίθεσης του κεφαλαίου, που έχει να κάνει με την παραμόρφωση των ανθρώπων η οποία συντελείται μέσω των αξιών που προωθεί το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα και από την άλλη περιορίζεται η προοπτική διεξόδου σε μια βελτίωση των υλικών όρων ζωής, αν όχι μόνο των αμοιβών, και δεν προβάλλεται ο πυρήνας της απελευθερωτικής προοπτικής, που δεν είναι άλλος από την αναγωγή σε κυρίαρχο του ελεύθερου δημιουργικού χρόνου και την ανάδειξη σε κυρίαρχη αξία της ανεμπόδιστης ανάπτυξης του ανθρώπου. Continue reading “Οικονομικά αιτήματα και πάλη αξιών”

Τα οχυρά μας

του Θανάση Σκαμνάκη

Έλεγε ο φίλος μου, εμείς τουλάχιστον έχουμε κάποιους στίχους να οχυρωθούμε! Άφηνε έξω, στην ερημιά και την απουσία, εκείνους που δεν αξιώθηκαν να πιστέψουν σε ένα στίχο ή σε μια δύσκολη ιδέα, που είναι το ίδιο (ακόμα κι αν οι στίχοι είναι σχεδόν πάντα πιο μελαγχολικοί. Ή μήπως όχι;). Εκεί έξω όπου κυκλοφορεί πολύ μοναξιά.

by Henri Cartier Bresson

Continue reading “Τα οχυρά μας”

Στη γη των ξένων

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Κάτω από τον καυτό ήλιο του Μεξικού, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Εκτορ Μπελασκουάν Σάιν διασχίζει τις πόλεις των συνόρων με τις ΗΠΑ για να ανακαλύψει τα ίχνη μιας εξαφανισμένης ηθοποιού του κινηματογράφου.

Continue reading “Στη γη των ξένων”

Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1932, Νίκος Μπελογιάννης,

Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη,  “Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα”

από τις εκδόσεις “ΑΓΡΑ” (2010)

Αναδημοσίευση από το blog Radical Desire

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Α’. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΠΕΛΑΓΩΜΑ

Η περίοδος 1931-32 είναι αρκετά δραματική για το λαό και την Ελλάδα. Η κρίση από ‘να μέρος κι η πολιτική των φαυλοκρατικών κυβερνήσεων από τ΄ άλλο, ερήμωσαν πάλι τη χώρα. Τα καπνά κι η σταφίδα έμεναν απούλητα, μαζί με τις εξαγωγές πέφτουν κι οι εισαγωγές. Οι αγρότες πεινούν, οι εργάτες μένουν άνεργοι, όλοι οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε απόγνωση. Οι μόνοι που απολαμβάνουν μακάρια τη ζωή τους και αδιαφορούν για την τραγική αυτή κατάσταση είναι – εκτός από τους νεόπλουτους που δημιούργησε η κυβέρνηση Βενιζέλου – οι ξένοι και ντόπιοι ομολογιούχοι, που μέχρι το 1932 έπαιρναν στο ακέραιο το τοκοχρεολύσιο. Continue reading “Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1932, Νίκος Μπελογιάννης,”

0 “πολιτισμός” των γραμμάτων, των τεχνών και των απολύσεων

της Jaquou Utopie

Τα “Ελληνικά Γράμματα” ήταν μέχρι την Πέμπτη, 2 Σεπτέμβρη ένας “ιστορικός” εκδοτικός οίκος. Οι εκδοτικές του συνεργασίες περιλάμβαναν δεκάδες Έλληνες και ξένους συγγραφείς, ανάμεσα στους οποίους φιγουράριζαν ονόματα όπως ο Ουμπέρτο Έκο, ο Ουίλιαμ Τρέβορ και ο Μπόρχες ή ο Ευγένιος Τριβιζάς και ο Γιάννης Ξανθούλης, και 4500 τίτλοι βιβλίων.

Ιδρύθηκαν το 1957 από τον κ Παπαχριστοφίλου ενώ το 2001 το 51% του οίκου πέρασε στα χέρια του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, ο οποίος και τον Μάρτιο του 2007 απέκτησε τελικά το 100% της επιχείρησης. Κι έτσι στα χέρια του εθνικού χορηγού του πολιτισμού, του διαμορφωτή της ελληνικής κοινής γνώμης, του κυρίαρχου του παιχνιδιού στην πολιτική σκακιέρα της χώρας, βρέθηκαν οι τύχες των 100 εργαζομένων στα “Ελληνικά Γράμματα”. Αλλά προφανώς δεν βάρυναν αρκετά… Continue reading “0 “πολιτισμός” των γραμμάτων, των τεχνών και των απολύσεων”

Ηλίας Πετρόπουλος – Επικήδειος λόγος

 

Λόγος επικήδειος
διά τα παλαιά άγνωστα ρεμπέτικα τραγούδια,
αλλά συγχρόνως και ελεγεία
εις ανάμνησιν της ομορφιάς μιας γυναίκας
εξαιρετικώς αγαπηθείσης.

Καλούνται ρεμπέτικα τραγούδια τα άσματα των πληγωμένων, απλών, αγνών και αισθαντικών ψυχών της Ελλάδος. Η περιφρονημένη χωρίς ανταπόκριση αγάπη και το τρισμέγιστον μαρτύριον του θαμένου εκουσίως έρωτος από τα ρεμπέτικα τραγούδια εξόχως ανιστορήθησαν. Τα ρεμπέτικα υπήρξαν κάποτε η παρηγοριά μας. Ήταν οι λευκοί ασπασμοί των παραγνωρισμένων. Αξιώθηκα να κρατήσω στα χέρια μου το βουβό, πλέον, μπουζούκι του στρατηγού Μακρυγιάννη. Ρεμπέτικα δεν τραγουδούσαν οι γυναίκες (αυτές συνήθως αργά κατανοούν το πόσο αγαπήθηκαν), ούτε τα τραγουδούσαν οι σκληρόκαρδοι. Continue reading “Ηλίας Πετρόπουλος – Επικήδειος λόγος”