Modus Vivendi

Να αφήνεσαι στης θάλασσας το ρεύμα
Να λιμνάζεις κει που πρόσκαιρα αγάπησες
Ν’ αναλώνεσαι διαγνώνοντας χωρίς σκοπό
Περιπτώσεις αθεράπευτες
Να πληθαίνεις
Να προσμένεις τάχα μιαν άνοιξη
Με τη νωχέλεια ηλιόλουστης ημέρας
Μέρας που άξαφνα ναυάγησε
Μες τις κατάφωτες παραθαλάσσιες πόλεις
Να πληθαίνεις
Να’ σαι κατάμονος κι όμως κρυμμένος
Κρυμμένος μέσα σε χιλιές καρδιές
Να περάσεις στο αίμα αυτών που σ’ αγκαλιάσαν
Σ’ αγκαλιάσαν πρόσκαιρα
Να πληθαίνεις

Α. Ασλάνογλου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s