Εθελοντισμός, προσφορά και καπιταλισμός: Το μαγικό τρικ της απλήρωτης εργασίας

[Αναδημοσίευση]

Γράφει η Άντζελα Δημητρακάκη

Μια σκιά πλανιέται πάνω από τη ζωή μας. Συνηφασμένη με τις έννοιες της προσφοράς, της αυτοθυσίας, ακόμη και της μάθησης, η έννοια του εθελοντισμού έχει ενταχθεί στα εργασιακά τοπία του σύγχρονου καπιταλισμού, γεννόντας διλήμματα ηθικής φύσης και εγείροντας οικοδομήματα εκμετάλλευσης με ισχυρότατα ψυχολογικά και ιδεολογικά θεμέλια.

Ο βασιζόμενος στην αυτοθυσία εθελοντισμός υπήρξε κάποτε αδιαφιλονίκητο “προνόμιο” του γυναικείου φύλου. Στρατιές από νοσοκόμες στήριξαν δωρεάν πατριαρχικούς οικονομικούς πολέμους, πιστεύοντας ότι η δωρεάν εργασία που παρείχαν εξυπηρετούσε το μέγιστο στόχο της ειρήνης και τον αρκετά πιο αμφίβολο στόχο μιας εθνικής “νίκης”, υποκύπτοντας στην πλύση εγκεφάλου εξαιρετικά αποτελεσματικών προπαγανδιστικών μηχανών. Ασφαλώς , σε μεγάλο βαθμό, ο βασιζόμενος στη θυσία εθελοντισμός αποτελεί ακόμα προνόμια του ίδιου φύλου. Μανάδες, γιαγιάδες, νοικοκυρές έχουν πειστεί ότι οφείλουν να τσακίζονται στη δουλειά χωρίς αμοιβή, χωρίς οικονομική ανεξαρτησία, χωρίς κάν μια συμβολική αναγνώριση μέσω μιας σύνταξης, “από αγάπη”. Αυτή η εθελοντική εργασία δεν σταματάει ποτέ, πλήρως συνηφασμένη με τη ζωή τους. Αυτή η εργασία, που όχι απλώς αναπαράγει ανθρώπινα όντα αλλά και αναπαράγει το εργασιακό δυναμικό, συντηρώντας, όπως απέδειξαν οι φεμινίστριες παρελθόντων δεκαετιών, ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο, ήταν το πεδίο που χάθηκε στη δεκαετία του ’70 μια μεγάλη μάχη. Έτσι συνεχίζεται απρόσκοπτα η εργασία της γυναικείας φροντίδας, καθαριότητας και αυτοθυσίας, με ελάχιστη εώς καθόλου αντιπροσώπευση στους αγώνες των εργαζομένων σήμερα. Η ιδεολογία της αυτοθυσίας, όπως βλέπουμε, δεν περνάει κάποια κρίση! Πόσο θα ήθελα να δω πορείες όπου να πρωτοστατούν μάνες, γιαγιάδες και νοικοκυρές, απαιτώντας αναγνώριση και αμοιβή. Αναμφίβολα, θα άκουγαν το τροπάρι “τώρα περνάμε κρίση, αργότερα θα τα δούμε αυτά”. Στο οποίο θα μπορούσαν να απαντήσουν “κι εμείς τότε θα μαγειρέψουμε αργότερα, θα σιδερώσουμε αργότερα και αργότερα θα σας κρατήσουμε τα παιδιά για να πάτε στις δουλειές σας ή στις πορείες σας”. Με θεμέλιο λοιπόν τη γυναικεία αυτοθυσία, φτάσαμε και στο γραφικό παρόν.

Στο οποίο γραφικό παρόν, επιμελείς φοιτητές που απεγνωσμένα αναζητούν εμπειρία, προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους σε κάθε είδους δυνητικό εργοδότη. Στο χώρο του πολιτισμού (χα!) η κατάσταση έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Τα πανεπιστήμια των οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών έχουν εντάξει την εθελοντική εργασία υπό τη μορφή “internship” επίσημα στα προγράμματα σπουδών τους. Μουσεία, γκαλερί, μπιενάλε, εκδοτικοί οίκοι και κάθε λογής επιχειρήσεις “δημιουργικής απασχόλησης” προμηθεύονται, μέσω των πανεπιστημίων, στρατιές απλήρωτων εργαζόμενων. Γιατί να προσλάβουν κανονικούς, δηλαδή αμειβόμενους; Δεδομένου ότι οι φοιτητές καταβάλουν τσουχτερά δίδακτρα στα πανεπιστήμια, μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για ένα καθεστώς όπου πληρώνεις για να εργαστείς.

Το σύστημα είναι ωστόσο ακόμη πιο έξυπνο. Μετά από όλο αυτό το “conditioning”, οι αυριανοί εργαζόμενοι είναι έτοιμοι για τα πάντα. Ορδές από φωτογράφους παραδίδουν δωρεάν το έργο τους σε κάθε λογής έντυπο ή στα ραγδαία αυξανόμενα “πρότζεκτ” της τάδε ή δείνα εταιρίας που επιθυμεί προβολή στο Διαδίκτυο. Μέχρι και κρατικοί φορείς ζητούν πλέον δωρεάν υπηρεσίες διότι, ειδικά σε μια περίοδο κρίσης, η πατρίδα μας χρειάζεται. Ανέξοδα. Δεν έχει να πληρώσει, γιατί έχει πληρώσει άλλους. Και τι εννοώ ότι θα έπρεπε να με αμείβει και ως μητέρα; Στο κάτω κάτω δική μου επιλογή ήταν. Αν θα χρειαστεί νέα χέρια; Που ζω, η πατρίδα εισαγάγει φτηνό εργατικό δυναμικό από κει που οι γυναίκες – σκλάβες γενοβολάνε σαν κουνέλες και δεν κατεβάζουν παλαβές ιδέες με το κουνελίσιο τους μυαλό. Εκδοτικοί οίκοι, εφημερίδες και περιοδικά σε (με) προσεγγίζουν ανερυθρίαστα ζητώντας “ένα κομμάτι” χωρίς αμοιβή. Έτσι, επειδή “γνωριζόμαστε”, το σενάριο είναι ένα και το αυτό. Γιατί έτσι είναι. Γιατί έτσι μας έχουν πείσει. Γιατί χάρη μας κάνουν – κάτι σαν διαφήμιση δηλαδή. Αν δεν τις βάλεις εδώ τις φωτογραφίες σου, να τις δει κανείς, που θα τις δείξεις; Στο δωμάτιό σου; Γιατί ο δωρεάν μόχθος των πολλών συνεργατών πρέπει να συντηρήσει τον ένα, τον alpha worker.  Ο οποίος ή η οποία θα αναπαράγει με κάθε τρόπο την ιδεολογία και της υλικές συνθήκες του συστήματος που τον/την συντηρεί.

Εξάλλου, δεν εργαζόμαστε πια ακριβώς. Είναι εργασία ακόμα ένα κείμενο; Μια ακόμη φωτογραφία; Απλώς “παράγουμε” και διακινούμε στα τεχνολογικά κάτεργα της καθολικευμένης παραγωγικότητας. Παράγουμε στο, και για το, Facebook. Εμείς, οι εθελοντές εργαζόμενοι – καταναλωτές του Google. Που ξέρεις, όλη αυτή η παραγωγή και διακίνηση ιδεών, πληροφοριών και εικόνων μπορεί και να ανατρέψει, καταπώς λέει ο σύντροφος Νέγκρι, τον καπιταλισμό. Γιατί παράγει και ένα υπέροχο πλεόνασμα κοινωνικών σχέσεων, μια δι-ανθρώπινη δυναμική, ένα “κάτι” παρηγορητικό, δυνητικό και “κοινό” τέλως πάντων.

Κάτι σαν δώρο, κάτι σαν “προσφορά από άνθρωπο σε άνθρωπο”. Διότι υπάρχει και εθελοντισμός με νόημα, εθελοντισμός καταξιωμένης κοινωνικής προσφοράς. Γιατροί που γιατρεύουν δωρεάν αρρώστους, συνάνθρωποι που στήνουν κέντρα για τη στήριξη θυμάτων βιασμού, εμπορίου σεξ και οικογενειακής βίας – η λίστα της φρίκης αλλά και της ανταπόκρισης δεν έχει τέλος. Η καλλιτεχνική κολεκτίβα WochenKlausur στην Αυστρία έστησε μέχρι και κλινική για τους αστέγους. Εθελοντικά. Το έργο τέχνη ως προσφορά, αυτή η ιδέα κι αν έπιασε! Όταν αποποιείται των ευθυνών του το κράτος, υπάρχει πάντα η τέχνη! Ή η εκκλησία. Ή ο μη-κυβερνητικός οργανισμός της γειτονιάς σου. Εξάλλου, αυτό θα πει αυτονομία. Γιατί να εξαρτάσαι από τον κυβερνητικό μηχανισμό; Κι εμένα με πήγαινε η μαμά μου και η δασκάλα μου κάποτε στα ορφανοτροφεία να δώσω παιχνίδια και ρούχα στα παιδιά που δεν είχαν. Διότι το κράτος έχει θέσει άλλες οικονομικές προτεραιότητες: αγορά αμυντικού εξοπλισμού, δεξιώσεις, διαφθορά, και κυρίως διατήρηση και επέκταση της ιδεολογίας ότι το κοινωνικό έργο είναι θέμα ελεημοσύνης, εθελοντισμού, προσφοράς του πολίτη, σε εθνικό ή και πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο. Γιατί κάποιος πρέπει να βοηθήσει. Κάποιος πρέπει να την κάνει κι αυτή τη δουλειά. Που , από ηθικής άποψης, είναι υπεράνω χρημάτων, Ευτυχώς, Γιατί τα χρήματα είναι για άλλες τσέπες.

Αναδημοσιέυει από το κοντέινερ  ο10

η Jaquou Utopie

http://wp.me/pPn6Y-2MO

Advertisements

54 thoughts on “Εθελοντισμός, προσφορά και καπιταλισμός: Το μαγικό τρικ της απλήρωτης εργασίας

      1. Δεν ξέρω, εσύ να μου πεις 😉

        Το έβαλες γιατί συμφωνείς, γιατί σου φαίνεται ενδιαφέρουσα η άποψη, γιατί βάζει μια ιδιαίτερη οπτική….κάτι άλλο ???

      2. Συμφωνώ με κάποια… διαφωνώ με άλλα… έχει ενδιαφέρουσα γραφή και πιάνει το θέμα του εθελοντισμού και από ιδεολογική σκοπιά που γενικά δεν το πολυσηζητάμε… Κατά τα άλλα η δική μου άποψη δεν αντανακλάται στο κείμενο, αλλιώς θα είχε την υπογραφή μου 🙂

      3. Με ξένισε λίγο αυτό το έντονα φεμινιστικό να σου πω την αλήθεια.

        Δηλαδή εντάξει, είδα αυτό το “πατριαρχικοί οικονομικοί πόλεμοι”, μου ήρθε στο μυαλό και η αντίστιξη των νοσοκόμων που βοηθούν εθελοντικά με τους άλλους που…σφάζονται εθελοντικά και κάπως μου ‘ρθε.

        Δεν λέω ότι δεν υπάρχει το θέμα, αλλά νομίζω ότι το βάζει με λάθος τρόπο.

  1. Πολύ ενδιαφέρον κείμενο πράγματι.
    Δε με ενοχλεί το “έντονα φεμινιστικό”, γιατί δεν το είδα καθόλου έτσι. 😉
    Μου φαίνεται προβληματικό (και άδικο) όμως, να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι τον εθελοντή για την Ολυμπιάδα ή παρόμοια εμπορικά πανηγύρια με τους εθελοντές των Γιατρών του Κόσμου ή με όσους συμμετέχουν εθελοντικά σε κολεκτίβες τύπου Νέας Γουινέας, στις Συλλογικές Κουζίνες ή το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών!

    1. Γι αυτό είμαστε εδώ elsa, για να λέμε πως το βλέπουμε. Μόνο για “πατριαρχική κρεατοφαγία” μη μου πεις, γιατί θα τα χαλάσουμε… 😉

      Η παρατήρησή σου είναι ενδιαφέρουσα, αν και όπως κατάλαβα βλέπεις τις εθελοντικές οργανώσεις με βάση του τι θεωρείς κοινωνικά χρήσιμο. Την Ολυμπιάδα δεν την θεωρείς απαραίτητη (για να το πω “κομψά”), οπότε απορρίπτεις και τον εθελοντισμό.

      Εγώ πάλι το βλέπω αλλιώς: Για μένα οι εθελοντικές οργανώσεις αν δεν μπαίνουν σε ένα δικό τους πολιτικό πλαίσιο, τότε αναγκαστικά μπαίνουν στο πολιτικό πλαίσιο της κοινωνίας των πολιτών:
      Δεν προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με βάση μια άλλη πολιτική αντίληψη, απλά υποκαθιστούν τις υποχρεώσεις του κράτους. Είναι η λεγόμενη “κοινωνία της αλληλοβοήθειας” που έλεγε και ο Σημίτης.

      Δεν αρκεί μόνο εμείς να συμμετέχουμε με μια άλλη αντίληψη, θα πρέπει να κοιτάμε πιστεύω και την αντίληψη που έχει/πρεσβεύει η ίδια η εθελοντική ομάδα.

      1. “Μόνο για “πατριαρχική κρεατοφαγία” μη μου πεις, γιατί θα τα χαλάσουμε…”

        Μου δίνεις πάσες , το ξέρεις; 😀

        Τέλος πάντων, θα το συζητήσουμε άλλη φορά, έφαγα πολύ λαχανόρυζο με ρεβυθοσουτζουκάκια και έσκασα, πάω να χωνέψω… 😉

      2. Δεν είναι τυχαίο που όλα τα φαγητά σου έχουν δύο συνθετικά: Αποκλείεται να χορτάσει κανείς μόνο με το ένα… 😉

        Πάντως, όπως μπορούν να σου πουν και οι γεωπόνοι του site το φυτικό κύτταρο έχει κυτταρικά τοιχώματα που το κάνουν δύσπεπτο.

        Μήπως λοιπόν……ΜΗΠΩΣ (λέω ‘γω τώρα), θα πρέπει να ξανακοιτάξεις την διατροφή σου;
        Αλλιώς τσάμπα οι πάσες…

      3. Τουναντίον, μερικές πάσες μετά το φαγητό, βοηθάνε τη χώνεψη! 🙂

        Αντί να ρωτάς γεωπόνους (λέω ‘γω τώρα), ρώτα κανένα διαιτολόγο όταν πρόκειται για φαγητό…

    2. Έλσα, όταν βλέπεις τον Οδυσσέα Βουδούρη (πρώην πρόεδρος των ΓΤΚ) Περιφερειάρχη ΕΣΥ αρχικά και βουλευτή ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας τωρα και τον Νικήτα Κανάκη (πρόεδρος ΓΧΣ) πρώτη μούρη στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ , τότε καταλαβαίνεις πως ο «εθελοντισμός» των δυο αυτων οργανώσεων που ίδρυσε ο Μπερνάρ Κουσνέρ (πρώτος γκαουλάιτερ του Κοσσυφοπεδίου) βρωμάει από όλες τις πάντες.

  2. “Eθελοντισμός για εμάς είναι η οργανωμένη προσφορά υπηρεσίας προς το κοινωνικό σύνολο χωρίς προσδοκία υλικής αμοιβής ή προσωπικής προβολής. Είναι κοινωνική δράση σε συγκεκριμένο πεδίο που αναδεικνύει προβλήματα και στοχεύει στην επίλυση τους κι όχι στο «κουκούλωμά» τους.
    Έτσι, η Εθελοντική Εργασία δεν υποκαθιστά τις κρατικές /δημοτικές κ.α. υπηρεσίες στο έργο τους ούτε τους ειδικούς στους διάφορους τομείς. Σκοπό έχει,να επισημάνει αδυναμίες ,να προωθήσει μεθόδους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και αξιοποιεί (σε κατάλληλες/ανάλογες θέσεις) την επιστημονική γνώση & επαγγελματική εμπειρία των ευαισθητοποιημένων πολιτών .
    Είναι λοιπόν σαφές ότι ο εθελοντισμός όχι μόνο δεν καταλαμβάνει θέσεις εργασίας,αλλά αντίθετα μπορεί να δημιουργήσει καινούργιες, αναδεικνύοντας ανάγκες και ελλείψεις. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να θεωρήσουμε εθελοντισμό περιπτώσεις απλήρωτης εργασίας που λαμβάνει χώρα είτε στα πλαίσια πρακτικής εξάσκησης, είτε όταν κρατικοί ή δημόσιοι φορείς αρνούμενοι να δημιουργήσουν, ως οφείλουν, νέες θέσεις εργασίας επικαλούνται τον «εθελοντισμό».”
    “Ο Εθελοντισμός «ανοίγει» τους ορίζοντες του πολίτη αφού μέσω των εμπειριών που προσφέρει εξασθενίζει προκαταλήψεις και αναιρεί στερεότυπα. Ο Εθελοντισμός λειτουργεί αφενός ως μοχλός πίεσης στους ιθύνοντες προς την κατεύθυνση επίλυσης προβλημάτων, αφετέρου προβάλλει την δημιουργική διάσταση της Εργασίας πέρα από τα ασφυκτικά πλαίσια της εμπορεύσιμης διαχείρισης της ανθρώπινης ενεργητικότητας των σχέσεων και του χρόνου μας.”

    Από εδώ:
    http://ethelodiki.blogspot.com/2008/05/blog-post_2603.html

  3. Το β… πάμε πάλι.

    Eθελοντισμός για εμάς είναι η οργανωμένη προσφορά υπηρεσίας προς το κοινωνικό σύνολο χωρίς προσδοκία υλικής αμοιβής ή προσωπικής προβολής. Είναι κοινωνική δράση σε συγκεκριμένο πεδίο που αναδεικνύει προβλήματα και στοχεύει στην επίλυση τους κι όχι στο «κουκούλωμά» τους.
    Έτσι, η Εθελοντική Εργασία δεν υποκαθιστά τις κρατικές /δημοτικές κ.α. υπηρεσίες στο έργο τους ούτε τους ειδικούς στους διάφορους τομείς. Σκοπό έχει,να επισημάνει αδυναμίες ,να προωθήσει μεθόδους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και αξιοποιεί (σε κατάλληλες/ανάλογες θέσεις) την επιστημονική γνώση & επαγγελματική εμπειρία των ευαισθητοποιημένων πολιτών .
    Είναι λοιπόν σαφές ότι ο εθελοντισμός όχι μόνο δεν καταλαμβάνει θέσεις εργασίας,αλλά αντίθετα μπορεί να δημιουργήσει καινούργιες, αναδεικνύοντας ανάγκες και ελλείψεις. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να θεωρήσουμε εθελοντισμό περιπτώσεις απλήρωτης εργασίας που λαμβάνει χώρα είτε στα πλαίσια πρακτικής εξάσκησης, είτε όταν κρατικοί ή δημόσιοι φορείς αρνούμενοι να δημιουργήσουν, ως οφείλουν, νέες θέσεις εργασίας επικαλούνται τον «εθελοντισμό».

  4. Ο Εθελοντισμός «ανοίγει» τους ορίζοντες του πολίτη αφού μέσω των εμπειριών που προσφέρει εξασθενίζει προκαταλήψεις και αναιρεί στερεότυπα. Ο Εθελοντισμός λειτουργεί αφενός ως μοχλός πίεσης στους ιθύνοντες προς την κατεύθυνση επίλυσης προβλημάτων, αφετέρου προβάλλει την δημιουργική διάσταση της Εργασίας πέρα από τα ασφυκτικά πλαίσια της εμπορεύσιμης διαχείρισης της ανθρώπινης ενεργητικότητας των σχέσεων και του χρόνου μας.

    Από εδώ:
    http://ethelodiki.blogspot.com/2008/05/blog-post_2603.html

    1. Φίλε/η αν έχεις πάνω από δυο links, το wordpress το θεωρεί αυτομάτως spam και το κόβει. Αν θές βάλτο χωρίς ενεργό link ή περίμενε κάποιον admin να το ξεχώσει από τον κουβά 🙂

    2. ήρθε το ιππικό για να εμφανίσει το λινκ 😉
      Δεν έχουμε προέγκριση, αλλά καμιά φορά το wordpress τρώει κάτι φρίκες μυστήριες…

  5. «Yποχρεωτικός εθελοντισμός» , το νέο κόλπο από τις κρατικοδίαιτες ΜΚΟ για να εκπαιδεύουν αμισθί επίδοξους εργαζόμενους , δίνοντας τους μόρια στο βιογραφικό τους.

    Παλιό κόλπο, γνωστό από την εποχή της δουλοπαροικίας και της φεουδαρχίας:
    οι πιο «πρόθυμοι» από τους κολίγους απολάμβαναν μια πιο ανθρώπινη διαβίωση ως ανταμοιβή για τις καλές υπηρεσίες τους.

  6. Εξαιρετικό κείμενο!! Συγχαρητήρια στη συγγραφέα.
    Διόλου φεμινιστικό, αλλά ανθρωπιστικό.

    Μας έχουν δηλητηριάσει τόσο τα αυτονόητα και οι φυσικοποιήσεις, που οδηγούμαστε συχνά σε στρεβλές ετικετοποιήσεις.

  7. εκμετάλλευση χωρίς σύνορα

    κι αυτό το «αργότερα θα τα δούμε αυτά» με κάνει κάθε φορά και πιο έξαλλο, όταν το ακούω ή υπάρχει στην περιρρέουσα…

    και μιας και το ανέφερα, με πάει σε άλλο συνειρμό λόγω των ημερών… Αυτοί οι ψευτοαριστεροί που ασχολούνται ένα μήνα (τουλάχιστον) πριν τις εκλογές μόνο με τις εκλογές και 1 μήνα (τουλάχιστον) μετά δεν κάνουν τίποτα γιατί ζούνε πάντα το εκλογικό τους πένθος… ο κόσμος να χάνεται «αργότερα θα τα δούμε αυτά». Ναι ρε μαλάκα αλλά συμβαίνουν τώρα. Κι εσύ κολλάς αφίσες και ασχολείσαι με καταγγελίες (ενίοτε και ξυλίκι) προς τους υπόλοιπους εκλογικούς μηχανισμούς και στρέφεις (ή αποσπάς) όλη την προσοχή με κάτι εκλογικά πανομοιότυπα αρθράκια του σειρμού ΣΥΝ το τηλεοπτικό μπούρου μπούρου… Αυτοί οι ασυνείδητοι, οι ψευτοαριστεροί, πόσο θράσος έχουν να παριστάνουν τους αριστερούς ενώ λένε “παλεύουμε παντού, και στα κινήματα αλλά και οι εκλογές σημαντικές, μέσο πάλης”… πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες χαιρετίσματα καλό βράδυ καλό ξημέρωμα

  8. Γεια κι απο μενα…

    Ο εθελοντισμος στην καθαρη του μορφη ειναι απορροια του αλτρουισμου. Ειναι πραξη αλληλεγγυης. Σαν κοινωνικη συμπεριφορα ειναι ακρως αισιοδοξο το οτι υπαρχει και εκφραζεται ακομα, εστω και μεσα απο υποπτες «εθελοντικες» ομαδες.

    Και σ’αυτο το σημειο θα διαφωνησω με την Ελσα, στο οτι οι εθελοντες της ολυμπιαδας με τους εθελοντες των διαφορων αυτο-οργανωτικων συλλογικοτητων διαφερουν και τοσο πολυ. Το θεμα για εμενα ειναι το κινητρο. Σιγουρα το να συμμετεχεις σε ενα εμπορικο πανηγυρι δεν ειναι κατι για το οποιο μπορεις να νιωθεις και πολυ υπερηφανος, ομως στην πραγματικοτητα γιατι καποιος επιλεγει να το κανει; Γιατι ειναι τοσο μεγαλο θυμα της “ιδεας της ολυμπιαδας”; Ναι, μπορει κι αυτο, ομως περισσοτερο νομιζω επειδη μεσα απο αυτη του τη συμμετοχη θα ειχε την ευκαιρια να κανει πραγματα που πιθανως να του φαινονταν ενδιαφεροντα και τα οποια το συστημα της μισθωτης σκλαβιας, αυτο το απανθρωπο καπιταλιστικο μοντελο εργασιας, να μην του εδινε ποτε τη δυνατοτητα να τα κανει: η αναμιξη με το πολυπολιτισμικο πανηγυρι που σερνεται πισω απο το αντιστοιχο εμπορικο, η χαρα της συμμετοχης σε κατι τοσο μεγαλο (εστω κι αν εγω κι εσυ το απορριπτουμε, δεν παυει να ειναι κατι μεγαλο, γιγαντιο για την ακριβεια).

    Ναι, φυσικα και ο εθελοντισμος εχει αλλοτριωθει κι αυτος, οπως και σχεδον ολες οι κοινωνικες σχεσεις-επαφες. Συμφωνω λοιπον με αυτους που λενε οτι ο εθελοντισμος δεν ειναι παντα κατι αθωο κι ανιδιοτελες. ‘Ομως νομιζω πως το σημαντικο, κι αυτο που πρεπει να κοιταξουμε να αναλυσουμε λιγο περισσοτερο, ειναι το γιατι τοσοι και τοσοι ανθρωποι καταφευγουν στον εθελοντισμο. Και μιλαω για τους απλους ανθρωπους-μελη των εθελοντικων οργανωσεων, που κανουν κι ολη τη δουλεια στη τελικη.

    καλο βραδυ κι απο μενα…

      1. Βασικά η επέκταση της εμπορευματικής παραγωγής είναι θεμελειώδης νόμος του καπιταλισμού.

        Συνεπώς και η ανθρώπινη δραστηριότητα δε μπορεί να μην υπάγεται σε αυτή.

      2. Συνεπώς και η ανθρώπινη δραστηριότητα δε μπορεί να μην υπάγεται σε αυτή.

        ************************************

        Εδώ γράψε λάθος ως προς τη περίπτωση που συζητάμε. Άλλο είχα στο νου μου. Αν έδινα εξετάσεις μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας θα είχα πάρει άσσο.

      3. και τα λαθη για μας ειναι……….κατανοουμε…να σαι καλα mitsara

    1. Γειά σου ChristoK και καλώς ήρθες ξανά από τα μέρη μας. Μαύρα μάτια κάναμε να σε “δούμε”.

  9. Γιατί είμαστε μαζόχες Misha, ενώ αυτοί που μας οδήγησαν εδώ σαδιστές (χωρίς να σημαίνει ότι δεν φταίμε και εμείς και μάλιστα …ισχυρά).

  10. και από που απορρέει ο μαζοχισμός μας;
    Πιστεύω κυρίως από την χριστιανική κουλτούρα και παιδεία που υποβόσκει πίσω από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό (αριστοτελισμός, πουριτανισμός, κ.λπ), καθώς και αιώνες σφαγών και καταπίεσης προκειμένου να εγκαθιδρυθεί η χριστιανική θρησκεία.
    Την χριστιανική κουλτούρα την διαχωρίζω όμως από την πίστη στον Χριστό ή στον Θεό. Απλά η κάθε επίσημη θρησκεία θεωρεί τον εαυτό της τον “επίσημο” και τον μόνο “αληθινό” αντιπρόσωπο του Θεού στη Γη.
    Και που κολλάει ο “μαζοχισμός” στην όλη ιστορία; Μα στην “θυσία” που αποτελεί μια από τους κυρίαρχους δομικούς λίθους του χριστιανισμού.
    Βέβαια ο Χριστός όταν αναφερόταν στο ζήτημα της “θυσίας”, δεν εννοούσε την “θυσία” στο κάθε αφεντικό ή στον κάθε εξουσιαστή, προκειμένου να “καλυτερέψουν” τα πράγματα σε ένα αόριστο μέλλον (η μετά θάνατον ζωή που λέει και ο χριστιανισμός). Ούτε ο Χριστός εννοούσε ότι επειδή κάποιος έχει οικογένεια πρέπει να “θυσιαστεί” για να μπορούν τα παιδειά του μετά από χρόνια να τρώνε ελεύθερα στα μακ ντόναλντς, να αγοράζουν το τελευταίο μοντέλο ένδυσης και να μεταλλαχτούν στη ζωή τους, σε κάτι “αποδεκτό”, τέλος πάντων, από την κοινωνία και την “μέση” λογική.
    Βέβαια σημαντική είναι και η συνεισφορά του απόστολου παύλου (ο οποίος και δεν αποτελούσε μαθητή του Χριστού και υπήρξε στην αρχή φανατικός διώκτης των πρώτων χριστιανών), ο οποίος απόστολος παύλος “ερμήνεψε” (παρερμήνεψε) την διδασκαλία του Χριστού όπως τον συνέφερε ή ήθελε ο ίδιος. Γι’ αυτό και σε κάποια κομβικά σημεία υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ αυτών που είπε ο Χριστός και αυτών που έγραψε ο απόστολος παύλος (π.χ. ενώ ο Χριστός θεωρούσε όλα τα ανθρώπινα πλάσματα ίσα μεταξύ τους, ο απόστολος παύλος θεωρούσε τις γυναίκες κατώτερες από τους άντρες και τους εθνικούς κατώτερους. Ενώ ο Χριστός θεωρούσε ότι ένας πλούσιος δεν μπορεί να περάσει τις πύλες του παραδείσου, ο απόστολος παύλος θεωρούσε ότι ένας πλούσιος έγινε πλούσιος, επειδή το… άξιζε, και άλλα πολλά).

    1. Mπα, όχι μάλλον tolos.
      O απ.Παύλος ήταν επαναστατική μορφή.
      Ακύρωσε τις εθνικιστικές προσδοκίες των ομοεθνών του με το «Ουκ ένι Ιουδαίος ή Έλλην», έστειλε κι αδιάβαστους τους φαγάνες με το “Ρίζα πάντων των κακών εστίν η φιλαργυρία”.Ενώ μπορούσε να καλοπερνά δούλευε χειρωνακτικά ο ίδιος για να συντηρείται και στο τέλος πλήρωσε τη δράση του με τη ζωή του.
      Η θυσιαστική λογική είναι αυτό που κάνει η μάνα για τα παιδιά όταν αυτά κινδυνεύουν.Όχι πως δεν υπάρχουν τα μικροαστικά που λες, (ο πατερας να δουλευει από το πρωι ως το βραδυ για να πάρει πλεηστέησον στον κανακάρη για να αποβλακώνεται στο χαζοκούτι ).Μάλλον αυτή, η όντως μαζοχιστική νοοτροπία , κυριαρχεί.
      Πιθανόν λόγω διαφημίσεων κ.ο.κ

      1. Misha για το θέμα του Αποστόλου Παύλου θα το ψάξω περισσότερο και θα διαβάσω περισσότερο, γιατί άλλα είχα στο μυαλό μου όταν έγραφα αυτά (πάντως δέχομαι προτάσεις για ανάγνωση). Σχετικά με την θυσιαστική λογική φυσικά και δεν εννοούσα αυτού του είδους της θυσίας που αναφέρεις, της μάνας προς το παιδί ή αντίστοιχου είδους θυσία (ποιότητα θα ήταν καλύτερα να πούμε), αλλά για τον μικροαστισμό, όπως αναφέρεις και ο ίδιος.
        Πάντως το ζήτημά μου είναι ότι η “χριστιανική κουλτούρα” – εκκλησία (ως θρησκευτικό πάντα καθεστώς) πάτησε σε γερά και υγιή φιλοσοφικά και ιστορικά θεμέλια (όπως είναι η ουσιαστική αξία της θυσίας, της αγάπης, του μοιράσματος αγαθών και συναισθημάτων, κ.λπ) και η αλλοτριωτική συνέχεια αυτών των πραγμάτων συντέλεσε στην δημιουργία του πιο ληστρικού και εγκληματικού οικονομικού συστήματος που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία. Του καπιταλισμού δηλαδή (άλλωστε η χριστιανική θρησκεία, και όχι η αντίστοιχη πίστη, αποτέλεσαν ένα από τα δομικά υλικά – πυλώνες του καπιταλισμού). Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και ο “μικροαστισμός” (ως ηθική και ως λογική) διαπνέεται από την διαστρέβλωση των αληθειών των κυρηγμάτων του χριστού. Ο δε μικροαστισμός αποτελεί το εν δυνάμει θεμελιακό υπόστρωμα του καπιταλισμού, ως καταναλωτικό κοινό, ως υπάκουοι και αγχωτικά παραγωγικοί εργαζόμενοι, κ.λπ.

      2. @tolos

        συμφωνώ. Αυτό τον «χριστιανισμό» που έγινε εργαλείο αποικιοκρατών και φεουδαρχών τον σιχαίνομαι όσο κι εσύ, τουλάχιστον.

    2. Για να εμπλουτίσω το θέμα!
      “Αν υπάρχει Θεός, ο άνθρωπος είναι σκλάβος. Ο άνθρωπος, όμως μπορεί και πρέπει να είναι ελεύθερος, άρα ο Θεός δεν υπάρχει.
      Παρακαλώ οποιονδήποτε να ξεφύγει απ’ αυτό το φαύλο κύκλο τώρα, είναι καθαρά θέμα εκλογής.”
      …Μιχαήλ Μπακούνιν από το ΘΕΟΣ & ΚΡΑΤΟΣ
      :coll:

      1. @οld boy

        περιορισμοί πάντα θα υπάρχουν λόγω της πεπερασμένης φύσης μας.Έχουμε βιολογικές και συναισθηματικές ανάγκες τις οποίες παλεύουμε να ικανοποιήσουμε.Αυτές οι ανάγκες είναι ταυτόχρονα μικροχαρές και δεσμεύσεις.Μπορούμε να επιλέξουμε αν και ποια δέσμευση θα βιώσουμε σαν σκλαβιά ή ως εμπειρία ζωής.

  11. Συμφωνώ με την ανάρτηση. Δεν νομίζω πως μέμφεται τις πραγματικά καλές προθέσεις κάποιων ανθρώπων, αλλά επισημαίνει πως η άνθηση αυτού του φαινομένου και η προώθηση του από την εξουσία, στις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες, υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Ανήκει στην ίδια κατηγορία με την φιλανθρωπία και τον προσκοπισμό, και εμφανίζονται ενισχυμένα σε περιόδους παρακμής και μιζέριας. Είναι διαφορετικό να προσφέρουν όλοι σε μια κοινωνία ισότητας και αξιοπρέπειας και διαφορετικό να δίνουν από εκεί που δεν έχουν οι εξαθλιωμένοι ή από ανία οι κυρίες των βορείων προαστίων, τη στιγμή που ο πλούτος της γης λεηλατείται και συγκεντρώνεται βίαια σε λίγα χέρια. Η οργανωμένη επίκληση στην καλοσύνη των ανθρώπων ουσιαστικά επιδιώκει να μας κάνει ηθικά όλους συνυπεύθυνους για την αθλιότητα και την κοινωνική αδικία του κόσμου και να απαλύνει τις αντιδράσεις. Έτσι κι αλλιώς οι καλοί άνθρωποι βοηθούν πάντα όπου και όπως μπορούν, και δεν βγαίνουν να το φωνάζουν πουθενά. Αυτό είναι κάτι φυσικό και ανθρώπινο, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε το κυρίαρχο ζήτημα, την βάναυση και μαζική εκμετάλλευση και τον αφανισμό ανθρώπων και κοινωνιών. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και να αθωώνουμε αυτούς που κάνουν τους πολέμους, που δολοφονούν μαζικά, που ληστεύουν τον κόπο των εργαζόμενων, καταστρέφουν τον πλανήτη και τον πολιτισμό.

  12. Όργουελ Όργουελ είσαι δω; παίρνω την μαγκούρα μου και σε κυνηγώ.

  13. σόρρυ Δημητρίου εννοούσα, αλλά και Γκερέκου… ταιριάζει, δεν ταιριάζει;

      1. Ψαχνω κι εγω να βρω την Αντζελα και βρησκω την Γκερεκου! 🙂

      2. Μέσα έπεσες, αλλά συμπτωματικά… συγχρονισμός λέγεται νομίζω.

      3. οκ
        και για να μη λες οτι δεν τιμουμε τη παρουσια σου…..

        μη πει κανενας τιποτα ,ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ να μη βαλω μια Ανζελα…… 🙂 🙂 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s