Ο Έλληνας εργαζόμενος μετατρέπεται σε…Κινέζο

του Γ. Καλαϊτζή

Του Δημήτρη Καζάκη, οικονομολόγου – αναλυτή

Αναδημοσίευση από το Ποντίκι

Κατάργηση κάθε έννοιας κατοχύρωσης του εργαζόμενου στις εργασιακές του σχέσεις, ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, μείωση υπερωριακών αποδοχών, όχι όμως και των υπερωριών, που απελευθερώνονται μαζί με το ωράριο εργασίας, νέες ανατροπές στοασφαλιστικό, αυξήσεις τιμολογίων ΔΕΗ και εισιτηρίων συγκοινωνιών, απελευθέρωση «κλειστών επαγγελμάτων» και αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, πλήρης διάλυση του ΟΣΕ με απολύσεις, περιορισμό αποδοχώνκαι παρεχόμενων υπηρεσιών, ολοκληρωτική κατάργηση της υγείας ως δημόσιου αγαθού, διάλυση των ΟΤΑ, είναι μερικές μόνο από τις επιταγές του επικαιροποιημένου μνημονίου.

Ταυτόχρονα σχεδιάζεται νέα επιδρομή στο λαϊκό εισόδημα με την αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ από το 11% στο 23% σε βασικά είδη πλατιάς κατανάλωσης, τα οποία βαρύνουν τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών χαμηλού εισοδήματος γύρω στο 60%. Μόνο από αυτή την κίνηση τα πιο φτωχά νοικοκυριά πρόκειται να χάσουν τουλάχιστον 7% της τρέχουσας αγοραστικής τους δύναμης.

Το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά, με βάση την επίδραση που είχε μέχρι τώρα η εφαρμογή του μνημονίου στη ραγδαία επιδείνωση της ύφεσης, υπολογίζεται ότι θα επιταχύνουν τη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας, ειδικά στο επίπεδο της κατανάλωσης και στους τομείς της παραγωγής, τουλάχιστον κατά 3% με 4% έως το τέλος του έτους, δεν φαίνεται να απασχολεί ούτε την κυβέρνησηούτε την τρόικα. Και γιατί να τους απασχολεί; Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα του μνημονίου δεν είναι η «ανάταξη της ελληνικής οικονομίας», όπως συχνά λέγεται, αλλά η προστασία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ.

Αυτός είναι ο λόγος που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ζήτησαν επίμονα την επικαιροποίηση του μνημονίου με ταχύτερα βήματα περικοπών και λιτότητας. Στόχος τους είναι ο ακόμη ταχύτερος περιορισμός του δημόσιου ελλείμματος της Ελλάδας, ώστε να δοθεί η ψευδαίσθηση ότι η ευρωζώνη «ανακάμπτει» από τη «δημοσιονομική κρίση» και επομένως να ενισχυθεί στις αγορές συναλλάγματος η αξία του ευρώ.

Τώρα, αν στην προσπάθεια αυτή η ελληνική οικονομία και μαζί μια σειρά άλλες χώρες της ευρωζώνης με ανάλογα προβλήματα οδηγηθούν στην καταστροφή και τη διάλυση, δεν πειράζει, αρκεί οι τράπεζες και το ευρώ να είναι καλά.

Όσο για την ανάπτυξη, αυτή έχει πλέον ανοικτά ταυτιστεί με τις απελευθερώσεις, τις απορρυθμίσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα των πάντων. Για κάποιον τερατώδη και διεστραμμένο λόγο, που θα μας απασχολήσει σε επόμενο σημείωμα, θεωρείται ότι το να καταργηθεί κάθε έννοια ουσιαστικού ελέγχου στην οικονομία, να απελευθερωθεί η αγορά και η αυθαιρεσία να μετατραπεί σε ασυδοσία, να βγει στο σφυρί ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει σ’ αυτή τη χώρα και να μετατραπεί ο Έλληνας εργαζόμενος σε Κινέζοαπό άποψη μεροκάματου, εργασιακών συνθηκών και σχέσεων, θα προσελκύσει ξένα κεφάλαια και επενδύσεις ώστε να υπάρξει ανάπτυξη στην Ελλάδα.

Το «μοντελάκι» αυτό υπήρξε πολύ της μόδας, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες, σε Λατινική ΑμερικήΑφρικήΑσία και Κεντρική Ευρώπη. Εκεί δηλαδή όπου οι χρεοκοπίες και οι καταρρεύσεις ολόκληρων χωρών αποτέλεσαν μέχρι σήμερα τον κανόνα. Αυτό που απέδειξε είναι ότι ταιριάζει γάντι μόνο σε«τριτοκοσμικές» οικονομίες, όπου η απόλυτη διαφθορά και η ασυδοσία των κυρίαρχων οικονομικών και πολιτικών κύκλων βασιλεύει πάνω σε μια κυριολεκτικά διαλυμένη κοινωνία της απέραντης φτώχειας και εξαθλίωσης.

Στο σημείο αυτό έχει σημασία να τονίσουμε ότι την πρωτοβουλία για την επικαιροποίηση του μνημονίου την είχε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ. Το ΔΝΤ, αντίθετα, δίνει μικρότερη έμφαση στην ταχύτητα επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων και περισσότερη στις αποκαλούμενες «διαρθρωτικές αλλαγές», δηλαδή στο ξεπούλημα της χώρας και το άνοιγμα των αγορών. Μάλιστα οι αναλυτές του διαμηνύουν σ’ όλους τους τόνους ότι μια όλο και πιο αυστηρή «δημοσιονομική προσαρμογή», που ζητούν επίμονα η Ε.Ε. και η ΕΚΤ, μπορεί να φέρει ξαφνικά την κυβέρνηση αντιμέτωπη με ένα οργισμένο πλήθος. Και τότε τι γίνεται;

Αμερικανική ειρωνεία!

Είναι καιρός λοιπόν να τελειώνουμε με τις αυταπάτες περί «καλής» Ε.Ε. και «κακού» ΔΝΤ. Τον Ιανουάριο του 2009 ο πρόεδρος της Γαλλίας Ν. Σαρκοζίσυγκέντρωσε στη Στρατιωτική Σχολή του Παρισιού τους πιο επιφανείς ηγέτες της πολιτικής και των επιχειρήσεων στην Ευρώπη για να τους μιλήσει για τον«χρηματιστικό καπιταλισμό» που ευθύνεται για την παγκόσμια κρίση:

«Ο χρηματιστικός καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που δίνει προτεραιότητα στον κερδοσκόπο έναντι του επιχειρηματία, στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο έναντι του παραγωγικού κεφαλαίου, στο κυκλοφορούν κεφάλαιο έναντι του κεφαλαίου ως επένδυση, στο βραχυπρόθεσμο έναντι του μακροπρόθεσμου, στους δείκτες του πλούτου έναντι του αληθινού πλούτου, με τους δείκτες να μετρούν περισσότερο από τον ίδιο τον πλούτο.

Ο καθαρός χρηματιστικός καπιταλισμός είναι ένα σύστημα ανευθυνότητας και θα χρησιμοποιήσω μια ισχυρή φράση: είναι ένα σύστημα όπου η ανήθικηλογική της αγοράς δικαιολογεί τα πάντα. Είναι ένα σύστημα όπου το χρήμα πάει στο χρήμα, όπου η εργασία βλάπτεται, όπου η παραγωγή βλάπτεται, όπου η επιχειρηματικότητα βλάπτεται».

Ο Σαρκοζί τότε μιλούσε μπροστά σ’ ένα ακροατήριο όπου βρίσκονταν η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, ο Βρετανός πρώην πρωθυπουργόςΤόνι Μπλερ, οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου κ.ο.κ. Όλοι τότε συμμερίζονταν την καταδίκη αυτού του «χρηματιστικού καπιταλισμού», τον οποίο οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες ταύτιζαν με το αγγλοσαξονικό ή αμερικανικό «μοντέλο» των ασύδοτων αγορών για να το αντιπαραθέσουν στο «ευρωπαϊκό μοντέλο» της κοινωνικής ευαισθησίας και ανοχής. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;

Ενάμιση χρόνο αργότερα η Ε.Ε., και κυρίως η ευρωζώνη, έχει μεταβληθεί σε λίκνο των πιο άγριων πολιτικών του «χρηματιστικού καπιταλισμού». Μάλιστα, είναι τέτοια η προσήλωσή της, τέτοια η εμμονή των οργάνων και των ηγετών της στον «καθαρό χρηματιστικό καπιταλισμό», όπως τον περιέγραφε τότε ο Σαρκοζί, ώστε κάνει ακόμη και τους πιο ακραίους οπαδούς των «ανοιχτών αγορών» στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού να ωχριούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο «Economist» (17.8) έγραφε ειρωνικά:

«Οι Αμερικανοί σχολιαστές φαίνεται να διασκεδάζουν πολύ με το να παρακολουθούν τους Ευρωπαίους να “διαλύουν” τα δικά τους συστήματα κοινωνικής ευημερίας, την ίδια στιγμή που η Αμερική υιοθετεί ένα καθολικόσύστημα υγειονομικής περίθαλψης ευρωπαϊκού τύπου. Δεν ήταν παρά ένας χρόνος πριν που οι ηγέτες της Ευρώπης τα έριχναν στην αμερικανική λογική της ελεύθερης αγοράς και δήλωναν ότι ο αχαλίνωτος καπιταλισμός είναι τελειωμένος»!

Πραγματισμός και φανατισμός

Σήμερα η Ε.Ε. και κυρίως η ευρωζώνη είναι ο παράδεισος του πιο αχαλίνωτου καπιταλισμού που εφαρμόζεται με τον πιο στυγνό και αδυσώπητο τρόπο εναντίον των εργαζομένων, των λαών και των χωρών της Ένωσης. Με πρώτη την Ελλάδα. Κι αυτό δεν οφείλεται στην όποια «μεταστροφή» των ηγετών και των κυβερνήσεων της Ε.Ε., ούτε στον κυρίαρχο ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό, αλλά στο γεγονός ότι ολόκληρο το οικοδόμημα έχειταυτιστεί σε απίστευτο βαθμό με τις πιο παρασιτικές και κερδοσκοπικές μορφές κεφαλαίου, που σήμερα εκφράζονται πρώτα και κύρια από τα τερατώδη τραπεζικά συγκροτήματα.

Γι’ αυτό και οι ευρωκρατούντες εμφανίζονται σήμερα πολύ πιο ακραίοι και αδίστακτοι σε σύγκριση ακόμη και με το ΔΝΤ, το οποίο γνωρίζει εκ μακράς πείρας ότι:

«Η εμπειρία πολλών προσαρμογών έχει δείξει πως η πολιτική επιτυχία της προσαρμογής βασίζεται σε μια σειρά συμβιβασμών και στον πραγματισμό… Καθώς η οικονομική κατάσταση εξελίσσεται, με την κοινή γνώμη και την πολιτική κατάσταση να αλλάζει από τη μια εβδομάδα στην άλλη, η πιοαποτελεσματική στρατηγική είναι εκείνη του πραγματισμού: η αυστηρή εφαρμογή ενός προγράμματος σημείο προς σημείο είναι πολιτικά επικίνδυνη. Ενώ οι στόχοι της προσαρμογής θα πρέπει να επιδιώκονται με κάθε θυσία, η επιλογή των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν πρέπει να παραμένει ανοιχτή σε όλες τις περιπτώσεις».

Αυτό συνιστούσε μια μελέτη του ΟΟΣΑ το 1996 σχετικά με την «πολιτική εφικτότητα» των Προγραμμάτων Διαρθρωτικής Προσαρμογής, που εφάρμοζαν κατά κόρον το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα στις χώρες του «Τρίτου Κόσμου» από τη δεκαετία του 1980. Είναι ακριβώς η ίδια πολιτική που εφαρμόζεται και σήμερα στην Ελλάδα σαν… διέξοδος από την κρίση.

Αυτό είναι που ανησυχεί σοβαρά και τους «βετεράνους» αυτών των προγραμμάτων εξ Ουάσιγκτον. Ένας από αυτούς, ο Ίρβιν Στέλζερ, που αρθρογραφεί τακτικά στην «Wall Street Journal», έγραφε στις 9.8, ανήσυχος για την επιμονή της τρόικας και ιδίως της Ε.Ε. στην αυστηρή εφαρμογή του μνημονίου:

«Το μέγεθος του έργου είναι αποθαρρυντικό. Η λιτότητα θα στερήσει γύρω στο 10% από το ΑΕΠ, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις θέσεις εργασίας. Και παρ’ όλα αυτά θα αφήσει την Ελλάδα με μη διαχειρίσιμα επίπεδα χρέους και πληρωμής τόκων. Ευτυχώς για την Ελλάδα, στη διαπραγμάτευση ανάμεσα στους διασωθέντες και τους διασώστες έχει το πάνω χέρι. Το κόστος μιας πτώχευσης για την Ελλάδα είναι σχετικά ασήμαντο σε σύγκριση με το κόστος για τους πιστωτές της, κυρίως τις ευρωπαϊκές τράπεζες, που είναι απρόθυμεςγια μεγάλες διαγραφές ομολόγων. Ενώ το πολιτικό κόστος για τους ευρωκράτες, επειδή στάθηκαν ανίκανοι να προλάβουν την πτώχευση ενός από τα πιο μικρά μέλη τους, είναι απαράδεκτο.

Για να μην αναφέρουμε τις συνέπειες στη δυνατότητα των άλλων χωρών του Club Med να συνεχίσουν με την ίδια πρόοδο να προσφεύγουν στις διεθνείς αγορές χρέους. Έτσι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να αποφασίσει, αν αναγκαστεί, να υποχωρήσει μπροστά σε ένα αγριεμένο πλήθος και νααναιρέσει τις υποσχέσεις της για λιτότητα, περνώντας το κόστος της παλαιότερης ανηθικότητάς της στον Γερμανό και τους άλλους φορολογούμενους της ευρωζώνης ή στους πιστωτές της. Πάνω από το 95% του ελληνικού χρέους έχει εκδοθεί στην Ελλάδα και υπόκειται στους νόμους περί ασυλίας λόγωκυριαρχίας, οι οποίοι περιορίζουν τις διαθέσιμες επιλογές στους δύστυχους πιστωτές που μπαίνουν στην ουρά για το κούρεμά τους».

Ο φόβος της πτώχευσης

Το πρόβλημα που ανησυχεί αναλυτές σαν τον Στέλζερ και τις αγορές, που έχουν εκτοξεύσει τα spreads των ελληνικών ομολόγων στα ουράνια με το 10ετές να έχει φτάσει (23.8) στις 896 μονάδες βάσης, παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις της τρόικας, είναι ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν είναι διαχειρίσιμο και δεν πρόκειται να γίνει διαχειρίσιμο με την εφαρμογή του μνημονίου ακόμη κι αν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι του.

«Οι αγορές υποψιάζονται ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί να αναδιαρθρώσει το χρέος της αργά ή γρήγορα και οι κάτοχοι ομολόγων θα είναι οι χαμένοι. Δεν πιστεύουν ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ με τις παρούσες συνθήκες είναι οικονομικά βιώσιμη. Η χώρα δεν διαθέτει την ελευθερία που χρειάζεται για να βγει από την κρίση», δήλωσε ο Στέφεν Λιούις της Monument Securities (Telegraph, 19.8).

Με τον ίδιο τρόπο ερμήνευσε τη συμπεριφορά των αγορών και η HighFrequency Economics (Bloomberg, 19.8), ενώ ο Καρλ Ουάινμπεργκ τηςValhalla δήλωσε τα εξής:

«Η καταιγίδα είναι εστιασμένη στα ομόλογα που λήγουν το 2014, τον πρώτοχρόνο που η Ελλάδα θα διακόψει τη γραμμή ζωής με το χρήμα του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Ώσπου να τελειώσουν με τη διόρθωση της Ελλάδας το 2013, το χρέος της θα έχει αυξηθεί στα 340 δισ. ευρώ. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι η Ελλάδα θα είναι σε καλύτερη θέση να εξυπηρετήσει και να καλύψει τα 340 δισ. ευρώ σε σταθερού εισοδήματος χρεόγραφα απ’ ό,τι όταν είχε να διαχειριστεί 270 δισ. ευρώ».

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που τα τριετή και τετραετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου έχουν επιτόκια που έχουν εκτιναχθεί κοντά στο 12%, έναντι του 10ετούς που έφτασε αισίως το 10,75%.

Τι ακριβώς φοβούνται οι αγορές; Ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί, είτε κάτω από την πίεση ενός αγριεμένου πλήθους, είτε λόγω αδυναμίας διαχείρισης του χρέους της, να επικαλεστεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της και να προβεί σεμονομερή αναδιάρθρωση του χρέους της. Και μπορεί μια αναδιάρθρωση του χρέους να σημαίνει επίσημη πτώχευση της χώρας, αλλά σε μια τέτοια περίπτωση κανείς δεν γνωρίζει ποιος από τους κατόχους των κρατικών ομολόγων θα βγει χαμένος και ποιος θα βγει κερδισμένος. Όπως άλλωστε συμβαίνει με όλες τις πτωχεύσεις.

Ο… εφιάλτης της εθνικής κυριαρχίας

Εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι από τον 19ο αιώνα έως σήμερα δεν υπάρχει μεγαλύτερος πονοκέφαλος, μεγαλύτερος εφιάλτης για τον κάτοχο κρατικών ομολόγων χρέους από την εθνική κυριαρχία της χώρας την οποία έχει δανείσει. Κι αυτό διότι, όπως μας εξηγεί μια σχετικά πρόσφατη μελέτη:

«Οι κρατικοί οφειλέτες προστατεύονται παραδοσιακά από την αρχή της (απόλυτης) ασυλίας λόγω εθνικής κυριαρχίας, η οποία δηλώνει ότι τα κράτη δεν μπορούν να μηνυθούν σε ξένα δικαστήρια δίχως τη συγκατάθεσή τους. Η αρχή πηγάζει από την ισότητα των κυρίαρχων εθνών στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου… Ωστόσο είναι σημαντικό ότι η ασυλία μπορεί να απεμποληθεί: ένα κυρίαρχο κράτος μπορεί να συνάψει συμβατική σχέση με την οποία εθελοντικάνα υπαχθεί στην αρμοδιότητα ενός ξένου δικαστηρίου στην περίπτωση μιας διένεξης» (Journal of Economic Literature, v. 47, Σεπτέμβριος 2009, σελ. 3).

Αν λοιπόν δεν έχει παραιτηθεί οικειοθελώς ένα κράτος από την άσκηση της κυριαρχίας του και προχωρήσει σε πτώχευση ή άρνηση εξυπηρέτησης του χρέους του, οι δανειστές του είναι πολύ δύσκολο να καταφύγουν σε δικαστήρια άλλων χωρών ώστε να πάρουν μέτρα εναντίον του που αφορούν δεσμεύσεις ή δημεύσεις περιουσιακών του στοιχείων είτε στο εξωτερικό είτε, πολύ περισσότερο, στο εσωτερικό της χώρας.

Αν και η αρχή αυτή της (απόλυτης) ασυλίας λόγω εθνικής κυριαρχίας δεν αποτελεί πανάκεια για μια χώρα στην αντιμετώπιση των δανειστών της, συνιστά την πιο βασική γραμμή άμυνάς της: χωρίς αυτήν χάνει κάθε δυνατότητα διαπραγμάτευσης προς το συμφέρον της.

Ο αγώνας των αγορών και των κατόχων κρατικών ομολόγων ήταν ανέκαθεν να μην επιτρέψουν σε μια χώρα να επικαλεστεί την ασυλία της λόγω εθνικής κυριαρχίας και να προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή μέρους ή όλου του χρέους της. Ιδίως όταν έκρινε ότι το χρέος αυτό είναι «απεχθές» και η εξυπηρέτησή του υπονομεύει εκ των πραγμάτων την εθνική κυριαρχία της. Αυτό το κατορθώνουν με δυο κυρίως τρόπους:

● Με την επιβολή επίσημου χρεοστασίου υπό καθεστώς διεθνούς επιτήρησης, που σήμερα ονομάζεται με τακτ «συντεταγμένη πτώχευση».

● Με την επιβολή δανειακών συμβάσεων όπου το κράτος – οφειλέτης απεμπολεί μονομερώς την ασυλία που του παρέχει η εθνική του κυριαρχία έναντι των δανειστών του. Όπως π.χ. έγινε με τη δανειακή σύμβαση που συνόδευε το μνημόνιο και αποδέχτηκε παράνομα και αντισυνταγματικά η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου.

Η Ελλάδα μπορεί να είναι μέλος της ευρωζώνης και με τις συνθήκες που έχει υπογράψει να έχει παραχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας στην Ε.Ε., κυρίως όσον αφορά το νόμισμα και τις πολιτικές που απορρέουν από αυτό, όμως δεν δεσμευόταν νομικά από αυτές στο πώς θα χειριστεί τα ομόλογα που είχε εκδώσει ως κράτος. Θα μπορούσε κάλλιστα να επικαλεστεί την ασυλία τηςεθνικής κυριαρχίας και να καλέσει σε διαπραγμάτευση τους κατόχους των ομολόγων της.

Βέβαια κάτι τέτοιο θα την έφερνε απευθείας σε μετωπική σύγκρουση με την Ε.Ε. και την ΕΚΤ, αλλά νομικά είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει. Αυτό φοβήθηκαν και οι ευρωκρατούντες γι’ αυτό και έστησαν τον «μηχανισμό στήριξης», επέβαλαν το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση. Όπως εύστοχα παρατήρησαν πρόσφατα και δυο γνωστοί μελετητές της Ε.Ε., ο Τσαρλς Μπλάνκαρτ και ο Έρικ Φάσεν (Schweizer Monatshefte, B. 978, 7.2010), «η Ελλάδα ως κυρίαρχο κράτος θα μπορούσε να αποκαταστήσει τη φερεγγυότητά της εκτός της νομισματικής ένωσης. Αυτό δεν το ήθελε ηΕυρωπαϊκή Επιτροπή. Η άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός κράτους έρχεται σε σύγκρουση με την εξουσία της και αυτή έπρεπε να διαφυλαχθεί με κάθε θυσία».

Έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση, όπου η χώρα ολόκληρη έχει δημευθεί και ο λαός της βρίσκεται κυριολεκτικά στο έλεος της τρόικας.

Αναδημοσιεύει η Jaquou Utopie

http://wp.me/pPn6Y-29h

Advertisements

24 thoughts on “Ο Έλληνας εργαζόμενος μετατρέπεται σε…Κινέζο

  1. υπάρχουν 2-3 γενικές αλήθειες σε αυτή την ανάλυση (πέρα από την εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση για τα επιμέρους), που γίνονται με τον καιρό συνείδηση σε μία ετερόκλητη κοινωνική ομάδα στον τόπο μας, -και αυτό το “ετερόκλητο” λέει από μόνο του πολλά…

    το πρώτο είναι πως η αντεπίθεση του χρηματιστικού κεφαλαίου είχε σχεδιαστεί πριν καν από την εμφάνιση της κρίσης το 2008-και στόχος του ήταν οι όποιες κατακτήσεις κοινωνικής ευημερίας στις αναπτυγμένες χώρες του καπιταλισμού- η διατύπωση “ο Έλληνας εργαζόμενος εξομοιούται με τον Κινέζο” δεν είναι θυμοσοφική-είναι πραγματική, εκεί θέλουν να πάνε τα πράγματα…το ότι η Ελλάδα ήταν ο πιό αδύναμος κρίκος στους 15 δεν αμφισβητείται-και εκεί λοιπόν κτύπησαν πρώτα,
    το δεύτερο είναι πως υπήρχε ένα καλοστημένο σχέδιο πολύ πριν την υπογραφή του Μνημονίου από την Κυβέρνηση Παπανδρέου (ακόμα και πριν τις εκλογές του 09) -και αυτό δημιουργεί την αίσθηση της πολιτικής εξαπάτησης στο κοινωνικό σώμα-όπως και το γεγονός πως η ακριβής γνώση των επαχθών όρων του μνημονίου και των παραρτημάτων του είναι προνόμιο κάποιων ελίτ-γεγονός που δεν ξεφεύγει από την αντίληψη του κόσμου (αφού μήνα-μήνα παίρνει τη δόση του απ’αυτό) και οδηγείται σε μία συλλήβδην απαξίωσή τους
    το τρίτο είναι πως ποτέ στο παρελθόν και σε οποιεσδήποτε συνθήκες (κοινωνικές, εθνικές, οικονομικές) δεν υπήρχε τόση βουβαμάρα στην κοινωνία μας -εντάξει, η συντονισμένη επικοινωνιακή επίθεση που δέχεται ο Έλληνας από τα ΜΜΕ -και όχι μόνο, είναι πρωτόγνωρη και μπορεί μεν να υπάρχουν ακόμα κάποια αποθέματα στο σεντούκι -αλλά όλα έχουν τα όρια τους-και έχω την αίσθηση πως πλησιάζουμε πολύ γρήγορα σε αυτά…

    αν σε αυτά προσθέσουμε την βεβαιότητα (του) πως δεν υπάρχει έξοδος από την “παγίδα της αρκούδας” (γι αυτόν) και πως οι “κινήσεις” Παπανδρέου που έρχονται (το περίφημο κούρεμα) θα φέρουν νέα δεσμά για τις επόμενες γενιές-τα παιδιά και τα εγγόνια του -τότε η έκρηξη του κοινωνικού σώματος δεν είναι μακρυά -και το κοινωνικό σώμα αυτό είναι ετερόκλητο…

    σε λίγες μέρες (συμπτωματικά στις 11.09) είναι η επέτειος της δολοφονίας του Αλιέντε στη Χιλή το 1973-τότε που τέλειωσε βίαια το ταξείδι του σιωπηλού πλήθους στις πλατείες και τους δρόμους του Σαντιάγκο -σιωπηλού;;;-όχι δα! – “λαός ενωμένος-ποτέ νικημένος” τραγουδούσαν…
    …και το συνθημα αυτό θα είναι κυρίαρχο και σε μάς σε κοντινό διάστημα-και δεν θα μπορεί να λείψει κανείς από εκεί…

    1. kalws irthate, azkaban-aixmalwte tou azkaban! 🙂

      1. επιβεβαιώνω! εκεί στη φυλακή του azkaban δεν μπορείς να φανταστείς τι αιμοδειψή ζωύφια κυκλοφορούσαν…

      2. ante, poios ti xari sou, comrade mitsaras,

        irthe o prisoner tou azkaban, tha rthoun me to kalo apo dipla kai oi eklektoi “kanivaloi” commarxist, selina, ioulianos, troletarios kai to blog tha alwthei apo to KKE! 😛
        mavro fidi pou mas efage!!! 😀

      3. Μπα…δεν είναι τόσο εύκολο νυχτερίδα.

        Εδώ είναι δύσκολο να σφαχτείς όσο κι αν το θες. Παραείναι φιλικό στο χρήστη το περιβάλλον, είναι και η δομή του μπλογκ που δεν “διαχέει” τις κουβέντες και τα θέματα, οπότε είναι δύσκολο να γίνει tvxs ή indymedia.
        Εδώ στην καλύτερη περίπτωση να υπάρξει ένα “training” για τα πραγματικά πεδία ηλεκτρονικών μαχών που δυστυχώς όσο πάνε και λιγοστεύουν. 😦

        Αλλά ίσως αυτό να γίνεται γιατί έρχονται και οι πραγματικές μάχες, που όμως θα έχουν και πραγματικά θύματα…

      4. lathos arouraki…

        otan i sexta ektelese ekeino to upokeimeno, ekeinon ton tupo tou trwktikou, eleipa.

        an imoun edw ki elega elevthera ti gnwmi mou gia to gegonos avto, na deis ti xamos tha ginotan me tous diaforous “anthrwpistes”-eirinistes 🙂
        🙂

      5. Ε είναι ανάγκη να την λες κι εσύ πάντα ελεύθερα την γνώμη σου?

        Σκέψου τη λίγο πρώτα… 🙂

      6. καλως σας βρήκα-και …δεν περίμενα τέτοια υποδοχή (ειδικά στο σχόλιο του μητσάρα (!!)… και για να πω τη μαύρη αλήθεια ήθελα να δείξω λίγο το δρόμο με το καλό παράδειγμα -σε κάποιες καταθλημένες ψυχές που χάνουν το portal “τους” (δήθεν…-που ποτέ δεν ήταν!)

      7. καλώς ήρθες azkaban!!!! μόλις διάβασα το σχόλιο σου και χάρηκα που σε βρίσκω εδώ. 🙂

    2. Ποιός ξέρει;

      Μπορεί αυτή η βουβαμάρα να είναι απλά το προϊόν μιας πλήρους παθητικοποιημένης και ενοχικής κοινωνίας, μπορεί να είναι και το προϊόν εσωτερικών διεργασιών και “υπόγειων ρευμάτων” που ξαφνικά θα βγάλουν πράγματα απρόσμενα για τους κυβερνώντες.

      Στην πρώτη περίπτωση ακόμη και μια εξέγερση να φέρνει μέσα της το σπέρμα της παραίτησης. Στην δεύτερη ίσως υποχρεωθούν όχι μόνο οι κυβερνώντες, αλλά και κάποιες “πρωτοπορίες” να το δουν λίγο αλλιώς…

  2. καλημέρα και ..”καλό χειμώνα”…

    ειλικρινά δεν διαβασα όλο το αρθρο ..το διαλεξα απλά για να “φωνάξω” κάτι απεναντι στην “καταρευση” και τον “βαρύ χειμώνα”που έρχεται..
    (και λογω “αναγνωρισιμότητας” του αγαπητού azkaban τωρα που θα ξανα-αποκλειστούμε και από το ΤΒΧΣ.. οριστικά..μαλλον..)

    βλέπω ότι η “κατηφόρα” έχει σαν ένα εφαλτηριο ένα ΑΝΤΙΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΕΤΩΠΟ..που ενισχύεται παντα σε προεκλογικές περιόδους !
    (καθόλου τυχαίο.. το πιστευω!!!)

    Όσο αργά αλλά σταθερά και στις μικρες κοινωνίες ακόμη,
    ο κόσμος βλέπει και νιώθει τις συνέπειες του καθεστώτος (παγκόσμιου και εγχώριου).. και απεγκλωβίζεται .. ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΤΟΥ ..
    ΠΑΣΟΚ/ΛΑΟΣ-ΝΔ/ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ (+ΚΟΥΒΕΛΗ/ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ;..) ΚΑΙ ΤΩΝ “ΕΠΙ-ΧΡΙΣΜΑΤΩΝ” ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ/ΔΗΜΟΥΣ/ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ..
    που κάνουν ότι μπορούν για να εξαγοράσουν πολίτες, συνηδησεις “κοινωνικές ομάδες”, και να τους “δεσουν”.. στα ψηφο”πέδιά” τους (κατά το ναρκο-πέδια.. “ναρκωμένους” από τις προπαγάνδες των ΜΜΕ φυσικά..)
    .. τοσο οι βολές εναντίον των αριστερών κομάτων αυξάνονται… ταυτόχρονα!

    Και από το κοινό “μετωπο” ΠΑΣΟΚ(*Κουβέλης/ΟικοΠρασινοι;)/ΛΑΟΣ-ΝΔ/Μπακογιάννη
    αλλά και από ενδο-“αριστερες” βολές ..

    Αποφασίσατε εσεις προσωπικά ποια είναι η προτεραιότητά σας?

    Η κατάρευση του κοινωνικού μετώπου απέναντι στα μετρα και τις πολιτικές των ΠΑΣΟΚ(*Κουβέλης/ΟικοΠρασινοι;)/ΛΑΟΣ-ΝΔ/Μπακογιάννη
    και η ισχυροποιηση των ενδο-“ψευτοαριστερων” μετώπων ;!!!
    ή
    η ισχυροποιηση του κοινωνικού μετώπου απέναντι στα μετρα και τις πολιτικές των ΠΑΣΟΚ(*Κουβέλης/ΟικοΠρασινοι;)/ΛΑΟΣ-ΝΔ/Μπακογιάννη
    και η κατάρευση των ενδο-“ψευτοαριστερων” μετώπων ;..

    Είπαμε καλή η θεωρητική αναζητηση και η τεκμηρίωση των πολιτικών, η οργάνωση και η ιεραρχία, η εκπροσωπηση,η συμμετοχικότητα.. και η πλάκα και το χιούμορ.. αλλά όταν..
    γινεται μονοτονα, μονόπλευρα , “στρατευμένα” και προβλέψιμα σχεδόν..
    τότε δεν είναι ουτε δημιουργική, ούτε λυτρωτική ούτε εμπνέει τίποτε άλλο …
    από την δολιοφθορά, την διαβρωση, την γκρίνια, την αυτοδιάλυση και την ενίσχυση της καθεστωτικής μιζέριας για όλους…

    Τουλάχιστον οσες διαφορές υπάρχουν,
    να στηρίζονται στις αδιαμφισβήτητες πανανθρώπινες αρχές, αξίες και ιδανικά, …
    να εμφανίζονται και να αποδεικνύονται σαν πιο αποδοτικές απέναντι στους κοινούς πανίσχυρους εχθρούς (ΠΑΣΟΚ(*Κουβέλης/ΟικοΠρασινοι;)/ΛΑΟΣ-ΝΔ/Μπακογιάννη..)

    .. και όχι για να μειώνουν τους φτωχούς και απογοητευμένους συνοδοιπόρους άλλων αριστερών πρωτοβουλιών,
    μικρών και μεγάλων,
    σπουδαίων και ταπεινών,
    οργανωμενων και ανοργάνωτων,
    εμπνευσμένων και τυποποιημένων,
    ώριμων και ανώριμων,
    μαχητικών και χαλαρών …
    μαζικών και ολιγάριθμων..

    Εδώ σας θέλω .. μάγκες..

    ΑΛΛΙΩΣ ΠΑΛΙ ΘΑ ΛΕΜΕ :..
    ΑΡΙΣΤΕΡΑ!..ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η “ΜΥΓΑ” ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η “ΣΠΛΗΝΑ” ΤΗΣ
    ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΦΤΑΙΝΕ “ΑΛΛΟΙ”-ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ-… ΑΛΛΑ ΘΑ ΦΤΑΙΜΕ Ε Μ Ε Ι Σ!!!
    .. και τα ΜΜΕ θα πανηγυρίζουν είτε κερδισουν υποψηφιοι από ΠΑΣΟΚ(*Κουβέλης/ΟικοΠρασινοι;) είτε από
    ΛΑΟΣ-ΝΔ/Μπακογιάννη είτε από
    ΛΑΟΣ-Μπακογιάννη είτε από
    ΛΑΟΣ-ΝΔ ειτε από
    ΠΑΣΟΚ-Μπακογιάννη είτε από
    ΠΑΣΟΚ-ΝΔ είτε από
    ΠΑΣΟΚ είτε από
    ΝΔ είτε από
    “δηθεν ανεξαρτητους αντάρτες” όλων των παραπάνω..!

    ΑΡΙΣΤΕΡΟ παντως υποψηφιο που να μαχεται για τις προτεραιότητες της βαλόμενης ελληνικής τοπικής κοινωνίας .. δύσκολα θα δουμε φοβάμαι ακόμη και στην πρωτη Κυριακή..και το χειρότερο που φοβάμαι είναι ότι οι πρώτοι του αντίπαλοι-εμπόδια θα είναι κάποιοι “αριστεροί” ..και μετά το κατεστημένο των ΜΜΕ: ΠΑΣΟΚ(*Κουβέλης/ΟικοΠρασινοι;)/ΛΑΟΣ-ΝΔ/Μπακογιάννη..

    1. Καταρχήν οι εκλογές δεν είναι το παν σε αυτή τη ζωή. Μέχρι τότε μπορεί να υπάρξουν διάφορες εξελίξεις.

      Ωστόσο τα πράγματα δυστυχώς είναι έτσι αυτή την στιγμή Ily Geri και αν οι εκλογές έρθουν κατά το πρόγραμμα νομίζω ότι όλοι μας θα πρέπει να στηρίξουμε σχήματα στα οποία ουσιαστικά δεν πιστεύουμε.

      Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που ελπίζουν ότι με μια αριστερά στο 2% ο κόσμος θα πάρει τα πάνω του και θα ετοιμαστεί για εφόδους στα χειμερινά ανάκτορα, αλλά νομίζω ότι παραείναι αισιόδοξοι…

      1. Αρουραίε δεν διαφωνω σ’ αυτά που λες .. τα πρεεκτείνω..
        1. οι εκλογές δεν ειναι το παν.. είναι το ελάχιστο αυτονόητο εργο που πρεπει να κανει ο καθενας από μας
        2.σιγουρα θα υπάρχουν κι αλλες εξελίξεις .. “ξεζούμισμα”, αποχαύνωση, ίντργκες ..
        3. θα στηρίξουμε σχήματα που θα πιστευουμε περισσότερο ! δεν θα “μηδενίσουμε” μόνοι μας την κοινωνία μας!:
        4. Ο κόσμος θα πάρει πάνω του και με 2 και με 3 και με 4 και με 5 .. και με 15 .. ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΚΥΜΕΝΟ.. ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΘΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΣΑ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΚΟΜΗ (και φυσικά δεν χρειάζεται να πάει σε κανενα ανακτορο ..)

        1.

    2. “ΑΡΙΣΤΕΡΟ παντως υποψηφιο που να μαχεται για τις προτεραιότητες της βαλόμενης ελληνικής τοπικής κοινωνίας …δύσκολα θα δουμε φοβάμαι ”

      – εννοείς ότι ψαχνουμε, ψάχνετε, ψάχνουν τον δικό μας Αλιέντε???? -μαζύ σου!…

  3. περιμένω πως μπορεί να θέλετε να “βαθύνουμε” λίγο στο “ετερόκλητο”….

  4. το αρθρο τα λεει ολα εξοχα

    και

    για όσους εκθειάζουν το περιβόητο κινεζικό ινδικό κλπ μοντελο της ελαστικης και ανασφαλιστης δουλείας θα πρέπει να τους τονίσουμε το εξής : για 100 ας πούμε ευρω πώλησης της τιμής ενός προιοντος που παραγεται στην κινα 55% πάει στην πολυεθνική αλυσιδα που το διαθετει στους καταναλωτες της δυσης 15% παει στο κρατος της πολυεθΝικης μεσω ΦΠΑ (ΤΟΥ οποιου κρατους οι εργαζομενοι τωρα γευονται την ανεργια λόγω απεγκαταστασης της παραγωγης απο τη χωρα τους 15% στη χωρα που έχει το ντιζαιν, το δικτυο πωλησεων και δινει υπεργολαβικα την παραγωγη στους κινεζους 2,5 % σε μεταφορες 8% για την αγορα πρωτης υλης 5% για συντηρηση και παγια εργοστασιακου εξοπλισμου στους κιΝεζους εργαζομενους παει μολις το 0,5 % ! ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΚΟΙΝΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ στο κινεζικο αφεντικο το 1,5 % άρα στη χωρα παραγωγης μενουν ψιχουλα αξιζουν αυτα τα ψιχουλα για την κατεδαφιση των εργασιακων κατακτησεων ;; και η “προσελκυση επενδυτων” αντι της εγχωριας παραγωγικης αναπτυξης προς ωφελος της εργασιας ;; οι χωρες που εχουν την πολυεθνικη παρουσιαζουν ανεργια λογω των κινεζικων φτηνων εργατικων χεριων και οι χωρες οπου διατιθενται τα προιοντα αυξανουν τις εισαγωγες τους , μηδενιζουν την παραγωγη τους και γιγαντωνουν κι αυτες την αναεργια αυτο ειναι το μοντελο του μεταλλαγμενου αυταρχικου καπιταλισμου που τοσο καποιοι ονειρευονται αυτος ο παγκοσμιοποιημενος καταμερισμος υπονομευει και την κινα, γιατι με αυτον τον τροπο δεν κερδιζει σε τεχνολογια και τεχνογνωσια. αυτες μενουν στα χερια της δυσης των λιγων, δηλ τα προιοντα της ειναι made in china και όχι by china. ετσι με μια απλη μετακομιση των venture capitals χανει το παιχνιδι (που ποτε δεν ηταν για τον κοσμο ωφελές) και την τεχνογνωσια. ειναι δε μια απο τις επομενες φουσκες του συστηματος

  5. Καλησπέρα!!!!!!!Συγγνώμη αν εισβάλω στην κουβέντα λίγο απο το πουθενά! Οι εκλογές, εγώ νομίζω πως δεν είναι το παν αλλάένας δείκτης και με αυτή την έννοια έχουν μία κάποια σημασία! Προφανώς και θα ήταν πολύ πιο καλό να γινόταν κάτι άλλο αντί να ελπίζαμε σε ωραία αποτελέσματα, αλλά πως θα σας φαινόταν αν υπήρχε ΄τόσο μεγάλη αποχή που πραγματικά να μην γινόταν να βγεί και κυβέρνηση?(προς συζήτηση το βάζω)

    1. Καταρχήν οι εκλογές που έχουμε τώρα δεν είναι για κυβέρνηση. Αλλά αν υποθέσουμε ότι γίνονται βουλευτικές να είσαι σίγουρος ότι δεν θα είχαν πρόβλημα με την αποχή. Στην Αγγλία αν θυμάμαι καλά η συμμετοχή στις τοπικές εκλογές έχει φτάσει και το 30% (και πιο κάτω!) ενώ στις βουλευτικές το 45…κάπου εκεί.
      Είδες να έχει πρόβλημα το σύστημα στην αναπαραγωγή του;

      Μη κοροϊδευόμαστε, όποιος κάνει αποχή σήμερα, κατά την δική μου γνώμη τους κάνει πλάτες. Απλά κάποιοι νομίζουν ότι προκαλούν και ρήξη…

      1. και όμως πολύ φοβάμαι ότι θα έχουμε μεγάλη αποχή, ήδη ο κυβερνητικός σκάϊ κάνει αναφορά για αποχή εδώ και 20 μέρες, προετοιμάζουν κλίμα, μακάρι να διαψευστώ…

      2. Το κακό ρε Νεφέλη είναι ότι αυτός που προετοιμάζει περισσότερο την αποχή είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

        Κοίτα εδώ τώρα:
        http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=197569
        “Οι εντεινόμενες αντιμαχίες και οι αυτοποιητικές ερμηνείες της συγκυρίας στην ευρύτερη Αριστερά….αποδυναμώνουν κάθε προσπάθεια ενωτικής έκφρασης του λαού…”

        Τους δουλεύει μέχρι κι ο Πασόκος!!
        Που αν έβαζαν ένα τυχαίο, ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ (από το Συνασπισμό εγώ σου λέω) χωρίς να γελοιοποιούνται εδώ κι ένα μήνα, θα έπαιρναν γαμώ τα ποσοστά! Κι αυτοί κάθονται και κυνηγάνε τους Πασόκους, θέλουν να…διεμβολίσουν το ΚΚΕ με τον Τσακνή κι έχουν και τον Αλαβάνο να παριστάνει τον Ιζνογκουντ!!

        Έλεος, ειλικρινά είναι η πρώτη φορά που κάνω τόσο πλάτη στο ΣΥΡΙΖΑ αλλά αυτός αφαιρεί σχεδόν συνειδητά ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ στήριγμα…
        Όμως και πάλι εγώ το λέω και το πιστεύω: Όχι αποχή σε εκλογές τώρα…

      3. επειδή έτσι οπως το έγραψα είναι παρεξηγήσιμο:
        “είναι η πρώτη φορά που ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΕΓΩ κάνω τόσο πλάτη στο ΣΥΡΙΖΑ”
        😉

      4. Tο έχω διαβάσει το λινκ που έχεις βάλει.
        Σε πληροφορώ ότι, βλέπω, διαβάζω, ακούω, αφουγκράζομαι… δεν έχεις άδικο σε όσα αναφέρεσαι,
        ψάχνουν ένα μήνα τώρα, ντε και καλά από πού, από το πασοκ…
        Τί να πω, γενικά με την όλη στάση τους νομίζω ότι διώχνουν αντί να συσπειρώνουν. Υπάρχει πρόβλημα στο χώρο μεγάλο καθώς φαίνεται…
        Οπωσδήποτε ΟΧΙ αποχή σ’αυτές τις εκλογές.

    2. OXI JMB ας μη βαζουμε εμεις τετοια θεματα (..τα χεράκια μας για να βγάλουμε τα ματάκια μας..)

      ασε! τα βαζουν περίτεχνα τα θεματα της αποχής και του ΛΕΥΚΟΥ/ΑΚΥΡΟΥ τα ΜΜΕ και οι υποστηριχτές τους (βαθυστοχαστοι, θεωρητικοί,αυθεντικοί, αναλυτές και επανασταστες…) .. ΤΡΟΜΑΡΑ ΜΑΣ! (δική μας η τρομάρα .. αυτοί “την δουλειά τους κανουν” ..)

      εκτός αν εισαι ένας από αυτούς!… η οπαδός “φανατικός” του Λαζόπουλου και του Κουβέλη (που προπαγάνδισαν “αποχή” στις ευρωεκλογές..)

      και προσεξε λίγο την αφέλεια: ” ..τόσο μεγάλη αποχή που πραγματικά να μην γινόταν να βγεί και κυβέρνηση?..” ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s