PROTEST SOPA / PIPA

Τα SOPA / PIPA ως Απόπειρα για την Επιβολή Παγκόσμιας Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο & οι Κοινωνικές Αντιστάσεις Σε κάθε ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα (κογκρέσο/ γερουσία) των ΗΠΑ έχουν σχεδόν ταυτόχρονα εισαχθεί προς ψήφιση δύο διαφορετικά νομοσχέδια, που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τα ψηφιακά μας δικαιώματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν τελικά οποιοδήποτε από τα […]

Αίγυπτος: ο ιός της εξέγερσης εξαπλώνεται

  Γράφει η Jaquou Utopie «Μουμπάρακ, η Σαουδική Αραβία σε περιμένει»… είναι ένα από τα  συνθήματα που δονούν την τελευταία εβδομάδα τους δρόμους της Αιγύπτου, συνδέοντας έτσι άμεσα το παράδειγμα της πτώσης κι φυγής του δικτάτορα της Τυνησίας Μπεν Αλί με την ελπίδα και την εξέγερση που φαίνεται να έφτασε στην Αίγυπτο. Τα γεγονότα της […]

Τα αποκαλυπτήρια του «Παλαιστίνιου Καρζάι»

[Aναδημοσίευση]

Ολμέρτ, Μπους, Αμπάς

 

Τα 1.609 μυστικά έγγραφα της Παλαιστινιακής Αρχής που έβγαλε στη φόρα το Αλ Τζαζίρα αναδεικνύουν τον γλοιωδέστατο χαρακτήρα μιας ηγεσίας που είναι έτοιμη να ξεπουλήσει στην πιο φτηνή τιμή τα ιερά και τα όσια του έθνους της και εκλιπαρεί, δειλή, μοιραία και άβουλη αντάμα, τους ξένους προστάτες της για κάποια υποτυπώδη φύλλα συκής. Μετά τον Μπεν Αλι της Τυνησίας, η Σοσιαλιστική Διεθνής ετοιμάζεται να αποχαιρετίσει άλλον ένα εκλεκτό σύντροφο του Γιώργου Παπανδρέου.

Της Αφροδίτης Στεριανού.

Αναδημοσιεύει από το Αριστερό Βήμα η Jaquou Utopie

Continue reading “Τα αποκαλυπτήρια του «Παλαιστίνιου Καρζάι»”

Πανεπιστήμιο της αλληλεγγύης και όχι του ρατσισμού

[Αναδημοσίευση]

του

Παναγιώτη Σωτήρη

Ένας από τους δρόμους της Πράγας ονομάζεται οδός 17 Νοέμβρη. Δεν παραπέμπει στη δική μας εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά στην εισβολή των ναζιστικών δυνάμεων στο Πανεπιστήμιο της Πράγας στις 17/11/1939, τη σύλληψη 1200 φοιτητών και την εκτέλεση 9 από αυτούς ως «πρωτεργατών». Για τους εκπροσώπους του φασισμού και της κρατικής τρομοκρατίας το Πανεπιστήμιο ήταν πάντοτε ένας εχθρός.

Γιατί δεν μπορούν να ξεχάσουν ότι σε όλη την ιστορία του το Πανεπιστήμιο δεν έπαψε να «πολιτεύεται». Ποτέ τα Πανεπιστήμια δεν ήταν χώροι μόνο διδασκαλίας και έρευνας. Υπήρξαν πάντοτε χώροι πολιτικής διαμαρτυρίας, ριζοσπαστικής αναζήτησης, αμφισβήτησης της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων. Λειτούργησαν ως σημεία αναφοράς για τους οραματισμούς ολόκληρων κοινωνιών. Continue reading “Πανεπιστήμιο της αλληλεγγύης και όχι του ρατσισμού”

Το COP16 τελείωσε, αλλά εμείς συνεχίζουμε

Γράφει από το Μεξικό ο Δημήτρης  Μελέτης Η συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στο Κανκούν του Μεξικό έφτασε στο τέλος της και κανείς δε φαίνεται να είναι ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Το αίτημα των χωρών της ΑLBA και αλλων χωρών που θίγονται από την κλιματική αλλαγη ήταν να επικεντρωθεί η συζήτηση στο πρωτόκολλο του […]

Φθινόπωρο 2010: Η ανατομία του μεγάλου κοινωνικού ξεσηκωμού στη Γαλλία

[Αναδημοσίευση]


Δύο ερευνητές των πολιτικών επιστημών, η Sophie Beroud και ο Karel Yon, αναλύουν εν θερμώ τον μεγάλο κοινωνικό ξεσηκωμό στη Γαλλία πριν καλά καλά καταλαγιάσει (αρχές Νοεμβρίου). Περιγράφουν τα βασικά χαρακτηριστικά των κινητοποιήσεων αυτών, το πώς γεννήθηκαν μέσα από τη μεταμόρφωση του συνδικαλιστικού κινήματος και ταυτόχρονα καταδεικνύουν τα καίρια ερωτήματα που έθεσαν στην ημερήσια διάταξη οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις στη Γαλλία το περασμένο φθινόπωρο. Από το ContreTemps.

Μετάφραση από τα γαλλικά: Νάνσυ Θέου, Μ. Κοντ.

Continue reading “Φθινόπωρο 2010: Η ανατομία του μεγάλου κοινωνικού ξεσηκωμού στη Γαλλία”

Υπάρχει ελπίδα για κάτι καλύτερο από μία ακόμη Κανκουνχάγη ?

γράφει και φωτογραφίζει από το Μεξικό ο  Δημήτρης Μελέτης

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος των διαπραγματεύσεων, τα περιθώρια για ελπίδα φαίνεται να στενεύουν. Όπως αναπτύχθηκε το πρωί της 8ης Δεκέμβρη στο χώρο της Via Campesina, που αποτελεί το πόλο συσπείρωσης των περισσοτέρων σωματείων, ιθαγενών κοινοτήτων και αγροτών, το κλίμα του συνεδρίου θυμίζει γκρίζες εικόνες του παρελθόντος που δεν πρέπει να κρίνουν το μέλλον μας. Φαίνεται λοιπόν πως οι “σημαντικοί” συναντήθηκαν για να πουν πόσο λυπουνται που θα χαθούν τα νησάκια του Ειρηνικού από την άνοδο της στάθμης του νερού, κρατώντας βέβαια σθεναρές αντιστάσεις σε κάθε συζήτηση σχετικά με αλλαγή πολιτικής. Οι σημαντικότερες συζητήσεις γίνονται σε μικρότερα δωμάτια που δεν τους χωράνε όλους, και πιθανότατα αφορουν εμπορικές συμφωνίες, και όχι μέτρα καταπολέμησης του προβλήματος. Continue reading “Υπάρχει ελπίδα για κάτι καλύτερο από μία ακόμη Κανκουνχάγη ?”

Η κλιματική σύνοδος και το κλίμα στο Κανκούν του Μεξικό

Γράφει ο Δημήτρης Μελέτης


4 / 12 / 2010 – Το κέντρο του Κανκούν έχει ήδη αρχίσει να γεμίζει με χρώματα και αύριο θα πραγματοποιηθεί η πρώτη πορεία “για τη ζωή και την κλιματική δικαιοσύνη”. Το καραβάνι της “La Via Campesina” είναι ήδη εδώ, ενώ από ώρα σε ώρα αναμένεται και αυτό των “Otros Mundos”. Την Δευτέρα προβλέπεται να αποκτήσει “ψυχή” η επίσημη συνάντηση, ενώ φυσικά η πρόσβαση στο κέντρο διαπραγματεύσεων των Ηνωμένων Εθνών δεν είναι επιτρεπόμενη σε δημοσιογράφους που δεν επικοινώνησαν μέχρι το τέλος Οκτωβρίου. Σ’αυτή τη βάση λοιπόν, απαγορεύτηκε και σε εμάς η ανταπόκριση, παρά την επίδειξη των επαγγελματικών μας εγγράφων και των μέσων που εκπροσωπούμε. Continue reading “Η κλιματική σύνοδος και το κλίμα στο Κανκούν του Μεξικό”

Φαινομενολογία της εξέγερσης

[Αναδημοσίευση]

Ο λόγος της αστυνομίας –όλων αυτών που εκπροσωπούν, ενισχύουν, νομιμοποιούν την κυριαρχία της αστυνομίας επί της πολιτικής– είναι, από τον καιρό του Μπένθαμ, οπτικός λόγος. Είναι ένας λόγος σύμφωνα με τον οποίο κεντρικό διακύβευμα του υποκειμένου είναι η γνώση ως έκφραση μιας απαίτησης για εξουσία, και σύμφωνα με τον οποίο η βασική και ανεξάλειπτη συνθήκη της γνώσης είναι η όραση, η θέαση, η θεωρία με την αρχαιοελληνική της ετυμολογική έννοια. Για την αστυνομία, γνωστό είναι το ορατό· και αντίστροφα, το ορατό είναι αυτό που επιτρέπει τη γνώση. Η διαδικασία της γνώσης είναι εν πολλοίς διαδικασία της απόσυρσης των πραγμάτων απ’ τη ζώνη του αθέατου, της κοπιώδους έλξης τους στο φως του ορατού.

London calling…

Η κυνέρνηση της Βρετανίας ανακοίνωσε τριπλασιασμό των διδάκτρων στα Βρετανικά πανεπιστήμια… και οι φοιτητές απάντησαν. 52.000 Διαδηλωτές στο Λονδίνο Κατάληψη των γραφείων των Συντηρητικών 55 Συλλήψεις Υπό κατάληψη βρίσκονται αυτή την ώρα τα γραφεία του Συντηρητικού Κόμματος στο Λονδίνο, μετά την ογκώδη πορεία που οργανώθηκε από φοιτητικά σωματεία με θέμα τον υπερδιπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων. Σύμφωνα […]

Για ένα παρατεταμένο κοινωνικό «αντάρτικο»

[Αναδημοσίευση]


Απέναντι στο φετιχισμό της γενικής απεργίας, του “όλα ή τίποτα” και το φετιχισμό της νομιμότητας, του περιορισμού των αντιδράσεων στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, θα μπορούσαμε να αντιτάξουμε μια στρατηγική τύπου “παρατεταμένου ιταλικού Μάη”, με συνδυασμό γενικών απεργιών και τοπικών αγώνων. Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση του Γάλλου κοινωνιολόγου Φιλί Κορκφόφ, μέλους του ΝΡΑ, με αφορμή το κίνημα της Γαλλίας που βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή…

Continue reading “Για ένα παρατεταμένο κοινωνικό «αντάρτικο»”

Γαλλία: οι Eικόνες του Οκτώβρη

Το κλισέ “Μία εικόνα… χίλιες λέξεις” μερικές φορές δεν μπορεί να είναι πιο αληθινό. Παρακολουθώντας απο μακριά τους Γάλλους εργαζόμενους, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους ανέργους και τους μετανάστες  να υπερασπίζονται τη ζωή τους απέναντι στα σχέδια Σαρκοζί μερικές εικόνες είναι πολλές φορές αρκετές για να κατανοήσουμε το κλίμα που επικρατεί σε όλη τη χώρα… […]

Ρικ Γουλφ* : Ο Κρούγκμαν σε σύγχυση

[Αναδημοσίευση]

Καθώς οι αντίπαλοι του Ομπάμα είναι αυτοί που εισήγαγαν τον όρο, οι πολλοί εναπομείναντες οπαδοί του -κυρίως οι νέοι- έχουν αρχίσει να ρωτούν για την έννοια αυτού του «σοσιαλισμού» με πραγματικό ενδιαφέρον

Μετάφραση: Έλενα Παπαδοπούλου

Ο Πολ Κρούγκμαν είναι παγιδευμένος στην παλιά κεϋνσιανή ρητορική. Η ύφεση θα είχε τελειώσει, υποστηρίζει, αν η κυβέρνηση διατηρούσε περισσότερα και μεγαλύτερα ελλείμματα προκειμένου να παρέχει την απαιτούμενη οικονομική τόνωση. Αν οι άνθρωποι του Ομπάμα και αυτοί οι τρελοί Ρεπουμπλικάνοι δεν φοβούνταν τόσο πολύ να προχωρήσουν σε τέτοιες παράτολμες ενέργειες, αν δεν ήταν τόσο μπερδεμένοι από την ιδεολογία τους και αν γνώριζαν καλύτερα οικονομικά. Ο Κρούγκμαν συνεχίζει να προειδοποιεί ότι το 2010 θα είναι μια επανάληψη του 1937 και θα βυθίσει εκ νέου την οικονομία σε ύφεση. Continue reading “Ρικ Γουλφ* : Ο Κρούγκμαν σε σύγχυση”

απεργία μεχρι τη σύνταξη…

 

Τα παρακάτω κείμενα είναι μια συρραφή που έγινε από αναρτήσεις του blog Με Αφορμή.

Είναι οι πολύτιμες μαρτυριές του Dan Tue, συνδικαλιστή σε διυλιστήριο της Γαλλίας, εν μέσω των απεργιακών κινητοποιήσεων που συγκλονίζουν τη χώρα . Πρόκειται για τρία κείμενα που έχουν φτάσει στα χέρια τους, όπως αναφέρουν και οι συντελεστές του Με Αφορμή, με διαφορά κάποιων ωρών τις τελευταίες μέρες.

Τα αναδημοσιεύω αναπαράγοντας και την παρουσίαση τους:

Δημοσιεύουμε και αυτά τα κείμενα, τα οποία αποτελούν αποτελούν συγκλονιστικές μαρτυρίες της κατάστασης που επικρατεί στη Γαλλία, της δυναμικής του κινήματος, της έκτασής του και των προβληματισμών που αναπτύσσονται μεταξύ των αγωνιστών.

Jaquou Utopie Continue reading “απεργία μεχρι τη σύνταξη…”

Η Ευρώπη τρέμει τη Γαλλία

…και η Γερμανία “τρελαίνει” τους Ευρωπαίους του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί η Ευρώπη την εξελισσόμενη μεγάλη κοινωνική σύγκρουση με αφορμή το ασφαλιστικό στη Γαλλία, τη χώρα που γέννησε, με διαδοχικές επαναστάσεις τη νεώτερη ευρωπαϊκή δημοκρατία και τον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό και συνεχίζει να εκπλήσσει την ευρωπαϊκή πολιτική. To πολιτικο-κοινωνικό κλίμα είναι εκρηκτικό. […]

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στις Βρυξέλλες

Φωτορεπορτάζ

Πηγή : lesoir.be

Continue reading “Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στις Βρυξέλλες”

Πανεθνική Απεργία στην Ισπανία

Φωτορεπορτάζ

Πηγή : guardian.co.uk Continue reading “Πανεθνική Απεργία στην Ισπανία”

Τέλος εποχής για τις ΗΠΑ η «αποχώρηση» από το Ιράκ

Κατερίνα Κιτίδη
Άρης Χατζηστεφάνου

Οι Βρετανοί συνειδητοποίησαν το τέλος της αυτοκρατορίας τους με την κρίση του Σουέζ, ενώ οι Γάλλοι αποχαιρέτησαν την αποικιοκρατία όταν έχασαν την Αλγερία. Θα μπορούσε άραγε το Ιράκ και το Αφγανιστάν να σηματοδοτήσουν με ανάλογο τρόπο το τέλος της αμερικανικής αυτοκρατορίας; Αν το συγκεκριμένο ερώτημα είχε τεθεί στην Ευρώπη ή την Ασία θα το χαρακτηρίζαμε αυτομάτως ευσεβές πόθο ξεπεσμένων υπερδυνάμεων. Όταν όμως τίθεται από τους New York Times, την ημέρα που ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοινώνει την αποχώρηση των τελευταίων μάχιμων στρατιωτικών μονάδων από το Ιράκ, αποκτά διαφορετική βαρύτητα. Continue reading “Τέλος εποχής για τις ΗΠΑ η «αποχώρηση» από το Ιράκ”

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Ρομά δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Ρομά.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Βαθιά μαχαιριά στην καρδιά της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας αποτελούν οι πρόσφατες κινήσεις του Νικολά Σαρκοζί εναντίον των Ρομά. Κινήσεις με τις οποίες ελπίζει να κλέψει και πάλι την ψήφο της Άκρας Δεξιάς από την παράταξη του Ζαν Μαρί Λεπέν και να συγκαλύψει τον ταξικό χαρακτήρα των επερχόμενων κοινωνικών συγκρούσεων πίσω από ένα μανδύα εθνικών και φυλετικών στοιχείων.

Με τη δημοτικότητά του να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και ενώ ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τη «μητέρα όλων των μαχών» για το ασφαλιστικό, ο γάλλος πρόεδρος διαφημίζει τις ομαδικές απελάσεις των Ρομά με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές του 2012. Μέσα σε λίγες ημέρες σχεδόν 700 άτομα αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν σε ειδικά ναυλωμένα αεροπλάνα που τους μετέφεραν σε αεροδρόμια της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Οι απελάσεις, που θύμισαν σε αρκετούς τις διώξεις των Εβραίων από την κατοχική κυβέρνηση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, προκάλεσαν την αντίδραση του ΟΗΕ, της ΕΕ ακόμη και του Βατικανού. Παρόλα αυτά έγιναν δεκτές σαν μια «μάλλον καλή ιδέα» από κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη που αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους εν όψει επερχόμενων κοινωνικών συγκρούσεων. Continue reading “Όταν ήρθαν να πάρουν τους Ρομά δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Ρομά.”

Η νέα Εποχή του Χαλκού

Mια συγκινητική, δραματική και συναρπαστική ιστορία διάσωσης. Έτσι περιγράφουν τα περισσότερα ΜΜΕ την ιστορία των 33 χιλιανών μεταλλωρύχων που από τις 5 Αυγούστου ζουν κλεισμένοι στα σπλάχνα της γης, 700 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.

γράφει η ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΙΑΝΤΖΗ Continue reading “Η νέα Εποχή του Χαλκού”

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Κοιτάζοντας μια ανοιχτή φλέβα της Λατινικής Αμερικής

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Santarem

Οι σύντροφοι μου διηγήθηκαν κάτι συγκλονιστικό. Η τεράστια έκταση της Βραζιλίας και η πρόσφατη ιστορία της δουλείας δημιουργούν μια πραγματικότητα απίθανη για τους Ευρωπαίους. Στην περιοχή του Παρά, μια επαρχία (μεγέθους ευρωπαϊκου κράτους) δίπλα στον Αμαζόνιο, οι υποδομές είναι ελάχιστες, η μετακίνηση και η επικοινωνία αρκετά δύσκολες έως και αδύνατες. Υπάρχουν αγροκτήματα τα οποία βρίσκονται 15-20 ώρες δύσκολου καρόδρομου χωρίς σημεία ανεφοδιασμού.
Οι τσιφλικάδες της περιοχής παρασέρνουν φτωχούς εργάτες υποσχόμενοι ένα καλό συμβόλαιο. Η πραγματικότητα που τους επιβάλλεται είναι τελείως διαφορετική. Η διαμονή και η διατροφή που παρέχει το αφεντικό κοστολογείται (απο τον ίδιο φυσικά) υψηλότερα απο τον μισθό του εργάτη, ο οποίος αναγκάζεται να δουλεύει αδιάκοπα σε συνθήκες ημιδουλείας υπο την απειλή ιδιωτικών μισθοφόρων-πιστολέρος. Continue reading “Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας”

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Γράμμα στον πατέρα

του Στέλιου Τσιλιούκα*

Στην Κούβα δεν εχω πάει ακόμα, οπότε η εικόνα που έχω σχηματίσει ειναι απο την προπαγάνδα των ΜΜΕ και απο περιγραφές φίλων και συντρόφων που την έχουν επισκεφτεί. Περιγραφές λίγο ή πολύ αρνητικές για έλλειψη ελευθερίας και βασικών αγαθών, μια εικόνα εντελώς διαφορετική απο αυτή που έχουν οι αγωνιστές του MST. Η ειδική τους σχέση με το νησί της επανάστασης είναι ότι επιλέγεται ενας αριθμός νέων (που όλο και αυξάνει) να σπουδάσουν ιατρική ή κτηνιατρική ώστε να γυρίσουν και να ενισχύσουν το κίνημα στους οικισμούς και στην ύπαιθρο.
Γνώρισα έναν καταπληκτικό άνθρωπο τον Ιβανί Παζινάτο, αγρότης,  αγωνιστής του κινήματος και αυτοδίδακτος πολιτικός μηχανικός (οι σύντροφοι τον αποκαλούν ¨κοινωνικό μηχανικό¨). Μου έδειχνε με περηφάνεια που ξεχείλιζε απο τα μάτια του ένα όμορφο ξυλόγλυπτο με το πρόσωπο του Τσε απο την μία πλευρά και απο την άλλη ένα γράμμα απο την κόρη του που σπουδάζει κτηνιατρική στην Κούβα. Με την άδεια του σας μεταφέρω το περιεχόμενο του γράμματος: Continue reading “Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας”

Ημέρες Κου Κλουξ Κλαν στην Αριζόνα

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ημέρες Κου Κλουξ Κλαν ξύπνησαν και πάλι στη σκοτεινή καρδιά της Αμερικής με τη νέα αντιμεταναστευτική νομοθεσία που ψήφισε η πολιτεία της Αριζόνα. Ο νόμος επιτρέπει στις αστυνομικές αρχές να πραγματοποιούν ελέγχους σε πολίτες για τους οποίους έχουν «βάσιμες υποψίες» ότι βρίσκονται παράνομα στη χώρα. Η πρώτη ποινή, σε περίπτωση που εντοπιστούν χωρίς τα νόμιμα έγγραφα, προβλέπει φυλάκιση έως και έξι μηνών ενώ μπορεί να ακολουθήσει οριστική απέλαση από τη χώρα. Πρακτικά οι αρχές αποκτούν έτσι το δικαίωμα να παρενοχλούν εκατομμύρια πολίτες οι οποίοι μπορεί ακόμη και να γεννήθηκαν στις ΗΠΑ αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να πάρουν την άδεια νόμιμης παραμονής.

Καθώς άλλες δέκα πολιτείες εξετάζουν την ψήφιση σχετικών νόμων αρκετοί αναλυτές προβλέπουν ξέσπασμα φυλετικών συγκρούσεων ειδικά σε πολιτείες όπου ο πληθυσμός των Λατίνων αποτελεί την πλειονότητα. Μόνο στην Αριζόνα υπολογίζεται ότι ζουν μισό εκατομμύριο άνθρωποι χωρίς τα απαιτούμενα έγγραφα που ζητά η πολιτεία. Continue reading “Ημέρες Κου Κλουξ Κλαν στην Αριζόνα”

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Μέρος τρίτο – Σάο Πάολο

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Σάο Πάολο 23-07-2010

Μια μεγαλούπολη των 12 εκατομμυρίων, στο κέντρο δεσπόζουν τεράστιοι ουρανοξύστες από όπου  η αστική τάξη κοιτά υπεροπτικά τους από κάτω και μεταφέρεται από ταράτσα σε ταράτσα με ελικόπτερα. Βέβαια το βράδυ δεν τους παίρνει εύκολα ο ύπνος, γιατί παρόλα τα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα εντοπισμού στα παιδιά τους και τους ιδιωτικούς μισθοφόρους που τους προστατεύουν, οι συμμορίες οργανώνουν αδιάκοπα σχέδια απαγωγών και εκβιασμών. Μια πόλη όπου οι πάρα πολλοί πεινάνε, κρυώνουνε στον δρόμο, εθισμένοι στο κρακ και την κοκαϊνη… και  εξαιρετικά λίγοι οι οποίοι δεν μπορουνε να κοιμηθούνε.

Ως γνήσια τέκνα της ριζοσπαστικής αριστεράς ρωτήσαμε πού συχνάζει ο εναλλακτικός κόσμος και τον βρήκαμε… Continue reading “Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας”

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Μέρος δεύτερο – Εξερευνώντας την καρδιά των καταυλισμών

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Ανταπόκριση 5η

Porecatu,

Ένας νέος καταυλισμός που σφύζει από ζωντάνια, ο κατειλημμένος χώρος είναι ιδανικός: κόβει ένα λατιφούντιο (μεγάλη ιδιοκτησία) γεμάτο από ζαχαροκάλαμα για βιοκαύσιμα και μεταλλαγμένο καλαμπόκι πάνω στην πιο όμορφη πλαγιά που κοιτάζει σε μία λίμνη.

Το ηθικό  είναι ακμαίο, πάνω στον καρόδρομο  που οδηγεί στον καταυλισμό 2 σκοπιές  φυλάνε από κακόβουλους δολιοφθορείς σε 24ωρη βάση.

Το κίνημα τους ενισχύει διαρκώς με τρόφιμα, σπόρους, τρακτέρ και καθηγητές. Έχουν  στηθεί τα σπίτια με πασσάλους και  μαύρο νάιλον, το σχολείο και ο  χώρος διασκέδασης. Μεταξύ τους η  θέρμη της αλληλεγγύης είναι  φλογερή, πιο δυνατή από τους εδραιωμένους οικισμούς. Continue reading “Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας”

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Μέρος Πρώτο – Μαγικός Ρεαλισμός

Tου Στέλιου Τσιλιούκα*

Ανταπόκριση 1η

Όταν  το αεροπλάνο πέταγε πάνω από τον  Ατλαντικό θυμόμουν την Αirfrance που έπεσε πρόπερσι και τα χρειάστηκα λιγάκι.

Οι Βραζιλιάνοι  είναι άλλος κόσμος, πολύ ανοιχτοί και περίεργοι. Μετά από μια μικρή  περιπέτεια με έναν περίεργο ταρίφα, τα κατάφερα και έφτασα στον ξενώνα του  MST, όπου βρήκα και τρεις Ισπανίδες συντρόφισσες. Συνθήκες πολύ φτωχικές, αλλά νιώθεις ζεστασιά και εμπιστοσύνη.

Το πρωί γνωρίζω στο θάλαμο (εδώ δεν έχει μικροαστιλίκια) δυο Βραζιλιάνους, ο ένας διανοούμενος σπουδάζει νομικά και ο άλλος λαϊκός ήρωας, ηγέτης των καταλήψεων γης, με ουλές από σφαίρες και καταζητούμενος από την αστυνομία. Continue reading “Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας”

Καταλαμβάνω, Αντιστέκομαι, Παράγω… Βραζιλία – Το κίνημα των ακτημόνων *

της Jaquou Utopie

Η ελπίδα είμαστε εμείς…

Στα τέλη του 19ου αιώνα κάποιος ονειροπόλος επαναστάτης, ονόματι Αντόνιο Κονσελέιρο, βαρέθηκε να περιμένει τη μέρα της επανάστασης για να αλλάξει η κοινωνία και αποφάσισε να χτίσει τη δική του την κοινωνία μέσα στην υπάρχουσα κοινωνία. Αυτά στη μακρινή Βραζιλία. Άρχισε να μιλάει για το όραμά του στους περιθωριακούς, στους τρωγλοδύτες, ζητιάνους, ξεχασμένους γέρους, σε παιδιά του δρόμου, ακόμα και σε ανάπηρους. Συγκέντρωσε μερικές χιλιάδες ανθρώπους όπου κατέλαβαν μια έκταση γης, στη βόρεια Βραζιλία. Το μέρος ήταν αφιλόξενο και κακοτράχαλο. Αλλά μπορούσαν να το καλλιεργήσουν και να ζήσουν. Όλοι είχαν το ίδιο μερίδιο, και όλοι μαζί φρόντιζαν τους γέρους και τους ανήμπορους. Η είδηση αυτής της “κοινωνίας” μέσα στην κοινωνία διέτρεξε όλη την Βραζιλία και άρχισαν να καταφθάνουν εκεί φτωχοί από την κάθε γωνιά της χώρας που ήθελαν να εγκατασταθούν στο Γκανούδος. Έτσι λεγότανε το μέρος.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει 500 στρατιώτες για να καθαρίσουν την περιοχή. Αλλά έγινε ακριβώς το αντίθετο. Οι άοπλοι φτωχοί “καθάρισαν” τους στρατιώτες. Ελάχιστοι γύρισαν πίσω ζωντανοί και ακέραιοι. Η επόμενη επιχείρηση-σκούπα ήταν πιο οργανωμένη. Στείλανε 1.300 βαριά οπλισμένους στρατιώτες που τους υποστήριζε και πυροβολικό. Αλλά και εδώ τα πράγματα πήγαν άσκημα για τον κυβερνητικό στρατό. Γύρισαν πίσω δύο τρεις εκατοντάδες. Το 1897 ήρθε το τρίτο κύμα στρατιωτών. Περίπου 2.500 άντρες-κομάντος με κανόνια και όλα τα σχετικά. Τότε το Γκανούδος είχε περίπου δέκα χιλιάδες φτωχούς. Ύστερα από μάχες δύο μηνών το Γκανούδος πέφτει. Στους τελευταίους τέσσερις υπερασπιστές του Γκανούδος, ήταν ένα αγόρι εφτά χρονών και ένας άντρας 70 χρονών. Από αυτή τη σφαγή επέζησαν 400 άτομα, στη συντριπτική τους πλειοψηφία γυναικόπαιδα.

Σήμερα, τα ονόματα “Αντόνιο Κονσελέιρο” και “Γκανούδος” είναι αναφορές ιερές, για το Κίνημα των Ακτημόνων της Βραζιλίας που κινείται στις ίδιες αρχές. Πρώτο βήμα. Κατάληψη γης. Δεύτερο βήμα υπερασπίζουμε τη γη μας και αντιστεκόμαστε. Τρίτο βήμα καλλιεργούμε τη γη και παράγουμε. Και όλοι μαζί βοηθάμε αυτούς που έχουν ανάγκη.[1] Continue reading “Καταλαμβάνω, Αντιστέκομαι, Παράγω… Βραζιλία – Το κίνημα των ακτημόνων *”

G20: Οι ιέρακες των ελλειμμάτων επιστρέφουν

Του Λεωνίδα Βατικιώτη (Επίκαιρα 1/7/2010-7/7/2010)

Νεκραναστήθηκε ο Χούβερ! Οι οικονομικές πολιτικές που βούλιαξαν την υφήλιο στην πιο βαθιά ύφεση με την κρίση του 1930 είναι εδώ! Αυτό είναι το μήνυμα από τη σύνοδο των ηγετών των 20 πλουσιότερων χωρών του πλανήτη που πραγματοποιήθηκε στο Τορόντο του Καναδά το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Το κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε το βράδυ της Κυριακής μετά από πολλές διαφωνίες και παζάρια συμπυκνώνει τον θρίαμβο της σκληρής μονεταριστικής πολιτικής που αντιπροσωπεύει η Γερμανία και πλέον ολόκληρη η ΕΕ και την ήττα της γραμμής του αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα, που ζήταγε διεύρυνση των ελλειμμάτων προκειμένου να στηριχθεί η μεγέθυνση των οικονομιών. Continue reading “G20: Οι ιέρακες των ελλειμμάτων επιστρέφουν”

Η Απεργία των Ανέργων

Τα κατσαριδάκια της επισφάλειας ενάντια στον γαλλικό ΟΑΕΔ...

της Jaquou Utopie

Η απεργία των ανέργων σημαίνει, από τώρα κιόλας, ότι δεν μένουμε απομονωμένοι, ότι βγαίνουμε από τα παγωμένα νερά του εγωιστικού υπολογισμού στα οποία μας βυθίζουν. Η απεργία των ανέργων και των επισφαλών σημαίνει ότι αποφασίζουμε από κοινού να σταματήσουμε μια μηχανή παραγωγής της επισφάλειας που έχει φτιαχτεί για να μας οδηγήσει στο θάνατο.” *

Πανευρωπαϊκά και παγκόσμια οι συνθήκες εργασίας αλλάζουν κάθε μέρα με ορίζοντα την εκμετάλλευση όλο και περισσότερων ανθρώπων προς όφελος του καπιταλισμού. Η ανεργία και η επισφαλής εργασία δημιουργεί ανθρώπους-όμηρους της ανασφάλειας και αναγκασμένους στο όνομα της επιβίωσης να υποκύπτουν σε κάθε εκβιασμό της εργοδοσίας. Οι συνθήκες αυτές που σε κάθε χώρα της Ευρώπης έχουν επιταχυνθεί, με τις κυβερνήσεις στο όνομα της κρίσης να περνούν νόμους που καταργούν κάθε στοιχειώδες εργασιακό δικαίωμα και ποδοπατούν κατακτήσεις αιώνων του αγωνιζόμενου κόσμου της εργασίας, προκαλούν το ξέσπασμα σε υβριδικές μορφές νέων κινημάτων και μορφών πάλης που να μπορούν να χωρέσουν την όλο και αυξανόμενη στρατιά των νέων επισφαλώς εργαζόμενων, των αναλώσιμων ευέλικτων και ημιαπασχολούμενων, των ενοικιαζόμενων, των ανέργων. Η πραγματική απανθρωπιά των επιθετικών προσδιορισμών των συνθηκών εργασίας εισάγεται με σταθερό ρυθμό στην καθημερινότητα και οδηγεί, σεβόμενη τους φυσικούς νόμους, σε μία ευφάνταστη χειραφετητική αντί-δραση, ως αποτέλεσμα της εκμεταλλευτικής δράσης. Continue reading “Η Απεργία των Ανέργων”

Η προσωπική ανθολογία του Τσε

του Πάκο Ιγνάθιο Τάιμπο ΙΙ

Οι τρεις αξιωματικοί και ο πράκτορας της CIA είχαν ψάξει εξονυχιστικά το σακίδιο. Τελικά η λεία τους ήταν φτωχή: δώδεκα φιλμ, καμιά εικοσαριά χάρτες σημαδεμένοι με χρωματιστά μολύβια, ένα φορητό ραδιόφωνο που είχε πάψει να λειτουργεί εδώ και καιρό, ένα δύο ημερολόγια και ένα πράσινο τετράδιο.

Τα ημερολόγια είχαν δημιουργήσει θόρυβο. Οι αξιωματικοί, αφού διάβασαν τα πολύ μικρά γράμματα, επιβεβαίωσαν ότι επρόκειτο για ένα ημερολόγιο που κάλυπτε την περίοδο από τον Νοέμβριο του 1966 μέχρι τον Οκτώβριο του 1967. Λίγο αργότερα, κοντά στην πόρτα του σχολείου όπου είχαν ετοιμάσει τη φυλακή για τον ιδιοκτήτη του σακιδίου, κατασκεύασαν ένα εργαστήριο όπου ένας πράκτορας της CIA φωτογράφισε τα ημερολόγια. Το υλικό μεταφέρθηκε με ελικόπτερο από ένα συνταγματάρχη στη Λα Παζ, πρωτεύουσα της Βολιβίας. Το πράσινο τετράδιο, όπου μπορεί κανείς να διαβάσει διάφορα ποιήματα, δεν φαίνεται να είχε προκαλέσει εκείνες τις στιγμές μεγάλο ενδιαφέρον. Λίγες ώρες αργότερα, ο ιδιοκτήτης του σακιδίου, ο Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα, θα δολοφονηθεί στο σχολείο της Λα Ιγκέρα και τα φτωχικά του περιουσιακά στοιχεία θα εξαφανιστούν. Continue reading “Η προσωπική ανθολογία του Τσε”

Αποκλεισμός των Σουηδικών λιμανιών για όλα τα Ισραηλινά πλοία

Ανακοίνωση του Σουηδικού Συνδικάτου Λιμενεργατών

Το Σουηδικό Συνδικάτο Λιμενεργατών ανακοίνωσε σήμερα τον αποκλεισμό από τα σουηδικά λιμάνια όλων των ισραηλινών πλοίων,  καθώς και των εμπορευμάτων που κατευθύνονται ή προέρχονται από το Ισραήλ. Ο αποκλεισμός θα ξεκινήσει τα μεσάνυχτα της Τρίτης 15 Ιουνίου και θα διαρκέσει ώς τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, 24 Ιουνίου.

Ο λόγος για αυτό τον αποκλεισμό είναι η πρωτοφανής εγκληματική επίθεση στο στόλο της ειρήνης που κατευθυνόταν στη Γάζα. Πολλοί ειρηνιστές ακτιβιστές δολοφονήθηκαν από Ισραηλινούς κομμάντος, ενώ οι υπόλοιποι συνελήφθησαν και κρατήθηκαν υπό περιορισμό χωρίς κανένα λόγο.

Το Σουηδικό Συνδικάτο Λιμενεργατών που στηρίζει την πρωτοβουλία ‘Ένα Καράβι για τη Γάζα’ επιθυμεί με αυτή του την απόφαση να διαμαρτυρηθεί τόσο για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου από το Ισραηλινό κράτος με την επίθεση στο στόλο της ειρήνης που μετέφερε προμήθειες σε πολίτες όσο και για το συνεχιζόμενο αποκλεισμό του πολύπαθου πληθυσμού της Γάζας. Continue reading “Αποκλεισμός των Σουηδικών λιμανιών για όλα τα Ισραηλινά πλοία”

Ισραηλινά πλοία πλησιάζουν το Rachel Corrie

του Jesse Bacon Έπαιρνα συνέντευξη από  την Ιρλανδή Mairead Maguire, βραβευμένη με Βραβείο Νόμπελ το 1976, όταν πλοία  του Ισραηλινού πολεμικού Ναυτικού  άρχισαν να πλησιάζουν πολύ γρήγορα το MV Rachel Corrie, 65 ναυτικά μίλια από τια ακτές της Γάζας. Τερματίσαμε την κλήση για να υπάρχουν ελεύθερες οι γραμμές επικοινωνίας. Ελπίζοντας ότι όλος ο κόσμος έχει […]

Χτυπήθηκε η αποστολή των πλοίων της Ελευθερίας από τον Ισραηλινό στρατό.

Δελτίου Τύπου της πρωτοβουλίας Ένα Καράβι για τη Γάζα

Τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαίου, στις 4:50, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού, επιβαίνοντας σε ελικόπτερα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκαν ενάντια στα σκάφη του Στόλου της Ελευθερίας, κάνοντας χρήση πραγματικών πυρών.

Το αποτέλεσμα της πειρατικής αυτής επίθεσης, που έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 80 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ και της Γάζας, ήταν τουλάχιστον 2 νεκροί και περισσότεροι από 30 τραυματίες*, κυρίως στο τουρκικό σκάφος Mavi- Marmara.

Καταγγέλλουμε το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ για μια ακόμη πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από τουλάχιστον 50 χώρες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη Γάζα. Continue reading “Χτυπήθηκε η αποστολή των πλοίων της Ελευθερίας από τον Ισραηλινό στρατό.”

Βρυξέλλες – Βερολίνο… ΔΝΤ GO HOME!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Αγωνιζόμενη Ελλάδα  – Βρυξέλλες

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ – Πέμπτη 20 Μαϊου 2010

12:30 Rond-point Schuman

Διαμαρτυρία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Κομισιόν, στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας, στην Ομοσπονδία των Ευρωπαίων Τραπεζιτών και στο λόμπι των τοξικών προϊόντων –

Κατάληξη στη Square de Meeûs

ΔΝΤ GO HOME! Continue reading “Βρυξέλλες – Βερολίνο… ΔΝΤ GO HOME!”

Ο Υποδιοικητής Πέδρο

Στις 21 Φεβρουαρίου 2000, ο υποδιοικητής Μάρκος έγραψε μία επιστολή στο μακαρίτη πια Μεξικανό συγγραφέα Φερνάντο Μπενίτες. Το γράμμα περιείχε ένα αφήγημα «με το οποίο προσπαθούμε επίσης να θυμόμαστε εκείνους που σήμερα δεν βρίσκονται μαζί μας, ήταν όμως παλιότερα και έδωσαν τη δυνατότητα να υπάρχουμε εμείς σήμερα». Ο σουμπ (Subcomandante Marcos) αναφερόταν τότε στον υποδιοικητή Πέδρο, που έπεσε στη μάχη τα ξημερώματα της 1ης Ιανουαρίου 1994.

Στην ιστορία που o στρατιωτικός αρχηγός του EZLN διηγήθηκε τότε, εμφανιζόταν ο υποδιοικητής Πέδρο να μιλά σε πρώτο πρόσωπο, σαν να διηγείται την προσωπική του ιστορία από την άλλη πλευρά, την πλευρά του θανάτου. Λέει λοιπόν ο σουμπ Πέδρο: Continue reading “Ο Υποδιοικητής Πέδρο”

Κείμενο από Συνδικάτα ευρωπαϊκών χωρών και ανεξάρτητες συνδικαλιστικές τάσεις-οργανώσεις

Δεν θα πληρώσουμε την  κρίση τους!


Η ”κρίση” δείχνει την πλήρη αποτυχία της νέοφιλελεύθερης ιδεολόγιας και των πολιτικών που στόχος τους είναι να εμπιστευτούν στην αγορά την ανθρώπινη τύχη.

Ήταν κωμικό, πέρυσι, να βλέπει κανείς αυτούς που, όπως όλοι οι κυβερνήτες μας, ήταν άφωνοι θαυμαστές  του ελεύθερου ανταγωνισμού, να μεταμορφώνονται  σε αποστόλους της κρατικής παρέμβασης. Αλλά αν ήταν υπέρ της κρατικής περέμβασης, ήταν για να σώσουν τα ιδιωτικά συμφέροντα, σύμφωνα με την πολύ γνωστή αντίληψη: ”κοινωνικοποιούμε τις ζημιές και ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη”.
Έτσι χιλιάδες δισεκατομμύρια δημοσίου χρήματος, το δικό μας χρήμα, δόθηκε, χωρίς συζήτηση, για να σωθούν οι τράπεζες και οι μέτοχοι ενώ είναι ”αδύνατον ”να βρεθεί δεκάρα τσακιστή για να καλύψει τις κοινωνικές ανάγκες. Continue reading “Κείμενο από Συνδικάτα ευρωπαϊκών χωρών και ανεξάρτητες συνδικαλιστικές τάσεις-οργανώσεις”

ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ – ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ

Μ’ ΕΝΑΝ ΔΙΕΘΝΗ ΣΤΟΛΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Ν’ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ GAGARIN 205

ΠΕΜΠΤΗ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 9 μ.μ.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ – ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Στο πλαίσιο μιας σειράς εκδηλώσεων, σε όλη τη χώρα, για στήριξη της αποστολής, η ελληνική πρωτοβουλία «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ» καλεί σε ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ την ΠΕΜΠΤΗ 8 Απριλίου, στις 9 μ.μ., στον πολυχώρο Gagarin 205 (Λιοσίων 203-205). Συμμετέχουν οι: ΜΟΝΟ ΓΥΜΝΟ, MC-YINKA, DUSTBOWL, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΥΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ, SPYWEIRDOS, ΜΠ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, NIGHT ON EARTH, ILLEGAL OPERATION, Feature Guest ALEX K. (The Last Drive, The Earthbound) και οι WE7 (Wlad Al Hara) Hip Hop από την Παλαιστίνη. Continue reading “ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ – ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ”

Zanon – Εργοστάσιο χωρίς αφεντικό

Το εργοστάσιο κεραμεικών του Luigi Zanon, ιδρύθηκε το 1980, κατά την στρατιωτική δικτατορία. Χτίστηκε σε δημόσια γη και με δημόσια κονδύλια.
Το 2001 όμως, κατά την μεγάλη οικονομική κρίση της Αργεντινής, αποφασίζει να κλείσει, αφήνοντας τους εργάτες με πολλούς μισθούς απλήρωτους.
Οι εργάτες καταλαμβάνουν το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο και το θέτουν σε λειτουργία. Ο πρώην ιδιοκτήτης, δεν παρουσιάζει αντίσταση και έτσι ξεκινάει η αυτοδιαχείριση του εργοστασίου χωρίς προϊσταμένους και managers, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται συλλογικά, σε εργατικά συμβούλια.
Ένα τολμηρό πείραμα που επιχειρήθηκε μέσα απ’την απόγνωση των εργατών, καταλήγει επιτυχές. Ένα χρόνο αργότερα η Αργεντινή βγαίνει απ’την κρίση, και το εργοστάσιο είναι κερδοφόρο, όμως ο παλιός ιδιοκτήτης, Luigi Zanon, προσπαθεί να το ανακτήσει, με νόμιμους και παράνομους τρόπους.

Αυτό είναι ένα ντοκυμαντέρ για την Zanon, ή όπως αποκαλείται σήμερα, FaSinPat, δηλαδή “εργοστάσιο χωρίς αφεντικά”.

Ελληνικοί υπότιτλοι: TRiSTERO

Από το κανάλι του RageTMGr

Continue reading “Zanon – Εργοστάσιο χωρίς αφεντικό”

Το Πάντα και το Ποτέ ενάντια στις Μερικές Φορές…

Μια σχετικά ελέυθερη απόδοση του παραμυθιού  Siempre y Nunca contra a veces!! από τη σελίδα  CUENTOS REBELDES!! CUENTOS ZAPATISTAS!!

Τα παιδιά ζωγραφίζουνΜία φορά κι έναν καιρό ήταν δύο φορές. Τη μία τη λέγανε Mία Φορά και την άλλη τη λέγανε Άλλη Φορά. Η Μία και η Άλλη Φορά ήταν η οικογένεια Μερικές Φορές, που ζούσε και είχε και καμια φορά φαγητό στο τραπέζι. Οι μεγάλοι αυτοκράτορες, που τότε κυριαρχούσαν στον κόσμο, ήταν το Πάντα και το Ποτέ που, όπως ήταν αναμενόμενο, μισούσαν μέχρι θανάτου την οικογένεια Μερικές Φορές. Ούτε το Πάντα, αλλά ούτε και το Ποτέ μπορούσαν να ανεχτούν την ύπαρξη των Μερικές Φορές. Continue reading “Το Πάντα και το Ποτέ ενάντια στις Μερικές Φορές…”