Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Μέρος δεύτερο – Εξερευνώντας την καρδιά των καταυλισμών

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Ανταπόκριση 5η

Porecatu,

Ένας νέος καταυλισμός που σφύζει από ζωντάνια, ο κατειλημμένος χώρος είναι ιδανικός: κόβει ένα λατιφούντιο (μεγάλη ιδιοκτησία) γεμάτο από ζαχαροκάλαμα για βιοκαύσιμα και μεταλλαγμένο καλαμπόκι πάνω στην πιο όμορφη πλαγιά που κοιτάζει σε μία λίμνη.

Το ηθικό  είναι ακμαίο, πάνω στον καρόδρομο  που οδηγεί στον καταυλισμό 2 σκοπιές  φυλάνε από κακόβουλους δολιοφθορείς σε 24ωρη βάση.

Το κίνημα τους ενισχύει διαρκώς με τρόφιμα, σπόρους, τρακτέρ και καθηγητές. Έχουν  στηθεί τα σπίτια με πασσάλους και  μαύρο νάιλον, το σχολείο και ο  χώρος διασκέδασης. Μεταξύ τους η  θέρμη της αλληλεγγύης είναι  φλογερή, πιο δυνατή από τους εδραιωμένους οικισμούς.

Με φιλοξενεί  ένα νέο ζευγάρι πολύ ερωτευμένο. Ο Ζοαμάρ είναι ο τυπικός δεξιός επαρχιώτης, άνοιξε μαγαζί αλλά τα χρέη τον πνίξανε. Υπολείμματα της  παλιάς του ζωής το φτιαγμένο αυτοκίνητο με ράδιο-σιντι, καδένα στα χέρια  και διάφορα γκάτζετς που φυσικά δεν συναντά κανείς σε αριστερούς από την κούνια. Η Σιμόν είναι καθηγήτρια στο σχολείο, σπούδασε στο πανεπιστήμιο αλλά και στο κίνημα. Φυσικά όλοι δουλεύουν όλη μέρα για να στηθεί ο καταυλισμός.
Ο Ζοαμάρ έλεγε ότι στο κίνημα έχουν μπει και δεξιοί (υπονοώντας πιθανόν και τον εαυτό του) που στην πορεία αποκτούν συνείδηση και μετασχηματίζονται σε σοσιαλιστές. Η Σιμάν, μαρξίστρια, απολαμβάνει την αλλαγή στον Ζοαμάρ.

Έβρεξε  χτες και τα πάντα είναι μέσα στη  λάσπη, μετά από λίγο ό,τι και να κάνεις η λάσπη μεταφέρεται πάνω σου. Είναι συγκλονιστικό να μιλάς με αυτούς τους ανθρώπους μέσα στην λάσπη για τον μαρξισμό, το μετασχηματισμό της κοινωνίας και τον Τσάβες. Από 15 έως 70 χρόνων, το πολιτισμικό τους επίπεδο είναι υψηλότερο του mainstream Ευρωπαίου. Ρομαντικοί και οικολόγοι πιστεύουν στην οικογένεια και κάνουν παιδιά, φροντίζοντας για την διατροφή και την παιδεία τους και τα καταφέρνουν καλύτερα από μεγάλη μερίδα των φτωχών της Βραζιλίας.

Οι συναντήσεις  είναι συχνές γιατί τα προβλήματα είναι πολλά. Στο σχολείο μαθητές και καθηγητές κάνουν συνέλευση ως ισότιμα όντα και κάνουν αυτοκριτική για να βελτιωθούνε αλά Φρέιρε.

Ευχήθηκα  όταν ξαναγυρίσω στην Βραζιλία να έχει εδραιωθεί ο οικισμός και να έχουν  πολλά νέα παιδάκια.

Ανταπόκριση 6η

LAPA- Curitiba 19-07-10

Σήμερα  ήταν μια ωραία μέρα. Πρωινό ξύπνημα  στις 6:40, πρωινό καφές και τσιγάρο. Καταφτάνουν οι γονείς με τα παιδιά, ξενάγηση στο βρεφονηπιακό του οικισμού. Όπως όλα έτσι και ο σταθμός  λειτουργεί με βάση τις συνελεύσεις  στις οποίες συμμετέχουν ισότιμα παιδιά 0-4 ετών, γονείς και δάσκαλοι. Μετά από προτάσεις όλων και πολύ συζήτηση αποφασίστηκε το όνομα του σταθμού, μια μυθική φιγούρα παιδιού με φλόγα για μαλλιά και ανάποδα πέλματα, για να περπατά αθόρυβα, που προστατεύει το δάσος.

Ολοκληρώνω τα πλάνα που χρειάζονται μεσημεριανό φαγητό και φεύγω στο φορτηγό με δυο συντρόφους για να συλλέξουμε από κάθε οικογένεια τα παραγόμενα προϊόντα που δίνουν στον συνεταιρισμό του οικισμού. Χαιρετούρες και αστεία ανταλλάσσονται καθώς τα καφάσια φορτώνονται στο φορτηγό, προς το τέλος μας πιάνει για τα καλά η βροχή. Μετά από 5 ώρες σκληρής χειρωνακτικής εργασίας φέρνουμε στην κοινή κουζίνα το μερίδιο από τα προϊόντα, όπου μας υποδέχονται οι μαγείρισσες με περίσσεια χαρά.

Στην  συνέχεια πιάνω κουβέντα με έναν σύντροφο με ινδιάνικη καταγωγή για την ιστορία της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, τον εμφύλιο, τον Άρη, τον δικό μας ‘Che’, για τον διαχωρισμό διανοητικής και χειρωνακτικής εργασίας, την πολυδιάσπαση της επιστήμης μέσα στον καπιταλισμό και τις αντιθέσεις 1ου –  3ου κόσμου. Ο άλλος σύντροφος, με φάτσα σκληροτράχηλου αγρότη με τον οποίο φορτώναμε το φορτηγό, συνεχίζει στον υπολογιστή (εννοείται Linux) τη μονογραφία του πάνω πάνω στην αγροοικολογία. Ο indio σύντροφος μου λέει ότι βασικός κανόνας του MST είναι ότι ΟΛΟΙ κάνουν καθημερινά το ελάχιστο των δυο ωρών χειρωνακτικής εργασίας, οι ηγέτες, τα στελέχη, οι φοιτητές από άλλες χώρες και οι μαθητές.

Πραγματικά  παλεύουν για την επανένωση θεωρίας  και πράξης, δουλεύοντας, σπουδάζοντας αδιάκοπα και αναδιοργανώνοντας τις κοινωνικές του σχέσεις με βάση τον Μαρξ αλλά και νέους μαρξιστές φιλόσοφους όπως τον Istran Meszaros.

Σκέφτομαι ένα αντίστοιχο κίνημα στην Ελλάδα και την Παπαρήγα, τον Τσίπρα, τον  Τζιαντζή, τον Μελισσαρόπουλο και  τον Παναγιώτη Σωτήρη να δουλεύουν  όλοι μαζί το διωράκι τους στα χωράφια όπως όλος ο λαός και να συμφωνούν για πρώτη φορά στην ζωή τους: Τι τον θέλαμε τον σοσιαλισμό!

Ο πυρήνας  των σχέσεών τους, της ύπαρξης  και της οργάνωσής τους είναι  η παραγωγή. Ο εργάτης –άνθρωπος  – σοσιαλιστής – επαναστάτης είναι αυτός που σφύζοντας από ζωή και ενέργεια, παράγει αγαθά σε αρμονία με τους υπόλοιπους ανθρώπους – συντρόφους και την φύση. Υλικά και πνευματικά προσπαθεί συνέχεια, αδιάκοπα, δαιμονισμένα για το καλύτερο. Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε όλο και καλύτεροι “Che, για την εθελοντική εργασία”. Προσπαθεί να αναμορφώσει-μετασχηματίσει την πραγματικότητα, αναζητώντας την τελειότητα που ποτέ δεν θα κατακτήσει.

Η νεολαία  έχει την ελευθέρια να πειραματιστεί  με διαφορετικούς συντρόφους ώστε να ωριμάσει μέσα από την διαδικασία για να κάνει την καλύτερη επιλογή, να ανακαλύψει τον καλύτερο σύντροφο, να ζήσει έναν μεγάλο έρωτα και να μεγαλώσει μέσα σε αυτό το περιβάλλον παιδιά. Σε ισορροπία με την φύση η κάθε οικογένεια κάνει κατά μέσο όρο 2-3 παιδία.

Από την  οπτική που αποκτώ ζώντας μαζί τους, ο καπιταλισμός της Ευρώπης μου φαίνεται σαν γηρατειά. Κανένας δεν θέλει να παράγει πραγματικά ή δεν μπορεί. Οι αγρότες κρατιούνται με νύχια και με δόντια με αλλεπάλληλες επιδοτήσεις οι οποίες τελικά τους διαφθείρουν και αυτούς. Όλοι θέλουν να αποφύγουν την χειρωνακτική εργασία, θέλουν να γίνουν διανοούμενοι, διαχειριστές, έμποροι, καλλιτέχνες, με αλλά λόγια θέλουν αυτοί να αναπαράγουν τον καπιταλισμό και άλλοι να παράγουν τον πραγματικό υλικό πλούτο. Τα χαμηλότερα στρώματα που φυσικά δεν καταφέρνουν να μπουν στο παιχνίδι, προτιμούν το περιθώριο, τα επιδόματα αδείας, τα ναρκωτικά, την αναπαραγωγή του καπιταλισμού χείριστου είδους στον υπόκοσμο. Η αγία-ελληνική οικογένεια κουκούλωνε έως τώρα τους νέους της, χωρίς δουλεία, όλους τους κατά φαντασία διευθυντές, επιχειρηματίες και διανοούμενους. Τώρα που η κρίση ξερνάει τον εαυτό της, το δημιούργημά της, όλο αυτό το κοινωνικό δυναμικό πού θα στραφεί άραγε? Έχει απομείνει η φλόγα της ζωής μέσα τους ή θα ξαναναστήσουν το φασισμό για να κουκουλώσουν την αναπηρία τους?

Καταναλώνουμε σαν καρκινικά κύτταρα το 70% των  προϊόντων του πλανήτη και  η κατάθλιψη, η βαρεμάρα, η αποβλάκωση και η στειρότητα αυξάνει. Στην επικείμενη μάχη σοσιαλισμού – καπιταλισμού, του  πολιτισμού της ζωής ενάντια στον πολιτισμό του θανάτου, η Ευρώπη με ποιον θα είναι ?

* Ο Στέλιος Τσιλιούκας είναι καθηγητής Φυσικής  Β’βάθμιας εκπαίδευσης στην Κέρκυρα, βρίσκεται ήδη 30 μέρες στο MSTστη Βραζιλία

Διαβάστε το Πρώτο Μέρος των ανταποκρίσεων εδώ.

Στη δημοσίευση βοήθησε η Jaquou Utopie

http://wp.me/pPn6Y-1VG

Advertisements

39 thoughts on “Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

  1. lucha por la tierra: αγωνας για τη γη

    ευχαριστουμε για τις “εικονες”!!! 🙂

  2. “Κανένας δεν θέλει να παράγει πραγματικά ή δεν μπορεί. Οι αγρότες κρατιούνται με νύχια και με δόντια με αλλεπάλληλες επιδοτήσεις οι οποίες τελικά τους διαφθείρουν και αυτούς. Όλοι θέλουν να αποφύγουν την χειρωνακτική εργασία, θέλουν να γίνουν διανοούμενοι, διαχειριστές, έμποροι, καλλιτέχνες, ”
    Το ίδιο ακριβώς έλεγα σε μια παρέα χτες! Ευχαριστώ για ένα πολύ όμορφο κείμενο.

  3. Ενδιαφέρουσες οι ανταποκρίσεις.
    Μακάρι να πάει καλά και να είναι η αρχή ενός νέου επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος. Ίσως η Λατινική Αμερική να μας διδάξει και να μας δείξει πως μπορεί να εφαρμοστεί και να υλοποιηθεί με απόλυτη επιτυχία ο σοσιαλισμός και μετέπειτα ο κομμουνισμός. Και αν αυτό το πετύχει στα πλαίσια ενός καπιταλιστικού κόσμου φανταστείτε τις δυνατότητες του.

  4. ….Στην επικείμενη μάχη σοσιαλισμού – καπιταλισμού, του πολιτισμού της ζωής ενάντια στον πολιτισμό του θανάτου, η Ευρώπη με ποιον θα είναι ?….
    ——————————————————————-

    Αν δεν ανοίξουμε το μυαλό μας , δεν απελευθερωθούμε και δεν πράξουμε, η Ευρώπη θα είναι με το νέο πρωινάδικο του mega

  5. koukoulofloros για τον τρίτο κόσμο είναι ζήτημα ανθρώπινης επιβίωσης και αξιοπρέπειας η επανάσταση.
    Στον πρώτο κόσμο τα παιρνάμε ζωή και κότα , παρόλα τα προβλήματά μας
    ΄Ασε που ο εχθρός στον πρώτο κόσμο δεν χτυπάει τόσο το στομάχι , όσο το μυαλό και τις ουσιαστικές του ανάγκες.
    Εμείς κατά πόσο είμαστε διατεθειμένοι να απελευθερωθούμε ατομικά και ταυτόχρονα σε σχέση με άλλους ανθρώπους;

    1. τα περνάμε ζωή και κότα(όλοι???) εκμεταλλευόμενοι τους άλλους είτε του τρίτου είτε όποιου άλλου κόσμου θες..

      1. koukoulofloros γράφοντας ότι στον Α΄κοσμο τα παιρνάμε “ζωή και κότα” , εννοώ ότι δεν αντιμετωπίζουμε πείνα. Δεν πεθαίνουμε από την έλλειψη νερού ή σε περίπτωση που διαθέτουμε νερό, δεν πεθαίνουμε από αρρώστιες που οφείλονται στην μόλυνσή του. Δεν μας σκοτώνουν αντάρτες που υποκινούνται από ευρωπαϊκά κεφάλαια, ούτε από την μόλυνση του εδάφους που οφείλεται σε θαμμένα πυρηνικά ή χημικά απόβλητα του Α΄κόσμου, κ.ά.
        Στον Α΄κόσμο δεν είμαστε απλά σε πολύ καλύτερη μοίρα, καθώς το πρόβλημά μας πολλές φορές είναι αν διαθέτουμε τα απαιτούμενα χρήματα για να αγοράσουμε και μια δεύτερη… μπύρα.

      2. Μα το θέμα δεν είναι να πάμε να ζήσουμε στις σπηλιές πάλι. Και επίσης το θέμα δεν είναι να ζούμε στην “πολυτέλεια” (όσοι ζούμε) εις βάρος των άλλων. Γιατί όποια ανάπτυξη και πολυτέλεια έχει ένα “δυτικός” οφείλετε σε κάποιον που ζει σαν σκυλί.
        Και όχι δεν είναι μόνο το αν έχουμε δεύτερη μπύρα να αγοράσουμε. Πολλοί δεν έχουν σπίτι ή κοντεύουν να το χάσουν. Δεν έχουν δουλειά. Τα βγάζουν πέρα πάρα πολύ δύσκολα κτλ. Δεν είμαστε όλοι αρχικαπιτάλες με γεμάτες τις τσέπες..

      3. …Μα το θέμα δεν είναι να πάμε να ζήσουμε στις σπηλιές πάλι. Και επίσης το θέμα δεν είναι να ζούμε στην “πολυτέλεια” (όσοι ζούμε) εις βάρος των άλλων…
        …Δεν είμαστε όλοι αρχικαπιτάλες με γεμάτες τις τσέπες…
        —————————————————

        Δεν είπα κάτι τέτοιο και δεν υπονόησα τίποτε από αυτά

        …..Πολλοί δεν έχουν σπίτι ή κοντεύουν να το χάσουν. Δεν έχουν δουλειά. Τα βγάζουν πέρα πάρα πολύ δύσκολα κτλ….
        ————————————————
        ΄Οσο άσχημη κι αν είναι αυτή η κατάσταση και θλιβερή, από πείνα ή δίψα δεν άκουσα να πεθαίνει κανείς στην ευρώπη.
        Στον πρώτο κόσμο δεν έχουμε έλλειψη τόσο σε φαγητό ή νερό (που να πεθαίνουμε από την έλλειψή τους), όσο από ελευθερία και αλλοτρίωση, ισοπέδωση, ανεργία, φτώχεια, παρακμή, κ.λπ.
        ΄Αλλωστε ανέκαθεν ιστορικά, οι υπήκοοι των αυτοκρατοριών (όχι οι κατεκτηθέντες) υπέφεραν από εξαθλίωση

      4. Υπάρχουν και αυτές οι περιπτώσεις απλά δεν παίρνουν δημοσιότητα..
        Ναι δεν είπα ότι είμαστε στην κατάσταση του τρίτου κόσμου(που ξαναλέω για να ζούμε εμείς με όποιες ανέσεις ζούμε, ζούνε αυτοί έτσι..) αλλά όλες οι ελλείψεις είναι σημαντικές. Είτε είναι φαγητού και νερού είτε ελευθεριών κτλ..κάθε κοινωνία έχει τα δικά της προβλήματα τα οποία είναι εξίσου σημαντικά.

        “Στον πρώτο κόσμο δεν έχουμε έλλειψη τόσο σε φαγητό ή νερό (που να πεθαίνουμε από την έλλειψή τους), όσο από ελευθερία και αλλοτρίωση, ισοπέδωση, ανεργία, φτώχεια, παρακμή, κ.λπ.”

        Άρα μπορεί φαγητό και νερό να έχουμε “άφθονο” χάρη σε άλλους, όμως μια μερίδα του πληθυσμού λόγω ανεργίας, φτώχειας κτλ αναγκάζεται να μην μπορεί να απολαύσει και τα στοιχειώδη πολλές φορές.

      5. tolopaido.. twra pou katebainw patrida ela na pioume kana ouzo paroti ta les me ton diko sou tolopaidiariko tropo.. einai extra endiaferon.. ama exei kaneis to mehli sou as se proskalesei.. egw tha milaw gia to thavma tou berolinou kai esu giua to antero sou 😛 kai oi upoloipoi tha mas agnooun opote ha kanoume mia prima toloberolinosuzithsh 😛

      6. Αυτό θα έχει πολύ ενδιαφέρον… 🙂 Να με καλέσετε κι εμένα…

      7. esu ana-kata.upo-dia eisai hdh mesa,, sto xrwstaw apo mai :P.. to idio kai sto maniki.. suntrofe mitsara eisai o logos pou de mporw na riksw efkola pia mpinelikia sto perisso.. n alliws pws smthisa thn papariga :P!!! an h moira sou se bgalei notia to ouzo to xoume!! alliws mou kernas biougiournti.. to perigrafw sto germano sa ton konstantinou to profiterol..

        malistaaa…

      8. Δε θέλω να σε καταπιέζω κορίτσι μου. Εκφράσου ελεύθερα.

        ΥΓ. Αθήνα βρίσκομαι αυτή τη στιγμή

      9. Αν δε μπορέσω να σε κεράσω μπουγιουρντί στο Ελλάντα θα σου το στείλω με κούριερ στη Γερμανία.

      10. Όλα στο Γερμανό για τα τωλοστρατήματά σου.

        Να μάθεις άλλη φορά να καλείς κι εμένα. Ειδικά για ουζάκι.

      11. ΟΡΘΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ: Τολοστρατήματα (Μάλλον κανά τώλο θα σκεφτόμουν εκείνη την ώρα 🙂 )

      12. tha eisai athina kai teli avgoustou??
        i liwmeni feta sto berolino me kourier… tha pathei polotismiko sock o germanos aerofulakas.. aber warum.. hier gut wurst, kein anagi (bedarf) fuer feta 😛
        Patws an exeis swsti suntagi oooo plz steile.. as kanoume online sullogikh kouzina 🙂

      13. Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.

        Όσο για τη σωστή συνταγή τι να σου πω. Κι εγώ έτοιμο το τρώω και δεν έχω καταλάβει ακόμα ποιο είναι το σωστό μπουγιουρντί.

      14. ikseis afikseis ein afto paidi… genika to mporei nai mas noiazei 🙂 .. oso gia mpougiournti gmtooo!!! kserw na to faw alla oxi na to ftikasw..

      15. anle μεσα σ ενα μικρο πηλινο με καπακι βαζεις ενα κοματι φετα λιγο λαδι μια ψιλοκομενη πιπερια τσουχτρα(αυτες που καινε οχι τις κοκκινες)μια φετα ντοματα, τα βαζεις στο φουρνοτο ,ψηνεις για ενα εικοσαλεπτο,…. ψηνετε το μπουγιουρντι και το ανακατευεις .ειναι ετοιμο…..5 χρονια στην Θεσ/νικη ηταν αυτα και εμενα και με το αγορι μου μαζι……..
        τοπαιζα ανατολιτισα

      16. piperia tsouxtra.. afth h lepti prasini piperia alla ligomakrouli.. pou miazei me kokkinh kafterh piperia tsili alla einai prasini.. pou trwgan papoudes me ouzaki?? thn kanoume kai tousri??? an nai nomizw methavrio exw ftikasei deipno gia germano.. an oxi pali exw ftiaksei… kai tha tou to parousiasw ala greque 😛

      17. Δεκτή η πρόσκληση anle.
        Από δεκαπέντε αυγουστου και μετά θα είμαι κι εγώ Αθήνα.
        ΄Οσοι θέλεται κανονίστε το

  6. ΄Αντε γαμηθείτε εξουσιαστές μπάσταρδοι, όπου και αν βρίσκεστε και όποιοι και αν είστε

  7. Ού να μου χαθείτε εξουσιαστές, γαμώ το σόι σας και γαμώ την ανατροφή σας, που να ψοφήσετε μέσα στους πόνους και να κολλήσεται πανώλη.
    Ου να μου χαθείτε

  8. Ού να μου χαθείτε παλιο-ντενεκέδες
    Παλιόσκυλα, μουρόχαβλα που πάτε στο γιέηλ και νομίζετε ότι κάποιοι είστε. Παλιο-γκολντεν μπόις
    Ούστ!!!

  9. Αυτη ακριβως,θα το σκεπασεις ομως το πηλινο η με καπακι η με αλουμινοχαρτο………μπορεις αν θελεις να βαλεις και μπουκοβο αν δεν βρεις πιπεριες καυτερες…

      1. την συνταγη για το γιουβετσι την εχει ο mitsaras……..
        μια εξυπηρετηση στην anle εκανα tolos.. 🙂 🙂
        εχει κι αυτη το Γερμανο της 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s