ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΤΟΠΙΑ;

Πείτε στην Ουτοπία ακόμα την ψάχνω…

Τρέχει σε ανοιχτούς ορίζοντες και την κοιτάζω απο μακριά με ανυπόμονο βλέμμα, απλώνει το χέρι της στο δικό σου και τη ζηλέυω, σπάει βιτρίνες και ο ήχος της με αναστατώνει, φωνάζει στο δρόμο και μπορώ να την ακούσω, εξεγείρεται κρυφά στα σκοτάδια της πόλης…

Περπατάει σκυφτή χαμένη σε σκέψεις ή βιάζεται να φτάσει κάπου που δεν ξέρει κανείς, περνάει τα σύνορα με την απροδιοριστία της παρανομίας να την κατατρέχει και κοιτά διψασμένη τον νέο κόσμο…

Ανοίγει τα μάτια και βλέπει κάτι που δεν μπορώ να φανταστώ, το ζωγραφίζει σε τοίχους και με χτυπάει με το γέλιο της…

Κουβαλάει αιώνες περπατώντας στις μύτες σαν μπαλαρίνα και τσακίζεται καταρρέοντας μέσα σε μια στιγμή επειδή την λησμόνησα…

Κρύβεται σε ανθρώπους και μου κλείνει το μάτι, χαμογελάει και παίζει μαζί μου λες και της χρωστάω…

Αρνείται πεισματικά να σταθεί και αντιστέκεται βίαια σε όποιον την προσδιορίζει…

Πείτε στην Ουτοπία ότι δεν θα της παραδωθώ ποτέ κι ας αλλάζει όσες μορφές θέλει. Μόνο θα την ψάχνω στα σημεία που αδιόρατα πλανόνται και στις λέξεις που ασεβείς διακόπτουν την κανονική ροή, και στους ήχους που πατάνε στο χώμα και στα χρώματα που ζευγαρώνουν με την άβυσσο και σε εκατομμύρια διαθέσεις που εναλλάσσονται ιλιγγιωδώς στο άπειρο διάστημα μεταξύ των δευτερολέπτων…

Jaquou

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s