Όταν ο Αλαίν Μπαντιού ήρθε στην Αθήνα…

Ή…  Μίλησε κανείς για Κομμουνισμό;

Της Jaquou Utopie

Τον Νοεμβρη του 2009 ο Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος Αλαίν Μπαντιού βρέθηκε στην Αθήνα με αφορμή το διεθνές συνέδριο “Ο Alain Badiou και οι όροι της φιλοσοφίας: η πολιτική, η τέχνη, η επιστήμη, ο έρωτας” και το νέο του βιβλίο “Η κομμουνιστική υπόθεση” . Με αφορμή την επίσκεψή του αυτή έδωσε, στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ και με τις συσκευές αυτόματης μετάφρασης να μην επαρκούν, πράγμα που ο Αλαίν Μπαντιού μετέτρεψε σε λογοπαίγνιο για “τις θυσίες που απαιτεί ο κομμουνισμός από τους λίγους προνομιούχους” που διέθεταν συσκευές και θα έπρεπε να τις απαρνηθούν ώστε να γίνει παράλληλη μετάφραση για όλους, την διάλεξή του με τίτλο “ Μια Παρέμβαση πάνω στο Μελλον”. Έστω και καθυστερημένα, μεγάλο μέρος αυτής της διάλεξης θα προσπαθήσω να μεταφέρω εδω.

 

Χρησιμοποιώντας σαν παραδείγματα στην προσέγγισή του γεγονότα από τον Ελληνικό Δεκέμβρη του 2008, ως την Παρισινή Κομμούνα και βάζοντας στο κέντρο του συλλογισμού του την επικαιρότητα της πάλης για τον Κομμουνισμό και την αναγκαιότητα της Ιδέας ο Μπαντιού ξεδίπλωσε όλες τις πλευρές της φιλοσοφικής και πολιτικής του προσέγγισης.

“ Η ισχύς του πολιτικού κινήματος είναι η συνάντηση της ιδέας και της λαϊκής εξέγερσης, είναι η ισχύς της εξέγερσης και της θέλησης” ήταν το άνοιγμα της διάλεξης οπου χρησιμοποίησε σαν πρόλογο την Ελληνική εμπειρία της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008, που ό ίδιος περιέγραψε ως εξέγερση της νεολαίας, των φοιτητών, του πρεκαριάτου και του προλεταριάτου των νέων που δώσαν παγκόσμια ένα μάθημα αφύπνισης. Λέγοντας ότι έχουμε ήδη στην Ελλάδα δοκιμάσει την εμπειρία της εξεγερσής του Δεκέμβρη, εντόπισε το αδύναμο σημείο σε σχέση με την Ιδέα.

 

“Στόχος μου η περιγραφή της διαδικασίας της σκέψης που έχει να κάνει με την Ιδέα του Κομμουνισμού”

 

“Όταν ο Κομμουνισμός δεν είναι ακόμα εδώ πρεπει να παλέψουμε για να έρθει”

 

Οι ορισμοί:

Ιδεά, Συμβάν, Αλήθεια, Γεγονός

Ως Ιδέα ορίστηκε από τον Μπαντιού η αφηρημένη ολοποίηση τριών συνιστωσών :

Της Πολιτικής αλήθειας, που είναι η ακολουθία του χρόνου που εμφανίζεται ο στοχασμός και η πρακτική για τη συλλογική χειραφέτηση, του Ιστορικού στοιχείου με την έννοια της υπαρκτής ιστορικής διάστασης της πολιτικής της χειραφέτησης , και του Υποκειμενικού στοιχείου που αποτελεί τη δυνατότητα για ένα άτομο να αποφασίσει να παρέμβει στη πολιτική ακολουθία του χρόνου σαν ένεργός παράγοντας, σαν το ατομικό σώμα με τις δυνατότητές του να γίνεται το στοιχείο ενός πιό πλατιού πολιτικού σώματος. Πρόκειται για το σημείο που το ατομικό υποκείμενο ξεπερνά τα ατομικά όρια και ορίζει τη θέση του στην ιστορική πολιτική στιγμή, δημιουργώντας το νέο Υποκείμενο.

Η Ιδέα σύμφωνα με τον Μπαντιού είναι η υποκειμενοποίηση της σχέσης μίας πολιτικής ακολουθίας και μίας συνολικής αναπαράστασης της ιστορίας, είναι ένα ενέργημα που υπάρχει στο όριο ανάμεσα στην πολιτική διαδικασία και στο άτομο. Μέσω αυτής το άτομο πραγματώνει τη συμμετοχή του στην κίνηση της ιστορίας. Η Ιδέα είναι το γίγνεσθαι υποκείμενο του ατόμου.

Το Συμβάν αποτελεί μία ρήξη στην κανονική διάταξη των πραγμάτων. Δεν είναι η πραγμάτωση μίας δυνατότητας που ενυπάρχει σε μία κατάσταση, Είναι η δημιουργία μίας νέας δυνατότητας, κάτι που επισυμβαίνει παρόλο που φαινόταν αδύνατο, χωρίς να τίθεται ζήτημα αντικειμενικών δυνατοτήτων. Το Συμβάν τοποθετείται όχι απλά στο επίπεδο των αντικειμενικών δυνατοτήτων, αλλά στο επιπεδο της δυνατότητας των δυνατοτήτων. Στο σημείο αυτό ο Μπαντιού σημείωσε ότι ο Ελληνικός Δεκέμβρης του 2008 ήταν απαρχή ενός Συμβάντος, που μένει να εξελιχθεί. Σαν σημαντικό του στοιχείο επισήμανε τη δυνατότητα κοινής πολιτικής δράσης ανάμεσα στη φοιτητική και λαϊκή νεολαία, κάτι που κατά τη γνώμη του δεν πραγματώθηκε στην Γαλλία ούτε στην εξέγερση των Παρισινών Προαστίων, ούτε στο Γαλλικό φοιτητικό κίνημα ενάντια στο CPE (συμβόλαιο πρώτης εργασίας). Τόνισε επιπλέον ότι η δημιουργία της δυνατότητας μέσω του Συμβάντος είναι οικουμενική.

Ο Μπαντιού όρισε ως Αλήθεια μία συνεχή οργάνωση, σε έναν κόσμο, των συνεπειών ενός Συμβάντος, και ως Γεγονότα τις συνέπειες της ύπαρξης του Κράτους.

 

Το Κράτος

Σαν κρίσιμο σημείο στην διάλεξή του έθεσε τον ρόλο του Κράτους σαν κρατούσα κατάσταση και πολιτική έννοια. Το Κράτος είναι το σύστημα των εξαναγκασμών που περιορίζει τη Δυνατότητα (όπως θεωρείται από τον Μπαντιού). Είναι το σύστημα των εξαναγκασμών που ορίζει τι έιναι δυνατότητα και τί όχι, περιορίζει και επιτηρεί τις δυνατότητες με την αστυνομία (χαμογελόντας όρισε τον Μπάτσο σαν υπάλληλο-επιτηρητή των Δυνατοτήτων). Το Κράτος, με τους μηχανισμούς της καπιταλιστικής οικονομίας, της κυβέρνησης και των νόμων έχει σαν σκοπό να αποτρέψει να κατανοηθεί ότι η Κομμουνιστική Ιδέα υποδηλώνει μία Δυνατότητα. Μιας και το κράτος οργανώνει με τη βία τη διάκριση ανάμεσα στο δυνατό και το αδύνατο μας καθοδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εξεγέρσεις δεν δημιουργούν δυνατότητα, αλλά καταστροφή. Για το κράτος πάντα υπάρχουν πολιτικοί αγώνες αλλά απαγορεύονται το πολιτικα Συμβάντα. Άρα το Συμβάν επέρχεται έξω από την ισχύ του Κράτους.

 

Κομμουνισμός

Ο Μπαντιού συνέδεσε τον Κομμουνισμό με το “σβήσιμο” του κράτους. Αυτό θεωρεί ότι είναι μία πραγματικότητα της κομμουνιστικής ιδέας. “Ένα θραύσμα του σβησίματος του κράτους θα συμβαίνει, και την υποκειμενικοποίηση αυτού του θραύσματος ονομάζουμε Ιδέα του Κομμουνισμού”. Η Κομμουνιστική ιδέα είναι η μάχη ενάντια στη μοναξιά τς δράσης, είναι η Δυνατότητα αναπαράστασης που επιτρέπει στο άτομα να παρει το ρίσκο να στρατευθεί στην υπηρεσεία της Αλήθειας. Με την Κομμουνιστική Ιδέα γνωρίζουμε ότι αυτά που κάνουμε είναι μια συνιστώσα της ιστορίας της ανθρωπότητας.

“Περπατούμε τον δρόμο την στιγμή που τον φτιάχνουμε, έχοντας την πεποίθηση ότι νεες δυνατότητες υπάρχουν, μπορούμε να δουλέψουμε στις συνέπειες των Δυνατοτήτων και παράλληλα είμαστε έξω από τα όρια του Κράτους”

Η ανθρωπότητα μπορεί να δημιουργήσει τις δικές της δυνατότητες άρα δεν μπορεί να εγγραφεί στον προσδιορισμότων των δυνατοτήτων που κάνει το κράτος. Γι΄αυτόν, η Οκτωβριανή Επανάσταση δημιούργησε την ελπίδα ενός κράτους που θα έδινε δυνατότητες, τη συγχώνευσης Συμβάντος και Κράτους, πράγμα που θεωρεί αδύνατο. Παροτρύνει να ανασυγκροτήσουμε την Κομμουνιστική Ιδέα σε απόσταση από το κράτος. “Έίναι μία ιδέα μάχης, είναι η χειραφέτηση σαν δημιουργία της δυνατότητας από τις μάζες τις ίδιες”..

Διαχωρίζοντας την Κομμουνιστική Ιδέα σε περιόδους, του 19ου και του 20ου αιώνα θεωρεί ότι σήμερα είμαστε πιο κοντά στο τι ήταν η Ιδέα τον 19ο αιώνα, με την χειραφέτηση να είναι η δημιουργία της δυνατότητας από τις μάζες τις ίδιες. Ο Μπαντιού μας καλεί να ανακαλύψουμε την ισχύ της Κομμουνιστικής Ιδεάς. Κατά τον 20ο αιώνα η μεγάλη προσδοκία ήταν ότι ο Κομμουνισμός θα μπορούσε να πραγματωθεί με τη μορφή ενός Κράτους, έστω κι αν αυτό ήταν ένα Κράτος που σταδιακά θα έσβηνε. Ο ιδιος υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα μπορεί να δημιουργήσει τις δικές της Δυνατότητες, αρα δεν μπορεί να εγγραφεί στον προσδιορισμό των δυνατοτήτων που κάνει το Κράτος. Επιμένει ότι οφείλουμε να ανασυγκροτήσουμε την Κομμουνιστική Ιδέα σε απόσταση απο το Κράτος, σαν μια Ιδέα μάχης. Στην τρίτη περίοδο για την Κομμουνιστική Ιδέα , που  κατά τον Μπαντιού διανύουμε, θα πρέπει να εξασφαλίστει πλήρης ανεξαρτησία, προτείνοντας τον πειραματισμό με τις νέες δυνατότητες, με νέου τύπου οργανώσεις, τοπικές κινήσεις, εξεγέρσεις, καταλήψεις και άλλες μορφές χειραφέτησης, με την αναγέννηση της μαχητικότητας. Τοποθετεί τον Κομμουνισμό σαν Ιδέα πιο σημαντική από την Εξουσία.

Στη συζήτηση που ακολούθησε και στα ερωτήματα γύρω απή τη λέξη Δημοκρατία ο Μπαντιού απάντησε λέγοντας ότι για να ανοικοδομήσουμε ένα νέο νόημα στη λέξη Δημοκρατία πρέπει να ξεκινήσουμε από τον Κομμουνισμό. Σήμερα η Δημοκρατία έιναι η λέξη που χρησιμοποιεί η αντιδραστική προπαγάνδα, στο όνομά της δικαιολογούνται μέχρι και πόλεμοι, και η σύνδεσή της με τον Ιμπεριαλισμό αποτελεί την υπέρτατη μορφή της Κρατικής διάστασής της. “Θα πρέπει η Δημοκρατία να μετατραπεί από θεωρία του Κράτους σε Δημοκρατία της δράσης, ξεκινόντας από τη γενική υπόθεση της χειραφέτησης και όχι ενός εσωτερικού μετασχηματισμού της λέξης Δημοκρατία”, αν η πολιτική διαχωρίζεται από το κράτος, κάθε πραγματική πολιτική πραγματώνει ένα θραύσμα από το σβήσιμο του Κράτους, έτσι δεν μπορύμε να έχουμε σαν σημείο αναφοράς τη λέξη Δημοκρατία.

“…Η Ιδέα του Κομμουνισμού (όποιο εξάλλου αν είναι το όνομα που τις δίνουμε, και το οποίο δεν έχει ιδιαίτερη σημασία : καμία Ιδέα δεν μπορεί να ταυτιστεί με το ονομά της) είναι αυτό μέσω του οποίου μπορούμε να διατυπώσουμε τη διαδικασία μιας αλήθειας σύμφωνα με τη μη καθαρή γλώσσα του κράτους, και να μετατοπίσουμε έτσι, για κάποο χρονικό διάστημα, τις δυναμικές γραμμές μέσω των οποίων το κράτος προδιαγράφει τι είναι δυνατός και το αδύνατον…”

“… Για να προεικάσουμε, τουλάχιστον ιδεολογικά, ή διανοητικά , τη δημιουργία νέων δυνατοτήτων, οφείλουμε να έχουμε μια Ιδέα … Μια Ιδέα είναι πάντα η διαβεβαίωση ότι μια νέα αλήθεια είναι ιστορικά δυνατή…”

Για τον Μπαντιού είμαστε σε μία συναρπαστική κατάσταση μετάβασης. Ένα ολόκληρο στάδιο επαναστατικής πολιτικής του 20ου αιώνα (που ήθελε το Κράτος να οργανώνει τον μαρασμό του) έχει κλείσει. Η νέα εποχή δεν έχει πραγματικά αρχίσει. Μόλις μέσα στην ομίχλη μπορούμε να διακρίνουμε ποιές θα είναι οι νέες μορφές του Κομμουνισμού. Από τη μία πλευρά η δουλειά για τη δημιουργία νέων θεωρητικών υποθέσεων και από την άλλη τοπικά πειράματα δράσης. “…Συνδυάζοντας τις κατασκευές του στοχασμού, οι οποίες είναι πάντα σφαιρικές και καθολικές, και τους πειραματισμούς θραυσμάτων αλήθειας, οι οποίες είναι πάντα τοπικές και ενικές, αλλά καθολικά μεταδόσιμες, μπορούμε να εξασφαλίσουμε τη νές ύπαρξη της κομμουνιστική υπόθεσης, ή μάλλον της Ιδέας του Κομμουνισμού, στις ατομικές συνειδήσεις…” Στοίχημα αποτελεί να τα συνδέσουμε σε δυνατόν διεθνή κλίμακα.

Έτσι ώστε… “Όταν μοιράζεις μία προκύρηξη να βρίσκεσαι αλήθεια στο προσκήνιο της ιστορίας”.

 

 

Διαβαστε:

Alain Badiou

Η Κομμουνιστική Υπόθεση

εκδ. Πατάκη

 

…Στο βιβλίο Τί είναι αυτό που ονομάζουμε Σαρκοζύ; ο Αλαίν Μπαντιού προτείνει να ονομάσουμε “κομμουνιστική υπόθεση” αυτό που εμψύχωνε – από τη Γαλλική Επανάσταση και μετά- τις επαναστατικές πολιτικές ή πολιτικές χειραφέτησης. Η ετυμηγορία που επιχειρεί να επιβάλει η επίσημη ιστορία είναι ότι όλες οι προσπάθειες για την πραγμάτωση αυτής της υπόθεσης κατέληξαν σε τραγικές αποτυχίες, ενώ η ίδια η υπόθεση ακυρώθηκε από την Ιστορία.

Το ανα χείρας βιβλίο θέλει να εξετάσει άμεσα την περίφημη ιστορική απόδειξη αυτής της “αποτυχίας” διαμέσου τριών θεμελιακών παραδειγμάτων : της Παρισινής Κομμούνας, της Πολιτιστικής Επανάστασης και του Μάη του ’68. Διατυπώνει τη θέση ότι, όπως συμβαίνει εξίσουσε θέματα πολιτικής και επιστήμης, η τοπική αποτυχία μιας προσπάθειας δεν μα δίνει το δικαίωμα να αποφύγουμε το πρόβλημα του οποίου αυτή η αποτυχία προτείνει μια λύση. Ότι σήμερα πρέπει να φανταστούμε νέες λύσεις για τα προβλήματα στα οποία προσέκρουσε αυτός ο πειραματισμός…

 

shortlink : http://wp.me/pPn6Y-gR

 



Advertisements

24 thoughts on “Όταν ο Αλαίν Μπαντιού ήρθε στην Αθήνα…

  1. συγχαρητηρια, jakulaki, μπραβο, πολυ καλο.

    γεματος λοιπον αισιοδοξια για το μελλον ο κυριος badiu 🙂
    θα το παρω οπωσδηποτε το βιβλιο, κι ας μην πολυσυμπαθουμε τις εκδοσεις…πατακη.

    1. gia na leme kai ta pragmata me to onoma tous diladi, megali…apallotriwsi tous xreiazetai ekei ston pataki!

  2. Δεσποινίς Νυχτερίς, ούτε κι εγώ πολυσυμπαθώ τον Πατάκη… ήταν και κάτι απολύσεις κάποτε… ήταν και στραβό το κλίμα…
    Αλλά τι να κάνω, έπρεπε να πω για το βιβλίο.
    Αν το βρεις πουθενά να μοιράζεται σε scribd, torrent, φερε το λινκ κατά δω… για όποιον το θέλει.
    😛

    1. ειναι οντως πολυ κακοι εργοδοτες και κακοπληρωτες (περα απο τις γνωστες απολυσεις).

      καποια στιγμη παραλιγο να συνεργαστω μαζι τους ως μεταφραστρια, αλλα τελικα…καλως η κακως δεν εγινε.

      oso gia na ta brei nuxteris sε…torrent, edw gelame!!!!! 😀

      pame…odigies apo tin arxi! pws katebazoume biblia! 😛

      mono me janus-kormoranus exoume mia elpida na to brei…
      (alla egw ta thelw ta biblia zwntana re gmt…)

      1. δεσπονίς νυχτερίς, σε πόσα ταμπλό το παίζετε;;; πηδάτε από λατινικούς σε ελληνικούς χαρακτήρες σε χρόνους dt…
        αν το κάνατε και με τα avatar αυτά τα κόλπα, θα σας έβγαζα το καπέλο που δε φοράω…

      2. e, pou tha paei, tha ta…rimaksoume kapoia stigmi kai ta avatar…
        tha to deite kai de tha to pistevete, janus!!! 😀 😀 😀

  3. Όντως εξαιρετικό συντρόφησα!!!! αν και ανοίγει πολλά προβλήματα και βάζει μερικά ερωτήματα κατα την γνώμη ιδιαιτέρου φιλοσοφικού βάθους. Επίσης υπάρχει και ένα ζήτημα με την ορολογία που χρησιμοποιεί ο Μπαντιού, αλλά αυτό είναι τελείως άλλο θέμα με την κουβέντα που ανοίγει ο Μπαντιού.

    1. Τι ωραία…
      Βιβλίο που όποιος δεν το έχει διαβάσει ΠΡΕΠΕΙ να το διαβάσει άμεσα 🙂
      Μου φαίνεται ότι θα πρεπει να αιτηθώ στήλης book-thread killing, που θα έρχεται ο καθένας με το βιβλίο του… ωχ, πρέπει να σκεφτώ κι εγώ τι θα φέρω 😛

    2. classic,
      το βιβλιο αυτο εχει αναθρεψει ψυχες και ψυχες…
      (και να σκεφτει κανεις οτι καποιοι το θεωρουν ξεπερασμενο…)
      καλο ειναι παντως το συγκεκριμενο να το εχει κανεις σε…κανονικη μορφη! 😉

      1. einai ontws anektimitos,
        to xeirotero omws einai oti mas…kakomathainei!!! 🙂

        (prosekste to avto, janus…!!! :P)

      2. Υπάρχει σχέδιο, δεσποινίς νυχτερίς… και δε θα μπορούσε να είναι σκοτεινό, μα πάρα πολύ σκοτεινό…

      3. eiste loipon pragmatika epikindunos…xaker!!! 😀

        fobatai i “opou nuxteris patris”… (wraio! to pio…diethnistiko onoma pou mou exoun…bgalei!!! :P)

  4. Να δώσω στην jaquo τα συγχαρητήρια μου για το άρθρο.Πράγματι πολυ καλή δουλειά.Θα πάρω να διαβάσω το “Η Κομμουνιστική Υπόθεση”,οπότε αυτό ήταν μία πολύ καλή εισαγωγή,και κάτι παραπάνω ίσως.Η μοναδική μου ένσταση είναι ότι τον Αλαίν Μπαντιού τείνει να τον κάνει μόδα στην Ελλάδα με τις τόσες πολλές αλλά και τόσο συχνές αναφορές του σε αυτόν, ο Αλέκος Αλαβάνος.Ίσως γιατί έκανε μία τόσο καλή ανάλυση ο Μπαντιού για τον περσινό ελληνικό δεκέμβρη.Λες και μετά από αυτήν την ανάλυση,σβήστηκαν τα πάντα,tabula rasa που θα έλεγαν και οι λατίνοι…Ίσως πάλι να μην είναι έτσι και εγώ μάλλον να υπερβάλλω, επειδή γενικότερα δεν τα πάω και πολύ καλά με τον Αλαβάνο.Βλέπετε δεν πολυσυμπαθώ τους εγωκεντρικούς ανθρώπους.Λέτε σύντροφοι γι’αυτό και να μην τα πηγαίνω καλά με τον ευατό μου?

    Φιλικά,ο αμαρτωλός

    1. Να σου πω την αμαρτία μου ούτε κι εγώ τα πάω καλά με τον Αλαβάνο… οπότε μέλλον θα πρέπει να πάμε για εξομολόγηση 😛
      Εγω που είδα από κοντά τις διαλέξεις του Μπαντιού εκείνες τις μέρες πρέπει να ομολογήσω ότι τον βρήκα αρκετά ανατρεπτικό, με την έννοια ότι επανέφερε στη συζήτηση το θέμα του κράτους και της αντι-εξουσίας, κάτι που η αριστερά του κοινοβουλίου δεν αγγίζει. Ο Αλαβάνος τον χρησιμοποιεί επίσης κατά το δοκούν και όπου τον χωράει, αυτά που είπε ο Μπαντιού για τη δημοκρατία δεν θα τολμούσε να τα αναφέρει ούτε ο Αλαβάνος δημόσια. Και μιας και δήλωσα αμαρτωλή, πρέπει να συμπληρώσω ότι δεν συνηθίζω να αγιοποιώ ανθρώπους, και δεν θα το πρότεινα για κανέναν, ούτε για τον Μπαντιού. Ο Μπαντιού είναι φανερά πλατωνικός (με την ευρεία έννοια) και λιγο παραπάνω φίλος του Μάο από μένα. Αλλά ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη και ένα επίσης πολύ ενδιαφέρον βιβλίο… παραδέχομαι ότι έχω αδυναμία στα βιβλία
      😉

      1. Πολύ καλό το άρθρο,αλλά επειδή εγώ τα πάω πολύ καλά με τον Αλαβάνο κρίνω πως τα σχολιά σας τον αδικούν.

      2. 🙂
        Μπορεί να έχεις και δίκιο… τα σχόλια είναι πάντα πολύ αποσπασματικά για να αποδώσουν ολοκληρωμένα ένα πρόσωπο, ειδικά ένα πρόσωπο με τέτοιο ρόλο στην Ελληνική Αριστερά…
        Θα συνεχίσω πάντως να πιστεύω ότι όσες καλές προθέσεις και να καταλογίσεις σε οποιοδήποτε πρόσωπο, κανείς δεν έχει το αλάθητο.
        Οπότε ούτε κι εγώ, αλλά ούτε κι ο Α. Αλαβάνος, που εγώ θεωρώ ότι το κοινοβουλευτικό κοστούμι τον στένευε αρκετά. Συνεχίζω πάντως να παρακολουθώ τις κινήσεις του με ενδιαφέρον.

      1. δεσποινίς νυχτερίς, αυτή η ξενομανία και ξενογλωσσία θα σας φάει…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s